Μπορεί να μην ακούγονται τόσο δυνατά όσο θα είχε συμβεί σε άλλη περίπτωση, αλλά οι δυσαρεστημένοι με την εκστρατεία Τραμπ - Νετανιάχου είναι πολλοί, είναι σπουδαίοι και έχουν ουσιαστικούς λόγους.
Όπως ο μεγαλοξενοδόχος και πολυεκατομμυριούχος Χάλαφ Αχμάντ Αλ Χαμπτόρ, ετών 77, από το Ντουμπάι, που ανέβασε στην πλατφόρμα Χ ανοικτή επιστολή προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ στην οποία, μεταξύ άλλων, έγραψε: «Ποιος σας εξουσιοδότησε να σύρετε την περιοχή μας σε πόλεμο με το Ιραν; Με ποια δεδομένα πήρατε αυτή την επικίνδυνη απόφαση; Υπολογίσατε τις παράπλευρες απώλειες πριν πατήσετε τη σκανδάλη; Σκεφτήκατε ότι οι πρώτες που θα υποφέρουν από αυτή την κλιμάκωση θα είναι οι ίδιες οι χώρες της περιοχής!».
Οι συνεργάτες του εκκεντρικού, όπως λένε εκεί κάτω, Χάλαφ, θα ήθελαν το αφεντικό τους να είναι πιο προσεκτικό στις δημόσιες εκρήξεις του. Τώρα όλος ο κόσμος, ειδικά μετά από αφιέρωμα που έκανε στον άνθρωπο το CNN International, επαναλαμβάνει πιο ελεύθερα τα ίδια ερωτήματα.
Σίγουρα αυτό θα συμβεί και στο Συμβούλιο Κορυφής της Ενωμένης Ευρώπης, ειδικά όταν κλείνουν οι πόρτες και ακόμη περισσότερο όταν ορισμένοι ηγέτες των ευρωπαϊκών κρατών, είναι «μεταξύ τους». Οι κουβέντες και εκφράσεις εις βάρος Τραμπ και (πιο προσεκτικά...) γι αυτόν τον Νετανιάχου είναι βαριές.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός σίγουρα θα έχει ακούσει πολλές παρόμοιες εκφράσεις. Μέχρι στιγμής δεν «τον πήραν τα σκάγια» τον ίδιο, αν και πολλοί είναι εκείνοι που ενοχλούνται από τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα στην παρούσα κρίση. Αυτό δεν πειράζει τον Μητσοτάκη. Σίγουρα όμως τον περιορίζει και ακόμη πιο σίγουρα τον οδηγεί σε προσεκτικότερες επιλογές και σε μια πολύ ευρωπαϊκή και συνεσταλμένη στάση έναντι εκείνης που θα εξυπηρετούσε αμεσότερα τα ελληνικά συμφέροντα.
Όμως, «σοφή στους σοφούς είναι η στάση», που έλεγε και ο κ. Κόυνερ του Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο οποίος σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνεται στα αναγνώσματα του νεαρού, κάποτε, Κυριάκου. Αν διέθετε αυτή τη στοιχειώδη «αριστερή» κουλτούρα θα μπορούσε να έχει απευθύνει προς τον Δημήτρη Κουτσούμπα την συνάδουσα ατάκα: «Βλέποντας τη στάση σου παύει να με ενδιαφέρει ο στόχος σου». Πλην όμως η οικογενειακή παράδοση του πρωθυπουργού αποφεύγει τις προστριβές με τους κομμουνιστές. Γι αυτό δεν ρώτησε τον Γραμματέα για τις πηγές που διαθέτει εντός του ΝΑΤΟ και του ελληνικού Στρατού, όταν, τις προάλλες ο ηγέτης του ελληνικού ΚΚ «αποκάλυψε» ότι δύο πύραυλοι πήγαιναν στη Σούδα! Την οποία το ΚΚΕ ανέλαβε να «προστατεύσει» συγκεντρώνοντας «στρατεύματα» για να υποδεχθούν το εκ των έσω «πυρπολημένο» Gerald Ford.
Δύσκολα όμως θα αποφύγει η Ευρώπη την απαιτούμενη υποστήριξη των αμερικανικών στόχων στο Ιράν και την αναδιοργάνωση της ευρύτερης περιοχής. Γιατί αναδιοργάνωση (προφανώς και στα σύνορα) πρέπει σίγουρα να γίνει ώστε και το Ισραήλ να καταστεί ασφαλέστερο και η δική μας πλευρά του Κόσμου να ελέγξει πληρέστερα τους δρόμους του πετρελαίου.
Σε τελευταία ανάλυση, όταν Γαλλία και Βρετανία τακτοποιούσαν εν τάχει την περιοχή, χαράσσοντας γραμμές πάνω στους χάρτες των μεσανατολικών αποικιών του στα απομεινάρια των μαχών του πρώτου παγκόσμιου μακελειού, κανείς ιστορικός δεν θυμάται να ερωτήθηκαν οι τότε Ηνωμένες Πολιτείες.
Προ ολίγων ημερών πήρε το μάτι μου σε εμπιστευτικό newsletter για τις εξελίξεις στις αγορές ομολόγων και τα συναφή, ότι στην τελευταία σύνοδο της πολύ αποκρυφιστικής BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών) ακούστηκαν φωνές και βαριές κουβέντες για την ανευθυνότητα των Αμερικανών, στους οποίους, δικαίως, αποδίδεται η διαρκούσα ήδη πολλές εβδομάδες αποσταθεροποίηση των αγορών χρήματος και κεφαλαίου.
Αυτό το τελευταίο μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Μπορεί τα ελληνικά ομόλογα να μην κινδυνεύουν όπως κάποτε, τέτοιες μέρες του 2010, αλλά οι τιμές τους έχουν πάρει την ανηφόρα σε ακατάλληλη στιγμή: η απόδοση του 10ετούς αυξήθηκε μέχρι και 46 λεπτά ενώ και το περίφημο spread επί του γερμανικού ανέβηκε αισθητά από τότε που ξέσπασε ο νέος πόλεμος. Αναποδιά μεγάλη, τώρα που η κυβέρνηση θέλει να κάνει σοβαρές κινήσεις για την σταθεροποίηση του δημόσιου χρέους στον ορίζοντα της κρισιμότατης καμπής, για το πάντοτε υπερεγέθες ελληνικό χρέος, στον βραχύ, πλέον, ορίζοντα του 2032.
