Κατηγορηματικά αρνήθηκε για άλλη μια φορά τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης περί αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σε δηλώσεις του.
Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του υφυπουργού Πάνου Τσακλόγλου που σε δηλώσεις του άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να οδηγηθούμε σε αύξηση, και μάλιστα σημαντική αύξηση, των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης από το 2027, με βάση το προσδόκιμο ηλικίας.
«Κατηγορηματικά απαντώ, όπως απάντησα και στην τελευταία Ενημέρωση πολιτικών συντακτών, δεν υπάρχει καμία τέτοια συζήτηση, καμία τέτοια πρόθεση και δεν είπε αυτό, για το οποίο μας κατηγορεί, για ακόμα μία φορά, ψευδώς η αντιπολίτευση, ο κύριος Τσακλόγλου. Δεν τίθεται θέμα αύξησης των ορίων.
Δεν τίθεται κανένα τέτοιο θέμα και μάλιστα, αν μου επιτρέπετε, να διευκρινίσω το εξής: αυτό το οποίο είπε ο κύριος Τσακλόγλου είναι αυτό το οποίο προβλέπει νόμος και είναι αυτό το οποίο συμβαίνει σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Τι είπε; Ότι ανά τριετία, με βάση το προσδόκιμο ζωής, γίνεται μία επανεξέταση, αυτό είναι η μία διαδικασία η οποία ακολουθείται και θα γίνει ξανά το 2027. Δεν είναι στην ατζέντα της Κυβέρνησης το 2027 η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ούτε προβλέπει η διαδικασία αυτή κάποια απότομη, ενδεχόμενη αύξηση των ορίων.
Είναι δεδομένο ότι δεν είναι, λοιπόν, στην ατζέντα, ότι δεν υπάρχει τέτοιο σχέδιο και δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας από τους πολίτες. Υπάρχει ένας νόμος ο οποίος εξετάζει το συγκεκριμένο πλαίσιο ανά τριετία, θα γίνει τότε μία συζήτηση, με βάση τα τότε δεδομένα, δεν έχει ξεκινήσει προφανώς από τώρα καμία τέτοια συζήτηση και δεν είναι στην ατζέντα της Κυβέρνησης», είπε ο κ. Μαρινάκης στον Real FM.
Για την εξεταστική για τα Τέμπη: Αυτό που συνέβη στα Τέμπη, το τραγικό δυστύχημα, το οποίο νομίζω ότι θα μείνει για πολλά χρόνια βαθιά χαραγμένο και πλήγωσε ανεπανόρθωτα και τις οικογένειες των θυμάτων, φανέρωσε διαχρονικές παθογένειες του ελληνικού Κράτους. Πρώτος ο Πρωθυπουργός ανέλαβε και ευθύνες πολύ περισσότερες από αυτές που αναλογούσαν στην περίοδο διακυβέρνησης γιατί έτσι αντιλήφθηκε και ο ίδιος το καθήκον. Και για αυτό θεωρούμε ότι η συζήτηση για τα αίτια, για το τι έφταιξε, για το τι πήγε λάθος, τι πρέπει να αλλάξει, ποιες είναι οι ευθύνες, δεν πρέπει να περιοριστεί σε ένα μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό που μας καθιστά, μας κάνει περισσότερο αισιόδοξους -μένει να το δούμε στην πράξη, για να μη λέμε μεγάλα λόγια- είναι ότι ζήσαμε πολλά δύσκολα χρόνια στη χώρα μας παρατεταμένων κρίσεων και μας έδειξαν αυτά τα χρόνια ότι οι κραυγές, οι έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις και η προσπάθεια εργαλειοποίησης δύσκολων ζητημάτων, ζητημάτων τα οποία μας έχουν πληγώσει, δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα.
