field_kentriki_fotografia
shutterstock
shutterstock
Εννέα απίστευτα παραδείγματα κρατικής σπατάλης το 2022

Του Patrick Carroll

 

Καθώς το 2022 μας αφήνει, το σίγουρο είναι πως πολλοί αισθάνονται ανακούφιση που αυτή η χρονιά τελειώνει. Από τους επίμονους περιορισμούς του COVID έως τον πόλεμο στην Ουκρανία και την οικονομική ύφεση, ήταν μια δύσκολη χρονιά.

Μέσα σε όλα αυτά, η σταθερή αύξηση των δαπανών από την Ουάσιγκτον σίγουρα δεν βοήθησε. Ενώ οι άνθρωποι δυσκολεύονταν να εξασφαλίσουν το φαγητό στο τραπέζι τους και να πληρώσουν για την τόσο αναγκαία υγειονομική τους περίθαλψη, οι πολιτικοί ξόδευαν δισεκατομμύρια δολάρια στα πιο σπάταλα έργα που έχετε ακούσει ποτέ.

Για να υπογραμμίσει το πιο κραυγαλέο από αυτά τα έργα, ο γερουσιαστής Rand Paul δημοσίευσε για άλλη μια φορά την ετήσια Έκθεση Festivus, που πήρε το όνομά της από τη γιορτή-παρωδία που γιορτάζεται στις 23 Δεκεμβρίου. Μία από τις παραδόσεις του Festivus είναι η «διατύπωση παραπόνων» και έτσι κάθε χρόνο ο γερουσιαστής Paul χρησιμοποιεί αυτή την ευκαιρία για να εκφράσει τα δικά του παράπονα προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Ακολουθούν μερικά από τα πιο τρελά παραδείγματα κυβερνητικής σπατάλης που καταγράφηκαν φέτος.

1) Η χρήση κεφαλαίων ανακούφισης από τον COVID για την κατασκευή ενός πολυτελούς ξενοδοχείου 800 δωματίων

Η κομητεία Broward της Φλόριντα δαπάνησε 140 εκατομμύρια δολάρια από κεφάλαια ανακούφισης για τον COVID-19 για την κατασκευή ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, με 30.000 τετραγωνικά πόδια πισίνας, ένα μπαρ στον τελευταίο όροφο και ένα σπα και γυμναστήριο 11.000 τετραγωνικών ποδιών. Ίσως, σκέφτεστε πως αυτό σίγουρα δεν επιτρέπεται - και θα είχατε δίκιο. Αλλά η κομητεία βρήκε ένα έξυπνο παραθυράκι. Σε μια συνεδρίαση του συμβουλίου της τον περασμένο Φεβρουάριο, τα χρήματα μεταφέρθηκαν στο γενικό ταμείο της κομητείας και χαρακτηρίστηκαν ως ομοσπονδιακή πληρωμή για την κάλυψη των απολεσθέντων φορολογικών εσόδων. Στη συνέχεια, τα χρήματα επιστράφηκαν από το γενικό ταμείο πίσω στο έργο.

Τα χρήματα είναι ανταλλάξιμα, όπως λένε.


2) Η χρήση κεφαλαίων ανακούφισης για τον COVID για την αγορά πολυτελών αυτοκινήτων

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει ξοδέψει περίπου 4,55 τρισεκατομμύρια δολάρια για βοήθεια για την αντιμετώπιση του COVID-19, εκ των οποίων περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια κλάπηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν για δόλιες χρήσεις σύμφωνα με τις Μυστικές Υπηρεσίες της χώρας.

Πού πήγαν όλα αυτά τα δόλια χρήματα; Όπως φαίνεται, 31,5 εκατομμύρια δολάρια από αυτά χρησιμοποιήθηκαν από τέσσερα άτομα για να αγοράσουν πολυτελή αυτοκίνητα όπως Porsche, Ferrari και Lamborghini.


3) Στολές καμουφλάζ που δεν καμουφλάρουν
 

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξόδεψε 28 εκατομμύρια δολάρια για στολές παραλλαγής για χρήση στο Αφγανιστάν, οι οποίες… δεν ταιριάζουν με το περιβάλλον του Αφγανιστάν.

Μια δουλειά είχαν να κάνουν…


4) Συντήρηση 77.000 κενών ομοσπονδιακών κτιρίων

Σύμφωνα με το Γραφείο Διαχείρισης και Προϋπολογισμού, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξοδεύει περισσότερα από 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για τη συντήρηση 77.000 κενών κτιρίων. Μέρος του προβλήματος είναι ότι η διαδικασία για την πώληση αυτών των κτιρίων είναι αρκετά μακροχρόνια λόγω των διαφόρων σχετικών κανονισμών.


