Σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές ισορροπίες κλυδωνίζονται, η πρόσφατη κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης με φόντο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ανασύρει ιστορικά διλήμματα που η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί με απόλυτη σαφήνεια.
Η άρνηση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να συνδράμουν στην υπό αμερικανική ηγεσία διεθνή δύναμη, προκάλεσε την οργή του Λευκού Οίκου, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την ίδια τη συνοχή και τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ.
Στον Πόλεμο της Κορέας το 1950, Ελλάδα και Τουρκία «εξαγόρασαν» το εισιτήριο εισόδου στη δυτική συμμαχία στέλνοντας στρατεύματα, αντιλαμβανόμενες ότι στον μεταπολεμικό χάρτη δεν υπήρχε χώρος για γκρίζες ζώνες. Σήμερα, η Ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται, με τον Ντόναλντ Τραμπ να προκρίνει τη δημιουργία ενός «σκληρού πυρήνα» κρατών που θα ευθυγραμμίζονται με τα αμερικανικά συμφέροντα, αφήνοντας πίσω όσους επιμένουν στην ουδετερότητα.
Για την Ελλάδα, το διακύβευμα είναι πολυεπίπεδο, καθώς ως παγκόσμια δύναμη στις μεταφορές, η ελληνική οικονομία εξαρτάται άμεσα από την ελευθερία των θαλάσσιων οδών. Η συμμετοχή στην προστασία των Στενών δεν είναι μια τυπική υποχρέωση, αλλά πράξη αυτοσυντήρησης.
Παράλληλα, οι σχέσεις με το Ιράν βρίσκονται στο ναδίρ μετά την πειρατεία ελληνικών τάνκερ το 2022, εκμηδενίζοντας κάθε ελπίδα για «ειδική μεταχείριση» από την Τεχεράνη, ενώ η πρόσφατη αμερικανική αναγνώριση της αποκλειστικότητας του FIR Λευκωσίας αποτελεί ένα ισχυρό διπλωματικό «δώρο» που η Αθήνα οφείλει να αξιοποιήσει, αντί να εγκλωβίζεται στην ευρωπαϊκή αναποφασιστικότητα.
Την ίδια στιγμή, η αμηχανία της Άγκυρας και το ρήγμα στις σχέσεις Κατάρ-Ιράν δημιουργούν ένα παράθυρο ευκαιρίας για την ελληνική πλευρά να εδραιωθεί ως ο βασικός πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή.
Ενώ μεγάλες δυνάμεις όπως η Γαλλία ή η Γερμανία έχουν την πολυτέλεια της ελιγμών, χώρες με το ειδικό βάρος της Ελλάδας έχουν μόνο δύο επιλογές χρωμάτων: άσπρο ή μαύρο. Σε αυτόν τον ιδιότυπο πόλεμο, η απουσία από το «στρατηγικό ραντεβού» μπορεί να κοστίσει ακριβά, καθώς οι διεθνείς συμμαχίες παγιώνονται και η Ιστορία δεν συγχωρεί τους απόντες.
Διαβάστε αναλυτικά την ανάλυση του Γαβριήλ Χαρίτου εδώ
