Ξεπέρασαν τους 3.500 είναι οι νεκροί από τους δύο ισχυρούς σεισμούς, μεγέθους 7,2 και 7,5 βαθμών, που συγκλόνισαν τη Βενεζουέλα στις 24 Ιουνίου, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Χόρχε Ροδρίγκες.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την ενημέρωση, τουλάχιστον 3.535 άνθρωποι βρήκαν τον θάνατο, ενώ 16.740 έχουν τραυματιστεί.
Ωστόσο, εκφράζονται φόβοι ότι ο αριθμός των θυμάτων θα αυξηθεί δραματικά, καθώς αγνοείται η τύχη χιλιάδων ανθρώπων.
More than a week after two powerful earthquakes shook Venezuela, families across the devastated region are clawing through mountains of pulverized concrete with their bare hands to locate thousands of relatives missing in the ruins.
— The Associated Press (@AP) July 6, 2026
AP Video/Fernanda Pesce pic.twitter.com/gSXhYxji1R
Την Κυριακή, οι αρχές προχώρησαν στην ταφή περισσότερων από 150 θυμάτων αγνώστων στοιχείων, τα οποία έχασαν τη ζωή τους στον διπλό σεισμό. Οι σοροί ενταφιάστηκαν σε σειρά ατομικών τάφων, σύμφωνα με δημοσιογράφους του AFP που βρέθηκαν στην περιοχή.
Η μεγαλύτερη καταστροφή καταγράφεται στη Λα Γκουάιρα, τη γειτονική προς το Καράκας πολιτεία, όπου ολόκληρες συνοικίες έχουν ισοπεδωθεί και οι ζημιές χαρακτηρίζονται εκτεταμένες.
Ροδρίγκες: Δεν θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη
Η υπηρεσιακή πρόεδρος της χώρας, Ντέλσι Ροδρίγκες, η οποία δέχεται έντονη κριτική για τη διαχείριση της κρίσης μετά τον διπλό σεισμό, επιχείρησε να κατευνάσει τις ανησυχίες για κοινωνικές αναταραχές.
«Δεν καταλαβαίνω πώς, αυτές τις στιγμές οδύνης για τη Βενεζουέλα, εθνικού πένθους (...) κάποιοι τολμούν να απεργάζονται κοινωνικές εκρήξεις. Εδώ δεν θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη. Εδώ αυτό που υπάρχει είναι η βαθιά κοινωνική αλληλεγγύη του λαού μας», δήλωσε κατά την επίσημη τελετή για την επέτειο της ανεξαρτησίας της χώρας, που πραγματοποιήθηκε στο στρατιωτικό συγκρότημα Φουέρτε Τιούνα στο Καράκας.
Την ίδια ώρα, σε αρκετές από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από τους σεισμούς μεγέθους 7,2 και 7,5 Ρίχτερ, κάτοικοι εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια και οργή για τις καθυστερήσεις στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και την ανεπαρκή κρατική ανταπόκριση στις ανάγκες των πληγέντων.