5) Επιδότηση του δωρεάν φέρι μποτ του Staten Island της Νέας Υόρκης

Το φέρι μποτ του Staten Island είναι δωρεάν και με τον όρο «δωρεάν» εννοώ φυσικά ότι χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους. Αν και η πόλη της Νέας Υόρκης καταβάλλει το μεγαλύτερο μέρος του κόστους, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συχνά συμβάλει κι αυτή με χρήματα, και φέτος οι ομοσπονδιακοί φορολογούμενοι συνεισέφεραν γενναιόδωρα 70 εκατομμύρια δολάρια σε αυτό τον σκοπό.


6) Ενίσχυση του ταξιδιωτικού κλάδου της Τυνησίας κατά τη διάρκεια του COVID-19

Στις αρχές του 2022 η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δαπάνησε 50 εκατομμύρια δολάρια σε μια πρωτοβουλία με τίτλο «Επισκεφτείτε την Τυνησία» με σκοπό να ενισχύσει τα ταξίδια στη χώρα. Ο τουριστικός τομέας της Τυνησίας εισέπραξε πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια το 2019, αλλά προφανώς χρειάζεται ακόμα βοήθεια.


7) Ενέσεις κοκαΐνης σε κουτάβια beagle 6 μηνών
 

Σύμφωνα με μια έκθεση της White Coat Waste, το NIH ξόδεψε πρόσφατα 2,3 εκατομμύρια δολάρια για να κάνει ενέσεις κοκαΐνης σε κουτάβια για έρευνα.


8)Κατασκευή μουσείου του Γκάντι

Το οικονομικό έτος 2022, 3 εκατομμύρια δολάρια κατευθύνθηκαν για την κατασκευή ενός νέου μουσείου για τον Γκάντι στο Χιούστον.


9)Έρευνα για το αν ο Θάνος (Marvel) μπορούσε να χτυπήσει τα δάχτυλά του φορώντας το γάντι του άπειρου

Ερευνητές του Georgia Tech έλαβαν πρόσφατα επιχορήγηση 118.971 δολαρίων για να μελετήσουν εάν ένας αληθινός Θάνος θα μπορούσε πραγματικά να χτυπήσει τα δάχτυλά του ενώ φορούσε το Infinity Gauntlet. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «ο Θάνος δεν θα μπορούσε να τα χτυπήσει λόγω των μεταλλικών θωρακισμένων δακτύλων του. Οπότε, μάλλον μιλάμε εδώ για ειδικά εφέ του Χόλιγουντ, παρά για πραγματική φυσική».

Τα χρήματα των φόρων σας πιάνουν τόπο…


Το πραγματικό κόστος της κρατικής σπατάλης

Αν και είναι εύκολο να εστιάσει κανείς στα χρηματικά ποσά που σχετίζονται με αυτά τα εγχειρήματα, οι πρακτικές επιπτώσεις είναι πολύ πιο σημαντικές. Όπως μας υπενθυμίζουν συνεχώς οι οικονομολόγοι, δεν είναι τα δολάρια και τα σεντς που έχουν πραγματικά σημασία, είναι οι χαμένες ευκαιρίες.

Κάθε πόρος που χρησιμοποιείται σε άστοχες πρωτοβουλίες είναι ένας πόρος που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση του βιοτικού μας επιπέδου και αυτό είναι το πραγματικό κόστος της κρατικής σπατάλης. Οι άνθρωποι αναρωτιούνται γιατί οι τιμές είναι τόσο υψηλές, γιατί οι υπηρεσίες είναι τόσο σπάνιες και γιατί η οικονομική ανάπτυξη φαίνεται τόσο συγκρατημένη.

Η κρατική σπατάλη είναι μέρος της αιτίας.

Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι ταυτόχρονα το πιο εύκολο και το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Το εύκολο μέρος είναι να καταλάβουμε τι πρέπει να συμβεί: μια μαζική μείωση των κρατικών δαπανών.

Το δύσκολο κομμάτι είναι να πειστούν οι πολιτικοί, οι γραφειοκράτες και οι ομάδες ειδικών συμφερόντων να εγκαταλείψουν το πολιτικό τους γαϊτανάκι.

--

*Ο Patrick Carroll είναι συντάκτης στο Foundation for Economic Education.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στις 30 Δεκεμβρίου 2022 και παρουσιάζεται στα ελληνικά με την άδεια του Foundation for Economic Education και τη συνεργασία του ΚΕΦίΜ – Μάρκος Δραγούμης.