Ελπίζω να το δούμε αυτό -αυτό είναι στο χέρι και των κομμάτων και των εισηγητών και των ανθρώπων οι οποίοι θα συμμετάσχουν σε αυτή τη διαδικασία- όλες αυτές οι εμπειρίες των τελευταίων ετών να μας έχουν μάθει πολλά. Εμείς, ως προς το μερίδιο που μας αναλογεί, θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τα πραγματικά προβλήματα και να δούμε το κυριότερο, συνδέοντας τις αιτίες και τις ευθύνες που υπάρχουν, παράλληλα με μια ποινική διαδικασία, η οποία τρέχει, μέσα από αυτή τη συζήτηση, πέραν των ευθυνών, να αναδειχθούν και οι λύσεις. Αυτό έχει σημασία. Μέσα από κάθε τέτοια συζήτηση που γίνεται, στο τέλος της ημέρας, προφανώς να αποδοθούν οι ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν, να βρεθούν με τη σειρά σημασίας και σπουδαιότητας τα αίτια, αλλά το κυριότερο, να πάμε και παρακάτω την επόμενη μέρα με τις ενέργειες που πρέπει να κάνουμε.
Αυτό που πέρασαν οι άνθρωποι αυτοί, κυρίως που έφυγαν, βέβαια, είναι κάτι το οποίο είναι ανεπανόρθωτο. Δεν χωράει κανένα σχόλιο. Και υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, συγγενείς ή φίλοι των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι, νομίζω, είναι η ζωή τους μέχρι εκείνη την ημέρα και η ζωή τους από εκείνη την ημέρα και μετά. Και θα σας πω ότι το ζήτημα αυτό είναι εξόχως σημαντικό. Μας αφορά όλους. Θα μπορούσαμε, ειδικά όσοι έχουμε σπουδάσει από μια πόλη στην άλλη, όπως εγώ που έφευγα από την Πάτρα για να πάω στην Κομοτηνή, να ήμασταν σε μια αντίστοιχη τέτοια τραγική περίπτωση. Και γι’ αυτό και θεωρώ ότι είναι σωστή η απόφαση και η υπερψήφιση από τη δικιά μας κοινοβουλευτική ομάδα της πρότασης του Κ.Κ.Ε., χωρίς να συμφωνούμε με επιμέρους σημεία του κειμένου, αλλά με την ουσία της συνολικής διερεύνησης από το ‘97 και μετά γιατί μόνο έτσι μπορεί να χυθεί φως ουσιαστικά, χωρίς μικροκομματικές λογικές που έχουν, ας πούμε, οι λογικές των άλλων κομμάτων.
Καταρχάς, η πρόταση του ΠΑΣΟΚ στερείται τεκμηρίωσης. Και, δεύτερον, νομίζω ότι έχει ξεκάθαρη μικροκομματική σκοπιμότητα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας ακροατής που μας ακούει, κανένας πολίτης που να μην συμφωνεί ότι η εν λόγω διερεύνηση πρέπει να έχει μια χρονική επιμήκυνση. Δεν νομίζω ότι ξεκίνησαν οι παθογένειες, οι οποίες οδήγησαν συσσωρευμένα σε αυτό το δυστύχημα, με τη συνδρομή όλων των υπόλοιπων συμπεριφορών, που θα κριθούν και ξεχωριστά από τη Δικαιοσύνη για αυτούς που μπορεί να είχαν την οποιαδήποτε ευθύνη και ερευνώνται. Είναι λάθος να μπούμε σε μια διαδικασία περιορισμού της διερεύνησης και της συζήτησης. Και, εν πάση περιπτώσει, δεν αποκλείεται να εξειδικευθούν και περισσότερες ευθύνες σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Δηλαδή, δεν έχουμε κάτι να χάσουμε από το να απλώσουμε την έρευνα. Ίσα – ίσα, με το να περιορίσουμε την έρευνα, ενδεχομένως να μας μείνουν πολλά ακόμη αναπάντητα ερωτήματα. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτό το οποίο κάνει το ΠΑΣΟΚ και νομίζω ότι δεν είναι καλό να συνεχιστεί γιατί είναι τόσο σοβαρή αυτή η υπόθεση και όλα τα υπόλοιπα τα οποία μπορούν να συζητηθούν μέσα από αυτή τη συζήτηση, δεν έχει να κερδίσει τίποτα, ούτε το μεγαλύτερο ζητούμενο που είναι να χυθεί φως, ούτε η συζήτηση στη Βουλή, με μια λογική περιορισμού και περιχαράκωσης της υπόθεσης και της έρευνας.
