Ο Α. Τσίπρας μπήκε και πάλι στη ζωή μας. Το είχε προαναγγείλει και το έκανε. Ίδρυσε ένα νέο κόμμα, το δικό του κόμμα και κατάφερε στις πρώτες μετρήσεις να εμφανιστεί εκεί κάπου στο 15%-15.5% καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Ασφαλώς, όπως και το κόμμα Καρυστιανού που βρίσκεται στην 3η-4η θέση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, είναι νέα κόμματα και μας χρωστάνε αφήγημα, σαφές πρόγραμμα, πρόσωπα που πανελλαδικά θα φιλοτεχνήσουν το προφίλ τους. Γι αυτό, καλό είναι να κατασταλάξει ο κουρνιαχτός, να δούμε και άλλες μετρήσεις και εκεί κατά τον Σεπτέμβριο να δούμε που βρίσκονται. Μπορεί να τα δούμε να σταθεροποιούνται, να πέφτουν μετά την πρώτη υποδοχή, αλλά και να ανεβαίνουν.
Ας σταθούμε περισσότερο στην περίπτωση του Α. Τσίπρα που δεν είναι ένα νέο πρόσωπο, δεν έχει προκύψει από παρθενογένεση. Τον γνωρίζουμε όλοι, έχει κυβερνήσει, τον είδαμε και σαν Αντιπολίτευση όταν ανέβαινε με ιλιγγιώδη ταχύτητα την περίοδο 2011-2015 αλλά και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το 40% των δυνάμεών του την περίοδο 2019-2023. Τροφοδοτεί ισχυρά θετικά και αρνητικά αντανακλαστικά κι αυτό είναι σημαντικό. Ένα 65%-70% της κοινής γνώμης βρίσκεται ισχυρά απέναντί του, τον απορρίπτει.
Επίσης, ο χώρος του Κέντρου είναι σημαντικά δύσπιστος σ' αυτά που λέει και πράττει. Αυτά αποτελούν «όπλα» για τους αντιπάλους του. Ωστόσο, μένει το υπόλοιπο 30%, αυτοί που στη δυνητική ψήφο εμφανιζόταν να απαντούν πολύ, αρκετά και λίγο πιθανό να ψηφίσουν. Βέβαια, το γεγονός ότι εμφανίζεται στο 15.5% όταν στη δυνητική ψήφο εμφανιζόταν γύρω στο 20% σ' αυτούς που δήλωναν πολύ και αρκετά πιθανόν να ψήφιζαν το νέο κόμμα του, εμπεριέχει ένα στοιχείο δυναμικής. Δεν είναι λίγο να παίρνεις το 77.5% της δυνητικής ψήφου έστω σε πρώτη δημοσκόπηση.
Επίσης, η επιμονή του στη σκληρή γραμμή με ποιους συζητάει και με ποιους όρους μπορεί να ενταχθεί κάποιος στο εγχείρημά του αποτελεί σωστή κίνηση. Μπορεί να έχει αποδιαρθρώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και στελέχη αυτών των χώρων να αντιδρούν έντονα, μπορεί να κατηγορείται για αλαζονεία, ωστόσο αυτό ακριβώς μάλλον τον βοηθάει. Γιατί παρά το διαζύγιο με κάποια μικρά πια ακροατήρια (ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται στο 1.5% πια και η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στο 0.5%), έτσι προσπαθεί να πείσει ότι το κόμμα του είναι νέο και όχι ένα reunion των παλιών πτερύγων του ΣΥΡΙΖΑ. Και μετά έπεται η συνέχεια της προσπάθειάς του, η διείσδυσή του στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Είναι φανερό ότι αυτό επιδιώκει. Αν θα τα καταφέρει είναι άλλο πράγμα.
Εδώ που τα λέμε, η επάνοδος του Α. Τσίπρα μπορεί να μην υπήρχε αν κυρίως το ΠΑΣΟΚ αξιοποιούσε το εξαιρετικό timing που του είχε προσφερθεί. Ας μην αναφερθούμε στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί τα αυτοκτονικά σύνδρομα αναδείχτηκαν με τρομερές ταχύτητες. Το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στο 19%-20% αμέσως μετά την επανεκλογή του Ν. Ανδρουλάκη, του προσφέρθηκε λόγω διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ η θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ενώ οι πολίτες το είχαν αναδείξει τρίτο, η Ν.Δ δεχόταν αλλεπάλληλα κύματα φθοράς και ο ΣΥΡΙΖΑ κατακρημνιζόταν αλλά δεν μπορούσε να ξεφύγει όλο το 2025 από το 12.5% -14%.
Είχε σταθερά μια καλή συσπείρωση, αλλά δεν μπορούσε να εισπράξει ούτε από Κέντρο ούτε από Κεντροαριστερά. Τώρα βρίσκεται κατά μέσο όρο 11 δημοσκοπήσεων που έγιναν μετά την ίδρυση των δύο νέων κομμάτων στο 11.5%, έχει αποκτήσει ανταγωνιστές και ένα αντίπαλό που ακόμα και όσοι τον μισούν πολιτικά τον δέχονται ως χαρισματικό. Μπορεί βέβαια να βγάλει άμυνες, να μιλήσουν τα αντανακλαστικά ενός ιστορικού κόμματος με βαθιές κοινωνικές ρίζες, να προσπαθήσει να ανέβει. Σίγουρα όμως τώρα η προσπάθειά του απαιτεί γενναίες αναπροσαρμογές πολιτικής και τακτικής. Θα το δούμε στο επόμενο διάστημα τι θα γίνει και θα έχει ενδιαφέρον.
Η μάχη ΕΛΑΣ – ΠΑΣΟΚ θα έχει ενδιαφέρον και κατάληξή του θα φανεί, νομίζω σχετικά γρήγορα. Ο Α. Τσίπρας χρωστάει όραμα, θέσεις που να πείθουν και επ' αυτών να γίνει η όποια αντιπαράθεση, γιατί η συνεχής αντιπαράθεση για το παρελθόν έχει αρχίσει να κουράζει. Το ΠΑΣΟΚ χρωστάει πρωτοβουλίες που να δείχνει ότι έγκαιρα αναπροσαρμόζεται πολιτικά, στρατηγικά και όχι ανένδοτους κατά των «καταραμένων» δημοσκοπικών. Να δει το πολιτικό τοπίο όπως διαμορφώνεται καθαρά. Χρειάζεται να ρίξει βάρος στην προβολή εναλλακτικών λύσεων έχοντας και ένα Πρόγραμμα, στον χώρο του Κέντρου και στην αποσαφήνιση της πρότασής του για τη διακυβέρνηση της χώρας, επιδιώκοντας να δείξει σ' αυτά τα επίπεδα τις δυνατότητές του. Αυτή η μάχη για την 2η θέση θα έχει ενδιαφέρον, μη ξεχνώντας ότι υπάρχει και το κόμμα Καρυστιανού που πολλοί βιάζονται να προαναγγείλουν την ραγδαία πτώση της που βέβαια μπορεί και να συμβεί, αλλά δεν έχει φανεί κιόλας.
Το επόμενο διάστημα θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ο χρόνος δεν είναι απεριόριστος. Άστε που αν σπάσουν άμυνες, τα γκολ μπαίνουν πιο εύκολα.
*Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
