Κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας, το υπ’ αριθμόν 1 θέμα συζήτησης σε αρκετές επενδυτικές ομάδες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και σε διάφορες περιθωριακές ιστοσελίδες ήταν οι επιπτώσεις από τις πρόσφατες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Και ξεκάθαρα, οι συζητήσεις ανάμεσα στους μικροεπενδυτές που συμμετέχουν ενεργά σε αυτές, δεν ήταν θετικές.
Οι λέξεις που κυριαρχούσαν και κυριαρχούν στα σχετικά άρθρα και στους γραπτούς διαλόγους δεν είναι άλλες από τα «discounts» και τα «sell off». Λέξεις που περιγράφουν το «πριν» και το «μετά» των αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ).
Ωστόσο, το πρόβλημα που αναδεικνύεται για πολλοστή φορά είναι το μπέρδεμα στο μυαλό των μικροεπενδυτών σχετικά με τα θεμελιώδη οικονομικά στοιχεία που καθορίζουν την τιμή μιας ΑΜΚ και την πορεία της τιμής μιας μετοχής. Με αποτέλεσμα οι επενδυτές να αισθάνονται και να δηλώνουν δυσαρεστημένοι και πολλές φορές παγιδευμένοι σε ένα «στημένο» παιχνίδι, από τους μεγαλομετόχους και τις διοικήσεις των εισηγμένων εταιρειών.
Είναι όμως έτσι; Είναι λογικό οι ΑΜΚ να γίνονται σε «discount», δηλαδή σε τιμή χαμηλότερη της τρέχουσας στα ταμπλό; Ας δούμε με ποιον τρόπο προσδιορίζεται η τιμή της μετοχής σε μια αύξησης μετοχικού κεφαλαίου και ειδικά όταν αυτή είναι ανοικτή στο ευρύ επενδυτικό κοινό.
Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι οι ΑΜΚ δεν πραγματοποιούνται για να αποκομίσουν κάποιοι μέτοχοι υπεραξίες και κέρδη στα γρήγορα. Πραγματοποιούνται για να εισρεύσουν κεφάλαια στα ταμεία των εισηγμένων εταιρειών. Οι οποίες με τη σειρά τους τα διοχετεύουν εκεί που έχουν σχεδιάσει οι διοικήσεις τους και έχουν περιγράψει στις παρουσιάσεις τους, αφενός προς τους μετόχους τους και αφετέρου προς τους δυνητικούς νέους επενδυτές. Επομένως, οι διοικήσεις των εταιρειών δεν έχουν κανέναν λόγο να αδικήσουν τους επενδυτές που τις εμπιστεύονται.
Για παράδειγμα, ας πάρουμε την κορυφαία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Aktor Group. H ΑΜΚ ύψους €650 εκατ. του ομίλου Aktor ολοκληρώθηκε με την προσφορά κεφαλαίων να υπερβαίνει το προκαθορισμένο ποσό κατά 3,6 φορές. Τα επενδυτικά σχήματα που τοποθέτησαν τα κεφάλαια τους στην ΑΜΚ γνωρίζουν, ότι τα €650 εκατ. που συγκεντρώθηκαν, μαζί τα €300 εκατ. που αντλούνται μέσω της ομολογιακής έκδοσης θα αποτελέσουν τη βάση για την υλοποίηση επενδύσεων συνολικού ύψους €3 δισ. ευρώ έως το 2031, κυρίως σε έργα που παράγουν σταθερές προσόδους και ταμειακές εισροές. Όπως είναι οι παραχωρήσεις και τα ΣΔΙΤ, τα χαρτοφυλάκια Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, οι ενεργειακές υποδομές LNG και οι στρατηγικές εξαγορές.
Και η τιμή της μετοχής προσδιορίστηκε με βάση τα πλάνα και τους στόχους για την επίτευξη ενός κύκλου εργασιών από €2,3 δισ. έως €2,8 δισ. και μιας λειτουργικής κερδοφορίας EBITDA από €375 εκατ. έως €425 εκατ.
Μέσα από αυτό το πρίσμα είναι πραγματικά ακατανόητες οι «διαμαρτυρίες» και οι «ενστάσεις» των μικροεπενδυτών που «ενοχλήθηκαν» για την τελική τιμή της μετοχής στην ΑΜΚ που ήταν χαμηλότερη από την ανώτατη τιμή που είχε τεθεί στα €13,52. Λησμονώντας μέσα σε 2-3 μόλις ημέρες τις υπεραξίες που έχουν καταγράψει και τα κέρδη που έχουν αποκομίσει από την ημέρα που η Thrivest τo 2022 εξαγόρασε τo 61% της Intrakat έναντι περίπου €140 εκατ. για να ξεκινήσει το επιτυχημένο επιχειρηματικό ταξίδι του Aktor Group που έχει πλέον κεφαλαιοποίηση της τάξης των €2,22 δισ.
«Διαμαρτυρίες» διατυπώθηκαν και από το γεγονός ότι η μετοχή της Aktor, βρέθηκε να υποχωρεί κάτω από την τιμή της ΑΜΚ. Και εδώ στις συζητήσεις των ομάδων των μικροεπενδυτών κυκλοφορούσε έντονα η έννοια του «sell off». Ότι δηλαδή από τα €15 που είχε φτάσει λόγω της ΑΜΚ βρέθηκε στο €11. Το ίδιο συνέβη και με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ElvalHalcor που είναι μέλος του μεγαλύτερου βιομηχανικού ομίλου της χώρας. Στην περίπτωση της ΕΛΧΑ, εν όψει της ΑΜΚ η μετοχή είχε απογειωθεί στα €5,85 για να υποχωρήσει στα €3,73. Και εδώ οι συνωμοσιολόγοι μικροεπενδυτές εξυφαίνουν σενάρια εναντίον των διοικήσεων των εταιρειών.
