Ήδη από την περασμένη άνοιξη, τα σενάρια ήθελαν τις εκλογές το φθινόπωρο να προτάσσονται σχεδόν ως μονόδρομος για την κυβέρνηση, με τα ρεπορτάζ να αναφέρουν τις εισηγήσεις που δεχόταν ο πρωθυπουργός - και είναι αλήθεια αυτό - με το σκεπτικό ότι όσο ο χρόνος περνά, τόσο η φθορά της κυβέρνησης θα αυξάνει, με τα «απρόοπτα» της διακυβέρνησης να βρίσκονται πάντα στον ορίζοντα.
Στο ίδιο σκεπτικό, υπερίσχυε το αφήγημα της δημιουργίας «ελπίδας» έναντι του «κυβερνητικού έργου», αφού, όπως πολλοί σημειώνουν, οι πολίτες ψηφίζουν με το βλέμμα στο μέλλον, άρα όσα υπόσχεται κανείς και όχι στο παρελθόν, δηλαδή όσα έχει ήδη πετύχει. Μέχρι πριν λίγες ημέρες, ακόμη και η ανακοίνωση εκλογών από το βήμα της ΔΕΘ, με την ημερομηνία της 27ης Σεπτεμβρίου να «κυκλώνεται» στο ημερολόγιο, αποτελούσε ένα ισχυρό ενδεχόμενο.
Παρά την ένταση των σεναρίων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν άφησε ποτέ να εννοηθεί ότι οι εκλογές το φθινόπωρο, ακόμη κι αν κρίνεται ότι επί της ουσίας δεν θα ήταν πρόωρες, βρίσκονται στο μυαλό του, αφού τα δεδομένα των αναλύσεων δεν δίνουν τη βεβαιότητα του «κέρδους» στην άμεση προσφυγή στις κάλπες. Όσοι έχουν γνώση του κυβερνητικού περιβάλλοντος, σημείωναν ότι ο πρωθυπουργός άκουγε τους συνεργάτες του και δεν έχει αποφασίσει, δίνοντας πιθανότητες 70-30, με πλειοψηφούσα άποψη τη διενέργεια εκλογών στο τέλος της τετραετίας.
Αυτό είναι πλέον και το ισχυρό σενάριο με το οποίο σχεδιάζει τη στρατηγική του το Μέγαρο Μαξίμου, μετά και τη δήλωση του κ. Μητσοτάκη στο ΟΡΕΝ ότι «δεν θα γίνουν εκλογές το φθινόπωρο». Ένα νέο, επιπλέον, στοιχείο προήλθε από τη δεξίωση στο Προεδρικό για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, όπου ο ίδιος ο ΠτΔ φέρεται να είπε ότι ο πρωθυπουργός θέλει να πάει σε εκλογές τον Μάιο. Άλλωστε, ακόμη και εντός της κυβέρνησης, υπήρχαν «φωνές» που επέμεναν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιλέξει το μέγιστο του χρόνου, που μπορεί να έχει στη διάθεσή του, με δεδομένη την ανάληψη της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από την Ελλάδα, προκειμένου να αξιοποιήσει τον χρόνο για να ολοκληρώσει το κυβερνητικό έργο.
Η «λογική» που ενισχύει το σενάριο προσφυγής στις κάλπες στο «παρά ένα» της λήξης της τετραετίας, βασίζεται σε μια σειρά δεδομένων ή στρατηγικής του Μεγάρου Μαξίμου. Η προσήλωση στη «θεσμικότητα» του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι ένα από αυτά, αλλά όχι το πιο ισχυρό. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και η αστάθεια διεθνώς, που καθιστά ακόμη περισσότερο αναγκαία την σταθερότητα σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, είναι ένας καθοριστικός λόγος. Η εφαρμογή και υλοποίηση όσων ανακοινωθούν στη ΔΕΘ, με την ψήφιση του προϋπολογισμού τον Δεκέμβριο, ένα τρίτο στοιχείο, δεδομένου μάλιστα ότι οι εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θα περιορίζονται στην επόμενη χρονιά, αλλά θα κατέχουν τον ρόλο ενός «οδικού χάρτη» που θα αφορά και στην επόμενη τετραετία, επομένως θα «διασφαλίζουν» και το αφήγημα της προσδοκίας για τους πολίτες, οι οποίοι θα έχουν ήδη δει να υλοποιούνται οι προηγούμενες δεσμεύσεις.
