Η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών ξεκίνησε με τα αναμενόμενα «προσκόμματα» που είχαν εμφανιστεί και σε άλλες δίκες ειδικού ενδιαφέροντος, όπως τη δίκη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, της Χρυσής Αυγής, για το Μάτι και τη Μάνδρα, ακόμη και για το πολύνεκρο ναυάγιο του ΣΑΜΙΝΑ.
Η ιδιαιτερότητα στη δίκη για τα Τέμπη, είναι ότι το δικαστήριο, το ζώνει από παντού μια αλυσίδα ψεύδους που φτιάχτηκε κρίκο - κρίκο και ορισμένοι ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να προσθέτουν και άλλους. Προφανώς χθες στο άνοιγμα της διαδικασίας, υπήρξε απαράδεκτη μεταχείριση συγγενών και σε επίπεδο οργάνωσης ακυρώθηκαν οι δεσμεύσεις και οι σχετικές πρόνοιες, του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Οι συγγενείς που έχασαν τους δικούς τους, εισέρχονται σε μια ακόμη εξαντλητική ψυχική και σωματική δοκιμασία και έπρεπε να προστατευτούν. Η αγανάκτησή τους είναι εξηγήσιμη και δικαιολογημένη. Η οργή άλλων παραγόντων της δίκης, μανιωδώς πληκτρολογούντων και αγανακτούντων είναι εκ του πονηρού.
« Εικόνες ντροπής σε αίθουσα κολαστήριο. Τα κανόνισαν όλα για να αναβληθεί η δίκη και να κερδίσουν χρόνο, οι μέρες τους είναι μετρημένες», «Αν μετά από τρία χρόνια δεν μπόρεσαν να βρουν κατάλληλη αίθουσα για τη δίκη, ποιος-α αλήθεια μπορεί αλήθεια να πιστέψει ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη;» ήταν κάποια από τα δημόσια σχόλια για την πρόκληση εντυπώσεων.
Καταρχήν όσοι θέλουν να συρθεί σε χρόνο ή και να αναβληθεί η δίκη είναι όσοι θέλησαν να θαφτεί η πρώτιστη ευθύνη: του κατηγορούμενου σταθμάρχη που έβαλε δυο τραίνα στην ίδια γραμμή με αποτέλεσμα το θάνατο των 57 ανθρώπων. Ακόμη και σήμερα, οι περισσότεροι δεν θυμούνται το όνομά του. Ούτε βεβαίως των συναδέλφων του που άφησαν το πόστο τους νωρίτερα και τον άφησαν μόνο του για να μην του κάνουν baby sitting.
Αναβολή και παρακώλυση της δίκης, συμφέρει μόνον όσους έκαναν «λαθρεμπόριο» του παραλόγου με τις συνωμοσίες για τα ξυλόλια και τα μπαζώματα προκειμένου να αποκομίσουν λογής - λογής οφέλη, τινάζοντας στον αέρα την κοινωνική και πολιτική ομαλότητα.
Ορισμένα απ΄αυτά τα πρόσωπα όπως η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας, πρωταγωνιστούν και στην επιχείρηση εκτροχιασμού της δίκης. Η στάση της - πολιτική και νομική- προεξοφλεί ότι η αναζήτηση της αλήθειας θα τελεί διαρκώς σε δεύτερη μοίρα. Προέχουν οι μικροί και μεγάλοι πόλεμοι, που προκαλεί και σκηνοθετεί ακόμη και μέσα στους κόλπους της Δικαιοσύνης. Χθες επιστράτευσε τον πατέρα της, επιφανή νομικό και πολιτικό για να αντεπιτεθεί στους «εχθρούς» της. Πολιτικούς και δικαστές. Ο 83χρονος Νίκος Κωνσταντόπουλος , στάθηκε μπροστά στις κάμερες και είπε όσα είχε ανάγκη να ακούσει από το στόμα του, η κόρη του.