Για το φορολογικό νομοσχέδιο: Θα ήθελα να ξεκινήσω με έναν πιο προσωπικό τόνο. Ως ελεύθερος επαγγελματίας αυτό το οποίο θέλω κι εγώ, στο μερίδιο που μου αναλογεί, να διασφαλίσω, είναι ν’ αποφύγουμε την οποιαδήποτε λογική στοχοποίησης και να φθάσουμε να κάνουμε μία εντελώς αχρείαστη και βλαπτική συνολικά συζήτηση, που να έχει χαρακτηριστικά κοινωνικού αυτοματισμού. Αυτό είναι το πρώτο που θέλω να πω. Και είναι και χρέος όλων μας να το διαφυλάξουμε και είναι και κάτι το οποίο το αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία ο Πρωθυπουργός, ότι και ο ίδιος προσωπικά και συνολικά η Κυβέρνηση, δεν νομοθετούν με βάση τέτοια κριτήρια. Μακριά από εμάς οι λογικές «τσουβαλιάσματος».
Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι είναι ένα νομοσχέδιο με πολλές παρεμβάσεις, με μία συνολική λογική, πολύ φιλόδοξους στόχους, πάνω από τρία δισεκατομμύρια, δέκα συγκεκριμένες παρεμβάσεις, μία εκ των οποίων είναι κι ένα δικαιότερο σύστημα φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών. Κατ’ αρχάς, πρέπει ν’ αναδειχθούν οι υπόλοιπες παρεμβάσεις, γιατί δεν αφορούν μόνο τους ελεύθερους επαγγελματίες. Είναι παρεμβάσεις για τα pos, είναι παρεμβάσεις για τον τρόπο που θα γίνονται οι μεταβιβάσεις των ακινήτων, για την αυστηροποίηση των προστίμων της χρήσης μετρητών και πολλά ακόμη για τα ακίνητα. Τώρα, ως προς το επίμαχο, αυτό που θέλω να πω, κατ’ αρχάς, είναι ότι εμείς σεβόμαστε σε όλα τα νομοσχέδια τη διαδικασία της διαβούλευσης.
Και αυτό θα το δείξουμε και σ’ αυτό το νομοσχέδιο. Χωρίς να υπάρχει διάθεση υποχώρησης ή παρέκκλισης από τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου, εμείς θέλουμε να δούμε και να εξετάσουμε σημειακές παρεμβάσεις, σε ποια λογική; Μέσα σε αυτό το εισόδημα το οποίο λέμε, το οποίο ξεκινά από την παραδοχή ότι δεν μπορεί το 71% των ελεύθερων επαγγελματιών να δηλώνουν κάτω από τον κατώτατο μισθό, υπάρχουν δύο διαφορετικές κατηγορίες. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: υπάρχει ένας ελεύθερος επαγγελματίας, ο οποίος έχει μία επιχείρηση με δέκα, για παράδειγμα, εργαζομένους οι οποίοι πληρώνονται με τον κατώτατο μισθό και εκείνος δηλώνει έσοδα κάτω από αυτόν. Αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται και δεν θα το επιτρέψουμε να συνεχίσει να γίνεται.
Δεν έχω τον επιμερισμό αυτού του 71%, αλλά μπορώ να σας πω ότι υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις ελεύθερων επαγγελματιών που έχουν μία επιχείρηση, που δηλώνουν κάτω από τον κατώτατο μισθό των εργαζομένων τους. Αυτό δεν είναι σε αυτό το οποίο μπαίνει στη συζήτηση ή αντίστοιχες τέτοιες περιπτώσεις. Υπάρχουν, όμως, και νέοι δικηγόροι, για παράδειγμα, όπως ήμουνα κι εγώ πριν από κάποια χρόνια, ή πολλοί άλλοι, οι οποίοι περνάνε δύσκολα, οι οποίοι, κατ’ αρχάς, εξαιρούνται. Οι νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες εξαιρούνται για μία τριετία μέχρι για μία πενταετία.
Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι δουλεύουν με μπλοκάκι σε συγκεκριμένους εργοδότες. Αυτοί εξαιρούνται. Αυτό, λοιπόν, το οποίο θα δούμε είναι αν πρέπει συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων που αποδεδειγμένα δηλώνουν λιγότερα, κάτω από αυτό το ποσό, μέσα από τη συζήτηση με επιχειρήματα, μακριά από κραυγές, να εξεταστούν σημειακές παρεμβάσεις. Είναι σημαντικό, όμως, να ενημερωθούν οι πολίτες για το νομοσχέδιο και ειδικά αυτοί που τους αφορά το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο δεν έχει μια μηδενιστική λογική, όπως κάποιοι όχι καλοπροαίρετα, αλλά με κραυγές, μία μειοψηφία, μας κατηγορεί. Εμείς δεν θέλουμε να βάλουμε απέναντι κανέναν. Δεν σημαίνει ότι το 71%, που δηλώνει κάτω από τον κατώτατο μισθό, φοροδιαφεύγει, ούτε το υπόλοιπο 29% δεν φοροδιαφεύγει.
Για την πρόταση Κασσελάκη για αφορολόγητο 10.000 ευρώ στους ελεύθερους επαγγελματίες: Κύριε Χατζηνικολάου, ο κ. Κασσελάκης πριν από λίγες ημέρες ερχόταν στο συνέδριο του Economist υπερήφανος για το περιβόητο «μαξιλάρι» των 37 δις - το οποίο εμείς το αυξήσαμε - και λίγες ημέρες μετά, θέλοντας να απαντήσει στην εσωκομματική του αντιπολίτευση, κατηγόρησε το «μαξιλάρι». Δεν θέλω να μπω στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε πρέπει να το κάνουμε αυτό, ούτε είναι δική μας δουλειά, αλλά νομίζω ότι πλέον έχει χαθεί κάθε ίχνος σοβαρότητας και από τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ και από τη ρητορική του και αν και είναι νέος ο Πρόεδρός του -και αυτό είναι ευχάριστο να βγαίνουν νέοι άνθρωποι μπροστά- πολιτεύεται με τον πιο παλιό τρόπο που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Και για να συμπληρώσω ως προς την πρόταση του κ. Κασσελάκη, το κόμμα του κ. Κασσελάκη αύξησε ή επέβαλε περίπου 30 φορολογικούς συντελεστές. Γι’ αυτό και λέω ότι είναι καλύτερο να μιλάμε με τις πράξεις μας, παρά με τα εύκολα λόγια.
Για το θέμα της ακρίβειας: Η ακρίβεια είναι – και έτσι ορίζει η πραγματικότητα, αυτή είναι που ορίζει τον πήχη των προβλημάτων – το νούμερο ένα πρόβλημα των Ελλήνων πολιτών. Και γι΄ αυτό και είναι και η πρώτη προτεραιότητα προσωπικά του Πρωθυπουργού και προφανώς του συνόλου της Κυβέρνησης και ειδικά του Υπουργείου Ανάπτυξης. Τρεις οι πυλώνες της πολιτικής μας: Πρώτος, η αύξηση εισοδημάτων, όλα αυτά που είπα πριν από λίγο. Πυλώνας δεύτερος, οι έλεγχοι, εντατικοί έλεγχοι. Έχουνε προσεγγίσει τους 20.000 με πάνω από 1.500 πρόστιμα, τα οποία αγγίζουν τα 7 εκατομμύρια ευρώ και εισπράττονται και βεβαιώνονται περίπου 4,5 εκατομμύρια εξ αυτών, χωρίς αστερίσκους και εξαιρέσεις. Όπου έχει γίνει έλεγχος και έχει επιβληθεί πρόστιμο έχουμε δει μείωση μέχρι και 25% των τιμών.