Όπως φαίνεται λοιπόν, στο Χρηματιστήριο Αθηνών δημιουργείται μια νέα γενιά επενδυτών που είναι εθισμένη στις παραβολικές ανόδους και στα θεωρητικά κέρδη των μετοχών στο ταμπλό. Με αποτέλεσμα οποιαδήποτε χρηματιστηριακή κίνηση δεν ακολουθεί – έστω και προς στιγμήν - την κατεύθυνση που οι ίδιοι επιθυμούν, να θεωρείται άδικη, να τους προκαλεί ψυχική καταπόνηση, που με τη σειρά της οδηγεί σε «καταγγελίες» και έντονη αναζήτηση «ενόχων».
Έτσι για τα «sell off» και τα «σορταρίσματα» φταίχτες είναι οι ξένοι. Οι «κερδοσκόποι» από το εξωτερικό και τα «funds» που κατηγορούνται ότι δημιουργούν αρνητικό κλίμα και παίζουν «ύποπτα παιχνίδια» εις βάρος των μικροεπενδυτών.
Λησμονώντας και εδώ, ότι τα κεφάλαια των ξένων θεσμικών επενδυτών είναι αυτά που έχουν οδηγήσει μέσω των αγορών τους, τις μετοχές και τις αποτιμήσεις των εισηγμένων εταιρειών σε αυτά τα υψηλά επίπεδα. Τα κεφάλαια αυτά είναι που κατέχουν την μετοχική πλειοψηφία των ισχυρότερων εισηγμένων εταιρειών. Τα κεφάλαια αυτά είναι που συμμετέχουν με μεγάλα ποσοστά στις καθημερινές χρηματιστηριακές συναλλαγές. Και είναι τα κεφάλαια αυτά που κοιτάζουν μακριά, εστιάζοντας στην μεγάλη εικόνα και όχι στο βραχυχρόνιο «πάνω – κάτω» των τιμών των μετοχών. Οπότε η συνωμοσιολογική αντιμετώπιση τους, δείχνει ανωριμότητα και έλλειψη μέτρου.
Αντιθέτως, θα πρέπει να σκεφτούμε πως τους τελευταίους μήνες εισήλθαν περίπου €6 δισ. στα ταμεία των εισηγμένων εταιρειών μέσα από αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, με το μεγαλύτερο μέρος τους να προέρχονται από μεγάλους διεθνείς επενδυτές. Το ποσό είναι μεγάλο και αφενός αποτελεί δείγμα εμπιστοσύνης προς τις εισηγμένες εταιρείες και την ελληνική οικονομία και αφετέρου δίνει τη δυνατότητα στις εταιρίες να εκτελέσουν πιο εύκολα τα μεγάλα επενδυτικά τους σχέδια.
Οι παλαιότεροι θυμούνται όλα όσα έλεγε ο Αντρέ Κοστολάνι για τις αγορές. Που τις παρομοίαζε με τη βόλτα ενός σκύλου με το λουρί του αφεντικού του. Ο σκύλος, λοιπόν, στις βόλτες του τη μία φορά πάει μπροστά και τη μία πίσω από τον αφεντικό του. Όμως στο τέλος, ο σκύλος που είναι τα χρηματιστήρια και το αφεντικό που είναι η πραγματική οικονομία θα έχουν φτάσει στο ίδιο σημείο. Ο σκύλος, όμως, θα έχει διανύσει πολλαπλάσια χιλιόμετρα από το αφεντικό του. Αυτό το μπρος – πίσω του σκύλου είναι τα περιστασιακά κέρδη ή οι ζημίες, σε μια παράλληλη κίνηση προς το αφεντικό του, που είναι η απεικόνιση των πραγματικών δεδομένων των εταιρειών και της οικονομίας.
Αυτό εκτιμούμε ότι συμβαίνει και σήμερα. Οι μικροεπενδυτές συνηθισμένοι στο να «τρέχουν πιο μπροστά» από τα γεγονότα, συνειδητοποιούν ότι τα «μεγάλα παιδιά» κινούνται με διαφορετική λογική και χρονικό πλάνο. Δεν θα εξετάσουμε ποιος έχει ορθή εκτίμηση για την αποτίμηση της αγοράς και ποιος λανθασμένη. Ωστόσο, το κυνήγι των μαγισσών, των «κερδοσκόπων», των «σορτάκηδων», των «στημένων παιχνιδιών» των εισηγμένων εταιρειών, που λαμβάνει χώρα τις τελευταίες ημέρες στο Euronext Athens, θυμίζει άλλες άγουρες χρηματιστηριακές περιόδους και υποτιμά όλα όσα έχουν επιτευχθεί από το 2019 μέχρι σήμερα. Στρεβλώνοντας παράλληλα την εικόνα ενός χρηματιστηρίου που μεγαλώνει και ωριμάζει συνεχώς.
Ειδικά σε μια φάση, όπου οι εκτιμήσεις των αναλυτών των μεγαλύτερων επενδυτικών και χρηματιστηριακών οίκων για τις προοπτικές και τα αποτελέσματα των περισσότερων εισηγμένων εταιρειών, καθιστούν τις μετοχές σχετικά φθηνές, με σημαντικές προοπτικές ανόδου των τιμών τους.
