Η δικαστική καταδίκη δεν έθεσε εκτός κούρσας την Μαρίν Λεπέν. Με «ηλεκτρονικό βραχιόλι» ή χωρίς, διεκδικεί για τέταρτη φορά την προεδρία, μεταφέροντας τη σύγκρουση από τις δικαστικές αίθουσες στις κάλπες του 2027, με το φάσμα της Άκρας Δεξιάς να πλανάται πάνω από το Ελιζέ.

Όλος αυτός ο «προοδευτικός» χώρος που αντιμετώπιζε με την θαλπωρή της ανοχής τους φονιάδες της 17 Νοέμβρη και του ΕΛΑ, ετοιμάζει το έδαφος για να αμφισβητήσει όσα στοιχεία θα εμφανίσουν οι διωκτικές αρχές. Δεν είναι μόνον ο αντικυβερνητικός φανατισμός τους και η απογοήτευση που αισθάνονται για τον ευτελισμό και την κατάντια της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στο σύνολό της. Είναι κυρίως η ιδεολογική συγγένεια που αισθάνονται για τους κάθε λογής τρομοκράτες.

Να εκμεταλλευθεί το μομέντουμ που δημιούργησε η παρουσία του Τραμπ στην Άγκυρα, οι φιλοφρονήσεις προς το πρόσωπο του Ερντογάν και τα διθυραμβικά σχόλιά του για τον ρόλο της χώρας του επιχειρεί η Τουρκία.

Το Σινεμά ο Παράδεισος τρύπωσε στην τετράγωνη αυλή του Λούβρου, την Cour Carrée του διασημότερου μουσείου στον κόσμο, φέρνοντας το θερινό σινεμά στην καρδιά του Παρισιού. Ένα αναπάντεχο πολιτιστικό γεγονός σε έναν ξεχωριστό χώρο. Και έπεται συνέχεια με μια έκπληξη. Τον Πύργο του Άιφελ.

Η ομιλία Bessent για το economic statecraft θυμίζει ότι στον 21ο αιώνα η ελευθερία χρειάζεται παραγωγική βάση, διοικητική ικανότητα, ανθεκτικότητα και θεσμούς που λογοδοτούν.

Στην επόμενη κρίση ενδέχεται να σταματήσουν να «σκέφτονται» οι μηχανές καθώς οι ημιαγωγοί αντικαθιστούν το πετρέλαιο ως το σημαντικότερο στρατηγικό αγαθό του 21ου αιώνα. Για περισσότερο από μισό αιώνα, αναφέρονταν σχεδόν πάντοτε στα Στενά του Ορμούζ.

Το Liberal προάγει τον πολιτικό διάλογο. Με μια σειρά άρθρων για το μέλλον της κεντροδεξιάς. Σήμερα γράφει o Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κυρανάκης.