Αν το πρόβλημα της χώρας λυνότανε με την αύξηση της φορολογίας στα μερίσματα, θα το είχαμε λύσει εδώ και χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι εξακολουθούν οι επενδύσεις στη χώρα να είναι χαμηλότερες από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι εμείς οι πολίτες δεν πρόκειται να αυξήσουμε την αγοραστική μας δύναμη. Όσα δωρεάν εισιτήρια και αν μας δώσουν για τα αστικά λεωφορεία και όσες πλατφόρμες κι αν έχουμε στη διάθεσή μας για να μαθαίνουμε ποιος πουλάει πιο φθηνά το μαρούλι. Περάσαμε μία χρεοκοπία και δεν μάθαμε κάτι…
Και πώς προσελκύεις επενδύσεις; Σίγουρα όχι αυξάνοντας τον φόρο στα μερίσματα. Δεν είμαστε δα και η Μέκκα του καπιταλισμού, για να θέλουν όλοι να έρθουν και να βάλουν στην Ελλάδα τα λεφτά τους. Μια μικρή χώρα είμαστε που πουλάμε τουρισμό, Αριστοτέλη, Σωκράτη και αέρα Ευρώπης. Αλλά μόνο αέρα. Κάτι λίγοι βιομήχανοι και βιοτέχνες που το παλεύουν ακόμη με την Ελλάδα της παραγωγής, είναι στην φάση που ετοιμάζονται να βγουν από τα χαρακώματα και να παραδοθούν αμαχητί στους γραφειοκράτες του κράτους. Πονεμένη ιστορία…
«Η Ελλάδα δεν είναι χώρα για επενδύσεις, είναι χώρα για διακοπές». Θα το έχετε ακούσει. Λέγεται εδώ και χρόνια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν κατάφερε να αλλάξει αυτό το status. Τα πήγε άριστα στη διαχείριση, αλλά δεν κατάφερε να φέρει τον απαραίτητο αριθμό επενδύσεων για να αλλάξουν τα δεδομένα. Ο βασικότερος λόγος έχει να κάνει ότι δεν αρκεί να πατήσει κάποιος ένα κουμπί και να αλλάξουν όλα με τρόπο μαγικό. Οι παθογένειες έχουν ριζώσει βαθιά μέσα στην κοινωνία και δεν θα ήταν εύκολο να ξεριζωθούν. Αυτό ήταν γνωστό ως πρόβλημα, αλλά υποτιμήθηκε. Η κυβέρνηση, λοιπόν, ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σ’ ένα πλάνο που δεν έχει ολοκληρωθεί.
Και ερχόμαστε σε μια κρίσιμη συγκυρία που αντί να συζητάμε για το πώς θα επιταχυνθούν αυτά τα βήματα και πώς η Ελλάδα θα γίνει μια φιλική χώρα για τους επενδυτές, η συζήτηση περιστρέφεται σε πράγματα που έχουν επικοινωνιακή και μόνο σημασία. Ωραία, λοιπόν! Θα έρθει ο κ. Τσίπρας και ο κ. Ανδρουλάκης και θα αρχίσουν να κυνηγούν τους πλούσιους. Τους πολύ πλούσιους. Και; Τι θα καταφέρουν; Ποιο πρόβλημα λύνει όλο αυτό; Αν λύνει κάποιο πρόβλημα να το συζητήσουμε. Αλλά πολύ φοβόμαστε ότι είναι μία επικοινωνιακή φούσκα. Τα κόμματα της αριστεράς πασχίζουν να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι θα τιμωρήσουν τους πλούσιους και θα μοιράσουν τα υπάρχοντά τους στους πτωχούς και κατατρεγμένους. Αστεία πράγματα…
Η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Δεν ξέρουμε πώς θα είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση έπειτα από πέντε ή δέκα χρόνια. Ούτε καν αν θα υφίσταται με την σημερινή της μορφή. Η Ελλάδα χωρίς τα χρήματα της Ευρώπης θα ήταν σήμερα σε τραγική κατάσταση. Κι αντί αυτό να μας κινητοποιήσει και να μας οδηγήσει σε ένα νέο εθνικό αφήγημα, ασχολούμαστε με τα «δωρεάν εισιτήρια στα αστικά» και αν θα φορολογήσουμε ή όχι τα 3000 κυβικά στα αυτοκίνητα.
Να γιατί θα ξαναβγεί ο Μητσοτάκης. Επειδή είναι ο μόνος μπορεί να πιάσει αυτήν την πτυχή. Και αυτό αντιλαμβάνονται οι πολίτες και γι αυτό οι δημοσκοπήσεις βγάζουν τη ΝΔ με 30% και 32%. Επειδή ο κόσμος ξέρει. Αρκεί και η κυβέρνηση να είναι ειλικρινής μαζί του. Να εξηγήσει πολύ καθαρά τι πήγε λάθος, όπου πήγε και να πει στον κόσμο τι θα κάνει. Κι αυτό απαιτεί ισχυρές δόσεις αυτοκριτικής και αυτογνωσίας. Η Ελλάδα εξακολουθεί και είναι μια χώρα για διακοπές. Αλλά μπορεί να αλλάξει και πρέπει να αλλάξει. Σίγουρα όχι με όσους έχουν ως μόνη πρόταση να εισπράξει το δημόσιο 400 εκατομμύρια νέους φόρους. Γιατί, πολύ απλά, δεν θα τους εισπράξει. Οι άνθρωποι αυτοί είναι ακατάλληλοι…
Θανάσης Μαυρίδης
