Οι φίλοι του Κράτους του Ισραήλ για ένα πράγμα είμαστε σίγουροι. Πως όλες οι κυβερνήσεις του θα κάνουν αυτό που πρέπει για την ασφάλειά του, όπως ακριβώς συμβαίνει από το 1948 ως τις μέρες μας. Ποτέ το Ισραήλ δε διαπραγματεύτηκε με κανέναν τους όρους της επιβίωσής του, καθώς είναι ίσως το μοναδικό κράτος στον πλανήτη μας που δε δικαιούται να ηττηθεί ούτε μια φορά. Ακόμα και στον πόλεμο του Γιομ Κιμπούρ, πρώτα οι Ισραηλινοί εγκλώβισαν την 3η αιγυπτιακή στρατιά στο Σινά και μετά ικανοποίησαν το πιεστικό αίτημα του Χένρι Κίσινγκερ για κατάπαυση του πυρός.
Σήμερα, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου έκανε το λάθος να μπλέξει με τον Ντόναλντ Τραμπ, ένα άτομο ανιστόρητο και με νηπιώδη πολιτική σκέψη, που είχε δίπλα ένα έμβιο ον που ονομάζεται Τζέι Ντι Βανς και είναι αντιπρόεδρός του. Το τραγικό αυτό δίδυμο, στην πιο κρίσιμη στιγμή του πολέμου με το Ιράν, έκανε πίσω. Ενώ το θεοκρατικό καθεστώς είχε υποστεί μια στρατιωτική ήττα και ο πρόεδρός του προειδοποιούσε για την επικείμενη οικονομική κατάρρευση, Τραμπ και Βανς διέκοψαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Τώρα καλούνται να διαχειριστούν τις συνέπειες των επιλογών τους. Μέχρι στιγμής ουδείς γνωρίζει επακριβώς τι περιλαμβάνει το Μνημόνιο Κατανόησης που υπογράφηκε χθες. Η μεγάλη επιτυχία του Ιράν είναι πως έβαλε μέσα στη συμφωνία και τον Λίβανο, δηλαδή την προστασία της Χεζμπολάχ. Πρόκειται για την αναγνώριση, και με την υπογραφή των Τραμπ—Βανς, πως η κυβέρνηση του Λιβάνου ελάχιστη εξουσία έχει, ενώ νομιμοποιείται, σε όλα τα επίπεδα, η έννοια του πληρεξουσίου. Εντελώς απροκάλυπτα το Ιράν επέβαλε, ένα τυπικά ανεξάρτητο κράτος, ο Λίβανος, να θεωρείται μέρος του ζωτικού του χώρου.
Φυσικά, μια συμφωνία μεταξύ δύο μερών δε δεσμεύει ένα τρίτο, και κάπως έτσι φαίνεται πως βαδίζουμε για μια ρήξη των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ, κάτι που έχει να συμβεί από το 1956, επί προεδρίας Αϊζενχάουερ. Και μόνον η βούληση του Ιράν να διατηρήσει ζωντανή τη Χεζμπολάχ φανερώνει την πρόθεσή των μουλάδων να κρατούν σε μόνιμη επιφυλακή τον IDF στα βόρεια σύνορά του Ισραήλ. Το ενδιαφέρον πλέον εστιάζεται στο αν θα αποχωρήσει ο ισραηλινός στρατός από τον νότιο Λίβανο και αν θα σταματήσει τα στοχευμένα πλήγματα κατά αξιωματούχων της Χεζμπολάχ.
Οποιαδήποτε υποχώρηση του Μπ. Νετανιάχου ενδεχομένως να του στοιχίσει στις εκλογές του φθινοπώρου. Ήδη η αντιπολίτευση τον εγκαλεί για το σημερινό αδιέξοδο, καθώς φαίνεται από το Μνημόνιο Κατανόησης πως οι συζητήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μετατίθενται για αργότερα.
Από όλη αυτή την ιστορία, οι ΗΠΑ του Τραμπ και του Βανς, βγαίνουν τραυματισμένες. Έχασαν πόντους αξιοπιστίας και αποδείχθηκε πως όταν η πολιτική ασκείται με όρους μπίζνας και «αρπαχτής» από αγροίκους, τότε είναι ανώφελο να ψάχνουμε για στρατηγικούς σχεδιασμούς.
Όσον αφορά το Ισραήλ, είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσει να ακολουθεί τη νικηφόρα, μοναχική του πορεία.