Το γεγονός ότι μια σημαντική κατηγορία πολιτών, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, θα χρειαστεί να φτάσουν στην άνοιξη για να δουν όσα έχουν νομοθετηθεί για εκείνους, ακόμη και στην περσινή ΔΕΘ, όπως και η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 950 ευρώ, επίσης την άνοιξη, καθιστούν τους επόμενους μήνες καθοριστικούς για το συνολικό απολογιστικό «πακέτο» που η κυβέρνηση θα θέσει στην κρίση των πολιτών. Αντίστοιχα, οι πρόνοιες για τους συνταξιούχους και τους ενοικιαστές, που επίσης αποτελούν στοχευμένα «κοινά» για το κυβερνητικό επιτελείο, θα τεθούν σε εφαρμογή από τον Νοέμβριο και μετά. Για το Μαξίμου, υπάρχει κι ένα ακόμη κρίσιμο πεδίο, αυτό των ευρωπαϊκών διαπραγματεύσεων για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, που θα κρίνουν το ποσό της χρηματοδότησης για κάθε χώρα, με τις διαπραγματεύσεις αυτές να ολοκληρώνονται, στην καλύτερη περίπτωση, τον Δεκέμβριο, ενδεχομένως και αργότερα. Στο διάστημα από το φθινόπωρο έως την άνοιξη, αναμένεται ακόμη να παραδοθούν έργα που είχαν ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης.
Αυτά είναι τα θετικά που θα μπορούσαν να προστεθούν στην κυβερνητική ατζέντα και από τα οποία η κυβέρνηση προσδοκά ότι θα ολοκληρώσουν το αφήγημα «το είπαμε, το κάναμε» στο οποίο επιμένει ο κ. Μητσοτάκης. Υπάρχουν κι εκείνα, που παραμένουν αμφίβολης κατάληξης. Δικαστικές εξελίξεις, είτε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είτε για τις παρακολουθήσεις, είτε για τα Τέμπη, αναμένεται να υπάρξουν τους επόμενους μήνες, με το κυβερνητικό επιτελείο, από την πλευρά του, να εκτιμά ότι το αποτέλεσμά τους θα μπορούσε να «διαλύσει» τις σκιές που υπάρχουν. Ταυτόχρονα, οι τιμές της ενέργειας μέσα στον χειμώνα και οι πληθωριστικές πιέσεις που θα αναπτυχθούν, αποτελούν ίσως τον μεγαλύτερο «πονοκέφαλο» για το κυβερνητικό επιτελείο, που αναζητά τρόπους αντιμετώπισης της ακρίβειας σε κάθε επίπεδο και θα κριθεί για την αποτελεσματικότητά τους.
Σε κάθε περίπτωση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «επενδύει» στην αντοχή της κυβέρνησης και των στελεχών του, απέναντι στα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία είναι αμφίβολο πόσο μπορούν να διαχειριστούν μια μακρά προεκλογική περίοδο και «ανοιχτά» θέματα σε κάθε πεδίο, δίνοντας πειστικές εναλλακτικές λύσεις γι’ αυτά. Αν δεν υπάρξουν απρόοπτες καταστάσεις που θα οδηγήσουν σε αλλαγή σχεδιασμού, τότε ο κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τους επόμενους 7-9 μήνες, με στόχο να συσπειρώσει τις εκλογικές του δυνάμεις, εκείνες οι οποίες τον στήριξαν το 2023, αναδεικνύοντας την αδυναμία της αντιπολίτευσης, αλλά και την αδυναμία συγκρότησης κυβέρνησης αν η ΝΔ δεν είναι αυτοδύναμη. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν αυτή την ώρα ένα ποσοστό της τάξεως του 30%, με χαρακτηριστικά «μπετόν», όπως λένε οι δημοσκόποι, πάνω στο οποίο το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να «χτίσει», ακολουθώντας την στρατηγική της μιας κάλπης. Η κρίσιμη περίοδος εξακολουθεί να είναι ο Σεπτέμβριο και η δυναμική του πολιτικού σκηνικού που θα διαμορφωθεί μετά την ΔΕΘ και την εμφάνιση όλων των πολιτικών αρχηγών στη Θεσσαλονίκη. Από εκεί θα εξαχθούν και τα συμπεράσματα για τις στοχεύσεις του κυβερνητικού επιτελείου στο διάστημα που θα απομένει έως τις εθνικές εκλογές.
