«Οι εκλογές θα γίνουν το 2027» είναι η σχεδόν μονότονη απάντηση, με την μορφή διαβεβαίωσης κάποιες φορές, που ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όπως και όλα τα κυβερνητικά στελέχη δίνουν δημοσίως. Σε αυτό, με καθαρό τρόπο, ο κ. Μητσοτάκης συμπληρώνει πλέον τη στρατηγική της μιας κάλπης, ζητώντας αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή των εκλογών, δηλώνοντας ότι το βράδυ της αναμέτρησης η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση.
Στο Μέγαρο Μαξίμου αυτό είναι το βασικό σενάριο, που βρίσκεται στο γραφείο του κ. Μητσοτάκη, με τον ίδιο να έχει «ανοίξει» πλέον από χθες την εκλογική του ατζέντα, διατυπώνοντας τη στόχευσή του για την επόμενη τετραετία, τις νέες προτεραιότητες, επιμένοντας στην οικονομία και το κυβερνητικό έργο των δύο θητειών του και καταθέτοντας τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Οι συνομιλίες, ωστόσο, με κυβερνητικά στελέχη αποκαλύπτουν ότι κανένας έως σήμερα δεν αποκλείει η συγκυρία των επόμενων μηνών να οδηγήσει και σε ένα «σχέδιο Β», που θα φέρει τον χρόνο των εκλογών πολύ νωρίτερα, στα τέλη Σεπτεμβρίου ή τις αρχές Οκτωβρίου. Σκεπτικό, άλλωστε, υπάρχει πίσω από κάθε ένα από τα σενάρια αυτά.
Η βασική θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος και είναι ο αποκλειστικά αρμόδιος να αποφασίσει τελικά πότε θα στηθούν οι κάλπες, είναι η εξάντληση της τετραετίας, όπως ακριβώς έπραξε και το 2023. Στην ερώτηση «γιατί» η απάντηση είναι προφανής και «ακούει» είτε στη θεσμικότητα που ο πρωθυπουργός θέλει να υπηρετήσει, είτε στην ουσία του κυβερνητικού έργου, τα αποκαλούμενα, τον τελευταίο καιρό, «παραδοτέα», όσα δηλαδή η κυβέρνηση έχει ήδη κάνει από το 2019 έως την ώρα της κάλπης, που όσο περισσότερο διαρκέσει η θητεία της τόσο μεγαλύτερη θα είναι η λίστα αυτή.
Εκτός από όσα περιλαμβάνονται έως σήμερα στην «έκδοση» αυτή, από τον Σεπτέμβριο ακολουθεί μια κρίσιμη περίοδος, που περιλαμβάνει τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού από το βήμα της ΔΕΘ, που θα αξιοποιούν ένα δημοσιονομικό χώρο άνω του ενός 1 δισεκατομμυρίου ευρώ και θα επικεντρώνονται στις επιχειρήσεις και τη μεσαία τάξη - και που θα ψηφιστούν με τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους τον Δεκέμβριο και θα εφαρμοστούν από τον Ιανουάριο - η εφαρμογή τον Νοέμβριο μέτρων, που έχουν ήδη νομοθετηθεί και αφορούν είτε στους ενοικιαστές, είτε στους συνταξιούχους, η καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων έως τα τέλη του χρόνου, η παράδοση έργων χρηματοδοτούμενων από το Ταμείο Ανάκαμψης, η επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά και η ολοκλήρωση του Ε65, ενώ τον Μάρτιο θα αποφασιστεί η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού, που φαίνεται ότι θα ξεπερνά τη δέσμευση των 950 ευρώ.
Έως τότε, οι διαπραγματεύσεις στην ΕΕ για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, ενδεχομένως, να έχουν καταλήξει σε νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, ενώ λίγο μετά τις ελληνικές εκλογές η Αθήνα θα αναλαμβάνει την ευρωπαϊκή προεδρία. Με δεδομένο ότι βασικό σύνθημα του κ. Μητσοτάκη είναι το «το είπαμε, το κάναμε», η λίστα των πεπραγμένων αποτελεί ένα από τα «ατού» που ο ίδιος θεωρεί ότι θα έχει την ώρα της κάλπης.
Σκεπτικό, ωστόσο, υπάρχει και πίσω από το σενάριο που θέλει τις κάλπες να έρχονται στην αρχή του φθινοπώρου, αμέσως μετά τη ΔΕΘ, με δεδομένο ότι ο κομματικός μηχανισμός ήδη μπαίνει από τώρα σε προεκλογικούς ρυθμούς. Σε αυτό το σενάριο, η κυβέρνηση «παίζει» το χαρτί του αιφνιδιασμού, μην αφήνοντας, μάλιστα, άπλετο χρόνο στα νέα κόμματα, οι πιεστικοί χρόνοι κατάρτισης του προϋπολογισμού αμέσως μετά θα φέρουν όλες τις πολιτικές δυνάμεις, που δηλώνουν ότι διεκδικούν τη διακυβέρνηση, στη θέση να είναι έτοιμες να πουν πότε θα εφαρμοστούν οι διακηρύξεις τους, ενώ για την κυβέρνηση το επιχείρημα ότι έχει υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της θα λειτουργεί, λένε όσοι τάσσονται υπέρ αυτού του σεναρίου, προσθετικά, καθώς οι πολίτες ψηφίζουν με προοπτική, οπότε οι ανακοινώσεις που θα γίνουν από το βήμα της ΔΕΘ να αποκτούν επιπλέον αξία.
Το γεγονός, μάλιστα, ότι η κυβέρνηση δεν θα έχει περάσει τους δύσκολους μήνες του χειμώνα, όπου οι προβλέψεις μιλούν για ενδεχόμενη ένταση των πληθωριστικών πιέσεων, αν η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει στην ίδια ρευστότητα, θα μπορούσε, σύμφωνα με τις ίδιες αναλύσεις, να μειώσει το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος, ενώ η αβεβαιότητα στο σημερινό διεθνές περιβάλλον και ο κίνδυνος της ακυβερνησίας, θα οδηγούσαν σε περαιτέρω συσπείρωση.
Σε κάθε ένα από τα δύο σενάρια, η εκλογική ατζέντα του Κυριάκου Μητσοτάκη φαίνεται ότι θα είναι η ίδια. Οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης από το 2019 έως σήμερα, οι στόχοι της επόμενης τετραετίας, με αιχμή τη στήριξη του εισοδήματος των πολιτών και των νοικοκυριών, η δέσμη ρεαλιστικών δεσμεύσεων που θα περιλαμβάνονται στην «Ατζέντα 2030» και το νέο «Συμβόλαιο Ευθύνης», όπως το χαρακτήρισε, με την κοινωνία, αποτελούν το περίγραμμα του προεκλογικού του λόγου, που θα βασίζεται σε 4 άξονες, τη δυναμική Οικονομία, την ευημερούσα Κοινωνία, τη θωρακισμένη Άμυνα και την αποτελεσματική Διπλωματία.
Αυτή η προεκλογική ατζέντα καταλήγει τελικά και στο διακύβευμα των εκλογών, με τον κ. Μητσοτάκη να βάζει πλέον στο επίκεντρο την επόμενη ημέρα για τη χώρα, αντιπαραθέτοντας τη συνέχεια της πολιτικής του απέναντι στο αδιέξοδο, όπως λέει χαρακτηριστικά. Αυτό θα είναι το περίγραμμα και για την πολιτική αντιπαράθεση, που θα επιδιώξει το Μέγαρο Μαξίμου το επόμενο διάστημα με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, «κοιτώντας» ιδιαιτέρως προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Ανδρουλάκη.
