Ο Τζέιμισον Γκριρ, ένας χαμηλών τόνων αλλά ιδιαίτερα έμπειρος εμπορικός δικηγόρος, βρίσκεται σήμερα στην πρώτη γραμμή της πιο αμφιλεγόμενης οικονομικής στρατηγικής του Ντόναλντ Τραμπ: της μονιμοποίησης των δασμών. Ως Εμπορικός Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ, ο άνθρωπος που μέχρι πρόσφατα δούλευε παρασκηνιακά καλείται πλέον να υπερασπιστεί δημόσια μια πολιτική που προκαλεί έντονες αντιδράσεις ακόμη και μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Σε επίσκεψη σε εργοστάσιο στο Μίσιγκαν, ο Γκριρ παρακολουθούσε τον Ρεπουμπλικανό βουλευτή Τζον Τζέιμς να αποστασιοποιείται προσεκτικά από τη λογική των μόνιμων δασμών. «Δεν θέλουμε οι δασμοί να ισχύουν για πάντα», είπε ο Τζέιμς, εκφράζοντας την ανησυχία πολλών Ρεπουμπλικανών ότι οι αυξήσεις τιμών απειλούν πολιτικά το κόμμα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του 2026.
Η δήλωση άγγιζε τον πυρήνα της αποστολής του Γκριρ. Ο Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο δεν θεωρεί τους δασμούς προσωρινό εργαλείο πίεσης, αλλά επιδιώκει να τους καταστήσει μόνιμο στοιχείο της αμερικανικής οικονομικής πολιτικής. Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε πρόσφατα τη χρήση του νόμου περί εθνικής έκτακτης ανάγκης (IEEPA) ως νομικής βάσης για την επιβολή γενικευμένων δασμών, υποχρεώνοντας τον Λευκό Οίκο να αναζητήσει εναλλακτική λύση.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί τώρα ο Γκριρ. Ήδη ξεκίνησε έρευνες σε 96 χώρες για αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, με στόχο να χρησιμοποιηθεί το Section 301 του εμπορικού νόμου του 1974, που επιτρέπει την επιβολή δασμών μετά από επίσημη διαδικασία διαβούλευσης. Παράλληλα, η κυβέρνηση εφαρμόζει προσωρινούς δασμούς 10% μέσω άλλης διάταξης του ίδιου νόμου.
Ο Γκριρ θεωρείται από συμμάχους και αντιπάλους ένας ιδιαίτερα αποτελεσματικός διαπραγματευτής. Έχει ήδη κλείσει εννέα εμπορικές συμφωνίες και αποτελεί ολοένα ισχυρότερη παρουσία στον στενό κύκλο του Τραμπ, ειδικά καθώς άλλοι υπουργοί δέχονται κριτική για την πορεία της οικονομίας.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο εμπόδιο ίσως δεν είναι πλέον τα δικαστήρια αλλά οι ίδιοι οι ψηφοφόροι. Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν αυξανόμενη δυσαρέσκεια για το κόστος ζωής, ο Γκριρ καλείται να αποδείξει ότι οι δασμοί μπορούν να προστατεύσουν την αμερικανική βιομηχανία χωρίς να εξαντλήσουν πολιτικά τον Λευκό Οίκο.
