Μακάριοι και ανυποψίαστοι ο Ανδρουλάκης και οι συν αυτώ. Επαναπαύθηκαν στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης που τύχη αγαθή τους πρόσφερε αναίτια. Ξεσκόνισαν την παλιά πατέντα του «σκληρού ροκ» νομίζοντας ότι η αντιδεξιά ρητορεία και το όχι σε όλα, θα τους έφερναν στην κορυφή «έστω και με μία ψήφο διαφορά».
Στο ενδιάμεσο με ενοχικά σύνδρομα για την συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, ποτέ δεν απάντησαν (φευ ούτε η Φώφη) στην διαβρωτική επίθεση που δεχόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ποτέ δεν έθεσε ως προτεραιότητα τον «διμέτωπο» αγώνα.
Όπου ο «διμέτωπος» θα ήταν πολιτικός εναντίον της ΝΔ, ηθικός κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Είχε όλο το χρόνο να αποδομήσει το - εκ των πεπραγμένων - ανύπαρκτο ηθικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ της εποχής Τσίπρα.
Αυτό το πλεονέκτημα που καταργήθηκε από τις γάτες των Ιμαλαΐων, ως την σκευωρία της Novartis, το ινστιτούτο Φλωρεντίας, τη μη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου (όπου δεν χρειαζόταν ο Γιούνκερ να μας το υπενθυμίσει) την χρησιμοποίηση της κορυφαίας λειτουργείας της δημοκρατίας, του δημοψηφίσματος, ως φτηνό ταχυδακτυλουργικό κολπάκι, την παράδοση γλώσσας και εθνικότητας στους Σκοπιανούς (το μόνο αριστερό έργο της θητείας του), και τόσα άλλα.
Δεν γνωρίζουμε αν ισχύει αυτό που εκμυστηρεύτηκε ο Κασσελάκης σε συνέντευξή του στο OPEN και πέρασε απαρατήρητο, είτε γιατί στο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος οι δημοσιογράφοι ήμασταν σε αγρανάπαυση, είτε για ο Stefanos έχει πάψει να είναι πολιτική οντότητα.
Πάντως αυτός που συνωμοτούσε ενώπιον της γάτας των Ιμαλαΐων όταν οι αφελείς πιστοί του νόμιζαν ότι τον χώριζε αγώνας ανειρήνευτος με τη «διαπλοκή», αυτός που κορόιδευε με τους «θεσμούς» και δημοσιοποιούσε τις υποκλαπείσες τηλεφωνικές συζητήσεις των μελών του ΔΝΤ, αυτός που η κομματική του εφημερίδα έβγαζε πρωτοσέλιδο την ερωτική ζωή δικαστικού για αν τον εκβιάσει σε απόφασή του, αυτός που υπέκλεπτε τον παλιό του φίλο Πιτσιόρλα, θα μπορούσε να το κάνει.
Ο Κασσελάκης λοιπόν, δήλωσε ότι επτά ημέρες προ των ευρωεκλογών του 2024 ο Τσίπρας του είχε πει ότι έχει επεξεργαστεί σχέδιο για το πως «θα φάνε» τον Ανδρουλάκη από πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και ότι ο άλλος που θα αναλάμβανε, θα ενέτασσε το ΠΑΣΟΚ σε έναν νέο κεντροαριστερό φορέα. Και είχε προτείνει στον Κασσελάκη να εντάξει και αυτός τον ΣΥΡΙΖΑ ως συνιστώσα στο νέο φορέα!
Το αποκάλυψε, μαθαίνοντάς το καθ’ υπόδειξιν αναγνώστη (είπαμε τριήμερο) ο Γ. Παπαχρήστος, στα Νέα. Ουδείς ενδιαφέρθηκε να το αναπαράγει!
Και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στα τηλεπαράθυρα και τα ραδιόφωνα, αντί να κάνουν κριτική στην κυβέρνηση όπως έχουν χρέος, και τον Τσίπρα όπως έχουν συμφέρον, αναλώνουν χρόνο να απολογούνται για τα καμώματα Δούκα. Αυτό συνέβη και χθες με την Άννα Διαμαντοπούλου και τον Γραμματέα Γιάννη Βαρδαγαστάνη.
Το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά υπέκυψε στην φραστική τρομοκρατία των συγκυβερνητών του Καμμένου, που κατήγγειλε ότι η όποια κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν συμπόρευση με τη Δεξιά.
Ο Ανδρουλάκης έφτασε σε σημείο αστείας ενοχικότητας, να διοχετεύσει σε δημοσιογράφους ότι δεν ισχύουν οι εντυπώσεις που έδειχνε η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε, ότι καθόταν στο ίδιο τραπέζι με τον Αδωνι (στο οποίο βρισκόταν και η Ζωή Κωνσταντοπούλου), σε εκδήλωση που έγινε για τα 50 χρόνια ελληνικής αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Μόνο για πέντε λεπτά βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι, λέει.
Δηλαδή και στο ίδιο τραπέζι να κάθονταν, τι έγινε; Το που θα καθίσουν οι προσκεκλημένοι δε το επιλέγουν οι ίδιοι. Το καθορίζει το πρωτόκολλο των οικοδεσποτών. Και στην προκειμένη περίπτωση οι οικοδεσπότες απλώς έβαλαν στο ίδιο τραπέζι κοινοβουλευτικά πρόσωπα. Μάλλον νόμισαν ότι είχαν να κάνουν με κανονικούς ανθρώπους…
Εν τω μεταξύ από το ρεπορτάζ ΠΑΣΟΚ ακούγεται ότι επιταχύνεται η προσπάθεια ένταξης «ασώτων» υιών και κορασίδων, όπως της Νίνας Κασιμάτη και της Θεοδώρας Τζάκρη, η οποία ως θηλυκός… Μπίστης, θα αφήσει εποχή με τις μετακινήσεις της. Στο «αζιμούθιο» του ΠΑΣΟΚ είναι και ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Μάριος Σαλμάς, και όπως ο ίδιος δήλωσε στο Πρώτο Θέμα, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο.