Και ο τρίτος πυλώνας είναι συνεχείς, στοχευμένες παρεμβάσεις. Είδαμε το Market Pass, το οποίο συνεχίζεται για τις πληγείσες περιοχές, το «Καλάθι του Νοικοκυριού». Τώρα είναι τα ταμπελάκια τα οποία έχουν υποχρέωση να βάζουν οι εταιρείες στα προϊόντα που βάζουν σε αυτή τη διαδικασία, που είναι πλέον πάνω από 700 κωδικοί, να έχουν σταθερή μείωση τιμής τουλάχιστον 5% για έξι μήνες. Συνεχείς στοχευμένες παρεμβάσεις γι’ αυτούς οι οποίοι έχουν ανάγκη, όπως έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Κυρίως, όμως, μόνιμες παρεμβάσεις. Το ξαναλέω, δεν θα βαρεθώ να το λέω, μπορεί να έχω γίνει κουραστικός, αλλά είναι η πραγματικότητα.
Ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα εισαγόμενο δεν λύνεται με μαγικές συνταγές, ούτε με το πάτημα ενός κουμπιού. Είναι μία συνεχής καθημερινή μάχη που απαιτεί πολιτικές που αυξάνουν το εισόδημα των πολιτών και εντατικούς και αυστηρούς ελέγχους, ούτως ώστε κάποιοι που περιμένουν στη γωνία να κερδοσκοπήσουν σε μια τέτοια κρίση να τίθενται στη θέση τους με πρόστιμα, όπως προβλέπει η διαδικασία και βέβαια έλεγχο της αγοράς. Αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε για να μειώνουμε συνεχώς τις συνέπειες και με τις μόνιμες παρεμβάσεις, οι οποίες μένουν όταν οι κρίσεις φεύγουν, να αυξάνεται το εισόδημα των Ελλήνων πολιτών.
Για την επίσκεψη Ερντογάν: Είναι μια σημαντική συνάντηση, ένα άλλο μέρος μιας συνολικής προσπάθειας συνέχισης του διαλόγου. Όπως πολύ σωστά είπατε θα γίνει στην Αθήνα για λόγους που συμφωνήθηκαν και πρακτικούς και αντικειμενικούς. Ένα από τα αντικείμενα της συζήτησης, προφανώς, είναι και η διαχείριση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού. Η Ελλάδα, κατ’ αρχάς, να πούμε γενικά – όπως επαναλαμβάνει πολλές φορές ο Πρωθυπουργός – επιθυμεί τον διάλογο, θέλει να θωρακίσει τον διάλογο χωρίς, προφανώς, καμία διάθεση υποχώρησης στα κυριαρχικά μας δικαιώματα και για τη συζήτηση της μοναδικής διαφοράς που έχουμε με την Τουρκία, τον καθορισμό υφαλοκρηπίδας, αλλά και για όλα, όμως, τα υπόλοιπα κρίσιμα ζητήματα όπως αυτό το οποίο αναφέρατε.
Είναι δεδομένο και αυτό προκύπτει από τους αριθμούς, μάλιστα χθες είχαμε και μια αναλυτική ενημέρωση από τον κ. Καιρίδη, ότι υπάρχει μια πολύ καλύτερη εικόνα και στον εκμηδενισμό των ροών στον Έβρο, αλλά και στο Βόρειο Αιγαίο σχεδόν πολύ μεγάλη υποχώρηση. Στην αντιμετώπιση, λοιπόν, του Μεταναστευτικού προφανώς η συζήτηση πρέπει να είναι και όλα όσα πρέπει να γίνουν και με την Τουρκία. Άρα, προφανώς, θα τεθεί το ζήτημα αυτό. Αναλυτικά την ατζέντα θα την ανακοινώσουμε και προφανώς όλα όσα θα ειπωθούν. Ήδη, έχει ξεκινήσει και μια προσπάθεια, στο πλαίσιο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Προφανώς όλα αξιολογούνται καθημερινά. Προφανώς είναι μια άσκηση, αυτή η άσκηση του διαλόγου που έχει δύο πλευρές και χρειάζεται και συνέχεια και συνέπεια και από τις δύο πλευρές. Εμείς μένουμε πιστοί στις θέσεις μας, αταλάντευτα πιστοί στις θέσεις μας, με στόχο να προχωρήσει ο διάλογος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
