Του Θεόδωρου Ζαρέτου
1. Οι εικόνες παιδιών σε δημοτικά σχολεία της Τουρκίας και Τούρκων αθλητών στα ευρωπαϊκά γήπεδα να χαιρετούν στρατιωτικά επιβεβαιώνουν τον σταδιακό εκφασισμό της Τουρκικής κοινωνίας, με πολιτικό εργαλείο του Ερντογάν τον Οθωμανικό αναθεωρητισμό και ιδεολογικό εργαλείο το Ισλάμ του φανατισμού και της αντιδυτικής τζιχάντ.
2. Οι εικόνες του Πούτιν με μαύρη στολή, επικεφαλής πομπής νεοφασιστικής συμμορίας μηχανόβιων, είναι αποκαλυπτικές της άρνησης αλλά και της αδυναμίας του Ρωσικού καθεστώτος να «αποτάξει» τον κληρονομημένο ολοκληρωτισμό του, αν και χωρίς αυτές θα ήταν αρκετή απόδειξη η δολοφονία Ρώσων αντικαθεστωτικών με ραδιενεργές ουσίες σε ξένη χώρα!
3. Δεν χρειάζονται εικόνες για να επιβεβαιωθεί η επικυριαρχία του ισλαμοφασισμού στο σύνολο της ιρανικής κοινωνίας, του τρίτου πόλου της συμμαχίας του σύγχρονου Ολοκληρωτισμού.
Αναφερόμαστε σε αυτές τις τρεις χώρες επειδή είναι και οι τρεις πολύ ισχυρές και επειδή συγκροτούν όχι μόνο έναν γεωγραφικά συμπαγή χώρο αλλά και τα σημερινά συμπαγή (ήδη;) σύνορα μεταξύ Δημοκρατίας και Ολοκληρωτισμού.
Μετά τον Β' ΠΠ τα όρια αυτά είχαν τεθεί ανάμεσα στο κομμουνιστικό στρατόπεδο (γιατί περί στρατοπέδου επρόκειτο) και στις δυτικές ανοικτές κοινωνίες.
Η κατάρρευση του κομμουνιστικού κόσμου και των ολοκληρωτικών καθεστώτων του συνέπεσε με την αρχή της μεγάλης επιτάχυνσης της παγκοσμιοποίησης λόγω της ψηφιοποίησης του χρηματοπιστωτικού κυρίως τομέα και του παγκόσμιου εμπορίου.
Εκτός από τις γεωγραφικές και τις πολιτικές, μειώθηκαν και οι πολιτισμικές αποστάσεις καθώς κουλτούρες και πολιτισμοί πολύ διαφορετικοί κλήθηκαν να συνυπάρξουν όχι πια ως διαφορετικές εκδοχές ενός πολυπολιτισμικού φολκλόρ στο εσωτερικό των δυτικών χωρών, αλλά μιας νέας παγκόσμιας, πολυεπίπεδης συνύπαρξης που πια ούτε πρέπει ούτε και μπορεί να γυρίσει πίσω.
Αλλά ενώ καταρρέουν οικονομικά και εμπορικά σύνορα, υψώνονται αδιαπέραστα πολιτισμικά τείχη ανάμεσα σε αυτόνομες και ετερόνομες κοινωνίες, ανάμεσα στην αξία του ατόμου ως πυρηνικής μονάδας δικαιωμάτων και την απαξίωσή του μέσα στον κοινωνικό πολτό, ανάμεσα στην συνθήκη ελευθερίας της ηθικής της ευθύνης και στην ολοκληρωτική επιβολή της ηθικής των σκοπών.
Αυτή την αντίθεση καλείται να αντιμετωπίσει ο δυτικός κόσμος προς όφελος του δικού του αξιακού συστήματος.
Γι'' αυτό η τριπλή συμμαχία Ρωσίας-Ιράν-Τουρκίας χρειάζεται να αντιμετωπιστεί ως αυτό που πραγματικά είναι: Ως η παγκόσμια μορφή σύγκλισης του πολιτικού και ιδεολογικού βήματος του Ολοκληρωτισμού.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο Metarithmisi.gr
