Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα που υπό την αρχηγία ενός λαϊκιστή ηγέτη, ο οποίος με εσκεμμένα ψεύδη και συνειδητή καλλιέργεια εχθροπάθειας, διέγραψε πρόσκαιρα την εκτυφλωτική πορεία ενός μετεωρίτη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι που διασπάται και φυλλοροεί, αποτελεί πλέον αμελητέα ποσότητα στην πολιτική σκηνή. Η δραματική αναφορά περί «ραγδαίων εξελίξεων» προέρχεται περισσότερο από κεκτημένη ταχύτητα ενός δημοσιογραφικού κλισέ, παρά από ουσιαστικό αντίκρισμα στα γεγονότα. Ένα κόμμα συρρικνωμένο στο 1% δεν παράγει πλέον πολιτικές εξελίξεις. Παράγει μόνο πολιτικό κουτσομπολιό και παραπολιτικό παρασκήνιο.
Στο αδιέξοδο που είχε φτάσει ο ΣΥΡΙΖΑ η παραίτηση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου, ήταν αναμενόμενη. Ο Φάμελλος, ένας ευγενής κατά τα άλλα άνθρωπος, υπήρξε από τους πρωτεργάτες της πραξικοπηματικής καρατόμησης του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου Κασσελάκη. Στο πρόσωπό του ενσαρκώνεται η βιβλική φράση «μάχαιραν έδωσες…».
Κυρίως όμως ήταν ένας αδύναμος πρόεδρος που ενώ τα γεγονότα τον ξεπερνούσαν, προσποιούταν ότι άρχει επί αυτών. Προξενεί εντύπωση το παράπονό του ότι «συνάντησε την άρνηση του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς» ενώ ο ίδιος αγωνιζόταν για την συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων.
Μια τέτοια συνεργασία προϋπέθετε σχέδιο, στόχους, επαφές, συνεννόηση, και μια ηγεμονεύουσα δύναμη που θα έχει την πρωτοκαθεδρία. Πότε έγιναν όλα αυτά ώστε τώρα να εκφράζει «παράπονο» ότι δεν ήθελαν οι άλλοι;
Ακόμη όμως μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το παράπονο απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Ότι ενώ ο ίδιος απέκλεισε κάθε αντιπαράθεση με το κόμμα του πρώην αρχηγού, διαπιστώνει ότι «παρά τις μεγάλες υπερβάσεις που κάναμε (σ.σ. τη δουλική συμπεριφορά), από την πλευρά της ΕΛΑΣ διατυπώνεται δημόσια η άρνηση συνεργασίας και σύγκλισης, σε αντίθεση με την προτροπή της κοινωνίας που απαιτεί ενότητα».
Πάγια πολιτική διαστροφή της Αριστεράς να ισχυρίζεται ότι διερμηνεύει και εκπροσωπεί την κοινωνία, χωρίς να την έχει ρωτήσει. Η μόλις χθεσινοβραδυνή δημοσκόπηση της Pulse για τον Σκαϊ δεν έδειξε κάποια μεγάλη «προτροπή της κοινωνίας» που να απαιτεί αριστερή ενότητα.
Πέραν αυτού εκπλήσσει ο Φάμελλος και για την πικρία που εκφράζει λόγω των σχολίων που ακούγονται εκ μέρους της ΕΛΑΣ, τα οποία «υποτιμούν τη δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ και των ανθρώπων του να συμβάλλουν θετικά στην συμπαράταξη Αριστερών και Προοδευτικών πολιτών και συλλογικοτήτων».
