Ετεροχρονισμένο κατά λίγες μέρες, αλλά ενδιαφέρον. Ξέρετε ότι δεν είμαι από τους υποστηρικτές του Κώστα Καραμανλή. Μήτε της τραγικής πρωθυπουργικής του θητείας, ούτε της μετέπειτα δεκαπεντάχρονης μούγκας του εν μέσω χρεωκοπίας, ούτε της ύστερης (σημερινής) επικριτικής του λογοδιάρροιας. Πλην συμπαθάτε με, η ομιλία που έκανε στους απόφοιτους του Αριστοτέλειου κολεγίου, ούτε με χάλασε ούτε με προβλημάτισε. Καθότι έκατσα και την διάβασα ολόκληρη μετά τον ντόρο που ξεσηκώθηκε. Και αυτά τα περί «αιχμών» εναντίον του Μητσοτάκη, τα θεωρώ το λιγότερο υπερβολές.
Τι είπε δηλαδή στους πιτσιρικάδες ο Καραμανλής που ερμηνεύτηκε ως εσωκομματικό ή ενδοπαραταξιακό κρεσέντο κατά του Κυριάκου; «Αγαπήστε τους ντόμπρους, τους δοτικούς ανθρώπους. Το νου σας σε όσους είναι υπερβολικά ερωτευμένοι με τον εαυτό τους, το χρήμα και την εξουσία». Σιγά την αιχμή. Πολύ σωστές κουβέντες για να φθάσουν στα αυτιά ενός 16χρονου που τώρα αρχίζει να βγαίνει στην κοινωνία. Τι θα ‘πρεπε δηλαδή να τους πει για να μην ερμηνευτεί ως αντιπολιτευτική σπόντα; «Αγαπήστε το χρήμα, την δύναμη, την επιβολή; Κάντε φίλους σας τους εγωιστές και τους ανταγωνιστικούς;»
Ελάτε τώρα. Αν σώνει και καλά ψάχνουμε αιχμές σε μια ομιλία, θα τις βρούμε ακόμα και στα σημεία στίξης. Και στο τέλος-τέλος, δηλαδή αναφερόταν στον Κυριάκο όταν έλεγε για «ερωτευμένους με την εξουσία»; Εύκολα θα μπορούσε να πει κανείς ότι αναφερόταν και στον εαυτό του εν είδει αυτοκριτικής, ως καταστάλαγμα της δικής του εμπειρίας από την ζωή που έκανε. Κι εγώ που καπνίζω σαν φουγάρο, αν μιλήσω με κάποιο νεαρό, δεν θα του πω «άναβε το ένα μετά το άλλο» για να είμαι συνεπής με το φουμάρισμα που υπηρέτησα στην ζωή μου. Θα του πω να μην βάλει ποτέ τσιγάρο στο στόμα του.
Η ομιλία Καραμανλή στους απόφοιτους του λυκείου, ήταν ακριβώς αυτά που θα έλεγε σε16χρονα παιδιά, κάθε νοήμων, μορφωμένος και κατασταλαγμένος 70άρης που πέρασε από θέσεις μεγάλης ευθύνης. «Να είστε τολμηροί στην ζωή σας, καλοί χαρακτήρες, να διαλέγετε σωστούς φίλους, να αγαπάτε την πατρίδα, να έχετε επίγνωση για τις εθνικές σας ρίζες». Εντάξει, η ομιλία του είχε έναν διδακτισμό που δεν θα επέλεγα εγώ, επίσης ήταν πιο τσιμπημένο το εθνικοπατριωτικό στοιχείο απ’ όσο το κοινωνικό. Αλλά ο Καραμανλής τους μιλούσε, όχι κανένας βετεράνος αριστερός δικαιωματιστής. Θα μου πείτε τώρα, αυτά που συμβουλεύει τους νεαρούς και τις νεαρές ο Κώστας Καραμανλής τα τήρησε και τα τηρεί ως σήμερα ο ίδιος; Η ζωή του σφραγίστηκε από συνέπεια λόγων και πράξεων;
Αυτή είναι άλλη κουβέντα. Και πάντως δεν έχει καμία σχέση με τα εσωκομματικά και εσωπαραταξιακά καρφιά που με το στανιό ανακάλυψαν κάποιοι στην συγκεκριμένη ομιλία. Παρακαλώ να είμαστε λογικοί και ακριβοδίκαιοι. Όταν ο Καραμανλής μέμφεται τον Μητσοτάκη για τα ελληνοτουρκικά, είναι πολύ λογικό να δημιουργείται πολιτικό θέμα και να υπάρχει αντιπαράθεση και με βάση την προϊστορία του καθενός τους. Αλλά όταν ένας βετεράνος δημόσιος άνδρας μιλά σε νεαρά παιδιά για διδάγματα ζωής, τα σταθμά με τα οποία ζυγίζονται τα λόγια του είναι διαφορετικά. Αλλιώς κυνηγάμε δράκους, που αν δεν τους βρίσκουμε τους κατασκευάζουμε εκ του μηδενός.
Η δε αναφορά του στους στίχους του Κηλαϊδόνη, χαριτωμένη ήταν. Δεν είχαν επίγνωση τα μαθητούδια που τον άκουγαν ότι τον καιρό που ο Κώστας Καραμανλής ήταν 23-24 χρονών, ο συγχωρεμένος ο Λουκιανός είχε κατακεραυνωθεί μέσα στην Βουλή από τον τότε υπουργό παιδείας της ΝΔ (και μετέπειτα πρωθυπουργό) Γεώργιο Ράλλη και μάλιστα με ελαφρά παραποίηση του ονόματος του. «Κάνουν καταλήψεις στα πανεπιστήμια και αντί για μαθήματα, πάει ο Κελαϊδόνης και δίνει συναυλίες» είχε πει.
Ήταν ο καιρός του νόμου 815/78 για τα πανεπιστήμια, νόμος που έφερε τις πρώτες καταλήψεις ΑΕΙ, που έκτοτε δεν σταμάτησαν ποτέ. Η σημερινή αναφορά Καραμανλή στον Κηλαϊδόνη, δείχνει και πόσο έχει μετεξελιχθεί η σκέψη της λεγόμενης συντηρητικής παράταξης τον μισό αιώνα που πέρασε έκτοτε. Όμως όλα αυτά είναι λογικά και πάντως διόλου παρεξηγήσιμα.
Και τέλος πάντων, αν ο Καραμανλής σκοπεύει να συνεχίσει την αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη ή να υποστηρίξει το κόμμα Σαμαρά, θα το κάνει πολύ πιο ξεκάθαρα το επόμενο διάστημα, όπως το ‘κανε τόσο καιρό. Όλο και κάποιο βιβλίο θα παρουσιάσει, εσχάτως έχει παρουσιάσει περισσότερα βιβλία απ’ όσα έχει διαβάσει στην ζωή του. Ας μην ανακαλύπτουμε αντιπολιτεύσεις σε συμβουλές για σχολιαρόπαιδα. Το τραβάμε απ’ τα μαλλιά.