Ίσως όχι μόνο εκείνη. Αλλοιώνοντας με επιδεξιότητα και το νόημα της ανακοίνωσης της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Η επίκληση της 5Οετούς πορείας τους και η αναφορά στους «έντιμους δικαστές», ήταν το φύλο συκής, μιας ενδοοικογενειακής οφειλής του πατρός στη θυγατέρα η οποία εντελώς αξιοκρατικά τον είχε προτείνει για την προεδρία της Δημοκρατίας. Η κυρία Κωνσταντοπούλου νωρίτερα είχε προλάβει να στοχοποιήσει την πρόεδρο του Δικαστηρίου επειδή συνέστησε να μην βιντεοσκοπεί κανείς.
«Γιατί αυτή την ντροπή προφανώς θέλουν να την διεξαγάγουν στα κρυφά. Αθέατη» κατήγγειλε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας. Πες - πες κάτι θα μείνει. Με αυτή την τακτική σήκωσε ψηλά το φλάμπουρο της Πλεύσης. Ως γνωστόν βιντεοσκόπηση και τηλεοπτικές κάμερες απαγορεύονται σε όλες τις δίκες.
Η κάλυψη γίνεται με το συνήθη τρόπο από τους δημοσιογράφους. Στην προκειμένη δίκη υπήρξε μια υπέρβαση από τα συνήθη προκειμένου να διασφαλιστεί και η δημοσιότητα ως αρχή διαφάνειας. Έξω από την κεντρική αίθουσα της δίκης, έχουν τοποθετηθεί video walls που μεταδίδουν τη διαδικασία. Όσοι δεν ασχοληθούν επιμελώς – και είναι οι περισσότεροι - μπορεί και να πιστέψουν πράγματι ότι η κυβέρνηση θέλει να διεξαχθεί μια τέτοια δίκη στα κρυφά. Και ότι δεν έκανε ότι έπρεπε για να διασφαλιστεί μια μεγάλη αίθουσα.
Μέχρι τώρα πάντως ποτέ τα τετραγωνικά της δικαστικής αίθουσας δεν είχαν αναδειχθεί ως κυβερνητική μεθόδευση που είχε δήθεν στόχο τη μη απόδοση δικαιοσύνης. Ούτε ποτέ διαμαρτυρήθηκαν όσοι διαμαρτύρονται σήμερα για ασέβεια στα θύματα και στους συγγενείς.
Η δίκη της Χρυσής Αυγής είχε ξεκινήσει τον Απρίλιο του 2015 σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα φυλακές Κορυδαλλού. Οι αντιδράσεις των συνηγόρων σφοδρές, κατήγγειλαν ότι η αίθουσα είναι μικρή, δυσπρόσιτη στο κοινό και στα ΜΜΕ, άρα δεν επέτρεπε «διαφάνεια». Τα συνεχή προσκόμματα και οι διακοπές εξ αυτής της αφορμής, οδήγησαν στη μεταφορά της δίκης, στην Αίθουσα Τελετών του Εφετείου Αθηνών.
Η δίκη για την τραγωδία στο Μάτι με τους 104 νεκρού(2018) άρχισε τον Οκτώβριο του 2022 στο κτίριο 9 της Ευελπίδων. Λόγω έλλειψης χώρου για τους εκατοντάδες μάρτυρες και συγγενείς, είχε μεταφερθεί και αυτή στην Αίθουσα Τελετών του Εφετείου, όπου και ολοκληρώθηκε με την τελική ετυμηγορία στις 3 Ιουνίου του 2025.
Η δίκη για τη φονική πλημμύρα στη Μάνδρα με τους 24 νεκρούς ( 2017) άρχισε στις 24 Ιανουαρίου 2020 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με σφοδρές διαμαρτυρίες για ακαταλληλότητα της αίθουσας. Ομοίως τελικά η δίκη μεταφέρθηκε στην Αίθουσα Τελετών στο Εφετείο Αθηνών.
Η δίκη για το ναυάγιο του πλοίου ΣΑΜΙΝΑ με τους 81 νεκρούς άρχισε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000 σε μια αίθουσα στο Ναυτοδικείο Πειραιά. Η ένταση και οι διαμαρτυρίες λόγω συνωστισμού οδήγησε στη μεταφορά της διαδικασίας στην αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων στο Εφετείο της Αθήνας.
Η δικαιοσύνη έκλεισε εκτός από τα μάτια της, και τα αυτιά της. Απέδωσε δικαιοσύνη με τον τρόπο που αποδίδεται στις δημοκρατίες.