Έως τώρα η έντονη επιμονή που έδειχνε «Να στηρίξουμε αυτή την πρωτοβουλία και να εργαστούμε για μια ευρεία προοδευτική σύγκλιση, ώστε να πέσει η Δεξιά», δημιουργούσε την υποψία ότι υπήρχε μυστική συνεννόηση με τον Τσίπρα: Να πάει ατύπως τον ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛΑΣ, χωρίς τα πρόσωπα που δεν ενέκρινε ο Αλέξης. Τελικά αποδεικνύεται ότι χωρίς καμία συνεννόηση με τον Τσίπρα, χωρίς καμιά διασφάλιση ισοτιμίας, έθεσε το κόμμα ως υποπόδιο στον θρόνο του «αυτοκράτορος».
Λειτούργησε αυτοβούλως, στερώντας από το κόμμα του την αυθυπαρξία και αξιοπρέπειά του. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ικέτης σε ένα ηγεμόνα που απλώς ήθελε να τον καταβροχθίσει, χωρίς να προσφέρει κανένα αντάλλαγμα.
Παροιμιώδης και η ευθυκρισία του. Από το «δεν υπάρχει δυνατότητα για κατακερματισμό» και γι’ αυτό του φαίνονταν «αδιανόητα τα σενάρια που ακούγονταν (περί ίδρυσης κόμματος Τσίπρα), στον εξώστη του Παλλάς και στον «καθοριστικό ρόλο» που αναγνώρισε στον Αλέξη άμα τη εμφανίσει του νέου κόμματος.
Η διαπίστωση περί ανυπαρξίας συνεννόησης, επιτείνει τον προβληματισμό των βουλευτών που προτίθεντο να παραιτηθούν, είτε εντός των ημερών, είτε με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου. Εφόσον δεν υπάρχει σιωπηρή συμφωνία, που θα βοηθούσε σε προσωπικές διευθετήσεις, νιώθουν ξεκρέμαστοι και «φοβούνται μην πάνε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι», όπως είπε χαιρέκακα κάποιος.
Μετά την παραίτηση Φάμελλου ο ΣΥΡΙΖΑ εισέρχεται στον αστερισμό της αντισυστημικότητας με εμβληματικό πρόσωπο τον Παύλο Πολάκη. Η Κεντρική Επιτροπή που συνέρχεται αύριο θα είναι εκρηκτική και η όποια απόφασή της, εάν κατορθώσει να πάρει απόφαση, θα είναι υπό διαρκή αμφισβήτηση. Και αυτό γιατί δεν είναι ορισμένος ο αριθμός και η ταυτοποίηση των προσώπων των μελών του οργάνου.
Υπήρξε διαμάχη ανάμεσα στην πλευρά Πολάκη και την ως χθες ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της άρνησης της τελευταίας να δημοσιοποιήσει τη λίστα των προσώπων που απαρτίζουν το ανώτατο Όργανο συντηρώντας έτσι την σύγχυση ως προς το ποιοι αντικαθιστούν τα στελέχη που έχουν παραιτηθεί.
Ο Πολάκης συγκεκριμένα θεώρησε «αχαρακτήριστη την προσπάθεια της ηγετικής ομάδας υπό τον Φάμελλο να αποκρύψει στοιχεία τη σταυροδοσίας στις εκλογές της Κ.Ε. για να μην μπορεί να ελεγχθεί αξιόπιστα η νομιμότητα της σύνθεσης μετά τις αποχωρήσεις».
Και αφού διαπίστωσε ότι το τέλος του κατήγορου είναι ο πάτος», διεμήνυσε: «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ». Παράλληλα απευθυνόμενος σε αυτούς που βρίσκονται υπό αποχώρηση για την ΕΛΑΣ, ζήτησε αν σκοπεύουν να φύγουν, να μην πάνε στην Κ.Ε. να ψηφίσουν (δίκαιο είναι).
Το κόμμα θα περάσει πλέον στην πλευρά Πολάκη, ο οποίος το έχει δηλώσει άλλωστε, θα ζητήσει να επανέλθει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, μετά την παραίτηση Φάμελλου, και ώσπου να επέλθει θεσμική ομαλότητα με ψηφισμένο αρχηγό, θα λογίζεται ως ο άτυπος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ.
