Με την ανάπτυξη χιλιάδων αμερικανικών στρατευμάτων ξηράς προς τη Μέση Ανατολή, αυξάνονται οι εκτιμήσεις ότι μπορεί να τους ανατεθεί η κατάληψη του νησιού Χαργκ στο βόρειο Περσικό Κόλπο, το οποίο διαχειρίζεται περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, σύμφωνα με ανάλυση του CNN.
Ωστόσο, όπως σημειώνει το ειδησεογραφικό αμερικανικό δίκτυο, το Χαργκ είναι μόνο ένα από τα δεκάδες ιρανικά νησιά στον Κόλπο, πολλά από τα οποία έχουν στρατηγική σημασία για την ασφαλή διέλευση πλοίων και πολεμικών σκαφών μέσω του Στενού του Ορμούζ.
Επτά νησιά – το Άμπου Μούσα, το Μεγάλο Τούνμπ, το Μικρό Τούνμπ, το Χένγκαμ, το Κεσμ, το Λάρακ και το Ορμούζ – συνιστούν αυτό που οι ερευνητές στην Κίνα περιγράφουν ως «αμυντικό τόξο» του Ιράν.
Ιδιαίτερα τα τρία νησιά στο δυτικό άκρο, Άμπου Μούσα, Μεγάλο Τούνμπ και Μικρό Τούνμπ, είναι κρίσιμα για τον έλεγχο των Στενών λόγω της στενότητας των θαλάσσιων διαδρομών και του ρηχού νερού, που αναγκάζει μεγάλα πλοία να πλησιάζουν στα νησιά, καθιστώντας τα ευάλωτα σε επιθέσεις από σκάφη ταχείας δράσης, μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή ναρκοθέτες του IRGC.
Το Ιράν θεωρεί αυτά τα νησιά «στάσιμα και αβύθιστα αεροπλανοφόρα», σύμφωνα με αξιωματούχους, ενώ το IRGC ενίσχυσε την παρουσία του εκεί πέρυσι, υπογραμμίζοντας την ικανότητά του να πλήττει εχθρικές δυνάμεις και υποδομές.
Η κατάληψη τους από αμερικανικά στρατεύματα θα απαιτούσε εξουδετέρωση των ιρανικών θέσεων και ενδεχομένως την ανάπτυξη 4.000 στρατιωτών των MEU ή άλλων μονάδων, με επιθέσεις που θα μπορούσαν να διαρκέσουν από δύο ημέρες έως δύο εβδομάδες.
Οι δυνάμεις θα μπορούσαν να μεταβούν στα νησιά είτε αεροπορικώς με CV-22 Osprey και ελικόπτερα είτε δια θαλάσσης με αποβατικά σκάφη, αλλά και οι δύο μέθοδοι θα αντιμετώπιζαν υψηλό κίνδυνο από ιρανικές πυραυλικές ή αεροπορικές επιθέσεις.
Η κατάληψη αυτών των νησιών θεωρείται προτιμότερη από την επίθεση στο Χαργκ, καθώς θα μείωνε τον κίνδυνο σοβαρών οικονομικών ζημιών για το Ιράν, δεδομένου ότι το πετρέλαιο ρέει κυρίως μέσω του Χαργκ και τυχόν καταστροφή των εγκαταστάσεών του θα επηρέαζε τη μεταπολεμική ανάκαμψη.
Παράλληλα, οι πολιτικές και διεθνείς προεκτάσεις είναι σύνθετες: το Ιράν ισχυρίζεται ιστορικό και γεωγραφικό δικαίωμα στα νησιά, ενώ τα ΗΑΕ τα διεκδικούν και έχουν υποστηριχθεί από τις ΗΠΑ σε διεθνείς πλατφόρμες.
Συνολικά, η κατάληψη των κρίσιμων νησιών στον Κόλπο αποτελεί στρατηγική πρόκληση με σημαντικές επιχειρησιακές, οικονομικές και πολιτικές συνέπειες.
