Όποιος νόμιζε ότι οι δράστες και οι ομοϊδεάτες τους, θα εισέλθουν σε φάση εσωτερικού προβληματισμού και αμφιβολίας για την ορθότητα της δράσης τους, ότι θα αισθανθούν τύψεις για τη φρικτή δολοφονία της Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη, έκαναν λάθος. Ο τύψεις είναι για ανθρώπους που έχουν ποιότητα και ήθος.
Ενώ η δολοφονία δεν έχει καταλαγιάσει ακόμη την συγκίνηση και την οργή, όσων την ένιωσαν, κάποια καλόπαιδα έγραψαν απειλητικά συνθήματα στο σπίτι και το πολιτικό γραφείο της υφυπουργού μετανάστευσης και Ασύλου Σέβης Βολουδάκη στα Χανιά.
Μεταξύ αυτών, έγραφαν: «Θάνατος στη ΝΔ», «Γκαζάκια στα σπίτια σας», «Ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο», «λευτεριά στους αναρχικούς για την υπόθεση με τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη». Σε αυτά δεν έλειψαν και τα Τέμπη: «Σκοτώσατε 57 ανθρώπους. Εκδίκηση».
Η κα Βολουδάκη δήλωσε τα αναμενόμενα, ότι δεν φοβάται, δεν εκβιάζεται και δεν πρόκειται αυτά να την αποπροανατολίσουν από το καθήκον της, υπερασπιζόμενη τις αρχές της Δημοκρατίας του κράτους δικαίου. Παράλληλα εκδήλωσε τη δίκαιη οργή της για το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να σταθούν στο πλευρό των δολοφόνων της μητέρας της Αφροδίτης Νέστορα (Έκανε λάθος. Υπάρχουν πολλοί).
Κατ’ αρχάς είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι αυτά συνέβησαν σε μια σχετικά μικρή πόλη όπως τα Χανιά, όπου είναι εύκολη η ανίχνευση και ο εντοπισμός των δραστών, καθώς δεν υφίσταται το αχανές της Αθήνας και Θεσσαλονίκης, όπου είναι πιο εύκολη η διαφυγή και απόκρυψη.
Τα γκαζάκια άλλωστε δεν απαιτούν ιδιαίτερη τεχνογνωσία. Είναι απλά, φτηνά και προσβάσιμα σε πιστούς κάθε ιδεολογίας, αριστερής, αναρχικής, ακροδεξιάς, ισλαμιστικής, ακόμη (θεωρητικώς) και κρατικώς υποκινούμενης για σαμποτάζ - τις λεγόμενες «προβοκάτσιες», που είναι η καραμέλα της καθ’ ημάς Αριστεράς.
Έχουν χρησιμοποιηθεί και εναντίον πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του Αλέκου Φλαμπουράρη στο σπίτι του στην εύφλεκτη περιοχή των Εξάρχεια από αναρχικές ομάδες. Δεν του συγχώρεσαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «πρόδωσε» τις αξίες της Αριστεράς και «μολύνθηκε» εγκαθιστάμενος στην εξουσία.
Κυρίως όμως οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν το στόχαστρο ακροδεξιών κύκλων λόγω των Πρεσπών. Είχαν δεχθεί εμπρηστικές επιθέσεις ή απειλές στα σπίτια και τα γραφεία τους, πολιτικοί όπως η Θεοδώρα Τζάκρη στην Πέλλα, ο Γιώργος Ντζιμάνης στην Κοζάνη, ο Χρήστος Σιμορέλης στο σπίτι του στη Μούρια Τρικάλων.
Ωστόσο τα γεγονότα αυτά ήταν σταγόνα στον ωκεανό, μπροστά στις επιθέσεις που έχουν δεχθεί στελέχη της ΝΔ όπως και προσκείμενοί της δημοσιογράφοι. Στόχος υπήρξε και το ΠΑΣΟΚ λόγω γειτνίασης με την «επαναστατημένη» γειτονιά των Εξαρχείων.
Η εποχή από το 2014 ως το 2019, δηλαδή όλη την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ γίνονταν εκλεκτικό πεδίο στρατολόγησης και εκπαίδευσης νεαρών αναρχικών στη ρίψη μολότοφ, σε εβδομαδιαία βάση. Συνήθως τα «παιδιά» διασκέδαζαν κάθε Σαββατόβραδο, επιχειρώντας να κάψουν τα γραφεία του κόμματος. Σε μια από αυτές τις επιθέσεις κινδύνεψαν να καούν οι υπάλληλοι…
Όχι, δεν τους έστελνε φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ τους αντιμετώπιζε όπως και όλη η ελληνική κοινωνία, ως «παιδιά». Υπάρχει ένα κοινωνικό υπόστρωμα αποδοχής της αριστερόστροφης βίας στην ελληνική κοινωνία που ξεκίνησε από τη μεταπολίτευση.
Με λανθασμένο ίσως, και σαφώς προσωπικό «σεχταρισμό», θα ισχυριστούμε ότι η ανοχή στην αριστερόστροφη βία (μεταξύ της οποίας και της 17 Ν) ήταν αντιστάθμισμα στην ενοχή της ελληνικής κοινωνίας για την παθητική αποδοχή της χούντας. Μόλις έπεσε όλοι έγιναν αγωνιστές και επαναστάτες.
Αλλά αυτά είναι παλιές ιστορίες. Άλλωστε μπορεί να είναι λανθασμένη η ανάγνωσή μας. Όμως αποτελεί γεγονός η διαχρονικά παραμένουσα στοργική ματιά κατανόησης απέναντι στα «παιδιά» ή τους «ημιπιτσιρικάδες» με τα γκαζάκια.
Στα social media έγινε πάλι ο γνωστός χαμός, αυτή τη φορά εναντίον του ηθοποιού Θοδωρή Αθερίδη. Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την ενδοοικογενειακή βία στην Κρήτη, απευθύνθηκε με εγκωμιαστικά σχόλια στον υπουργό, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «πρέπει να εμπιστευτούμε ανθρώπους σαν τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη», ο οποίος «δεν μοιάζει με Έλληνα υπουργό, θυμίζει υπουργό δυτικής χώρας».
Οποία βλασφημία! Στα social media τον ανασκολόπησαν με την πιο συχνή βρισιά ότι ήταν «γλείφτης» του υπουργού (Ε, ναι! Αφού ο Αθερίδης είναι χαμηλόβαθμος αστυφύλακας και θα του κάνει προαγωγή ο Χρυσοχοΐδης, ή θα τον πάρει από την κάψα της περιπολίας του δρόμου και θα το μεταθέσει στα κεντρικά, να δροσίζεται στο air condition).
Κοντολογίς δεν πρόκειται περί τρομοκρατίας, ασχέτως αν εκ του αποτελέσματος μπορεί να αποβεί τέτοια. Πρόκειται για καλομαθημένα παιδιά, που χωρίς να έχουν εντρυφήσει σε θεωρητικούς της πολιτικής φιλοσοφίας, ακόμη και αυτής του αναρχισμού, φέρονται αντικοινωνικά προφασιζόμενα ότι κάνουν ταξικό αγώνα.
Μπορούν να τα κάνουν αφού υπάρχει ένα κοινωνικό πλαίσιο που τα «κατανοεί» και τα δικαιολογεί.
