Τον κοροϊδέψαμε όταν πρόσφατα επανέλαβε, ο πρόεδρος Τραμπ, το ρεπουμπλικανικό σύνθημα, που είχε λανσάρει ο Μάικλ Στιλ, τότε πρόεδρος των Ρεπουμπλικανών, για να τον κάνει διάσημο η ήδη διάσημη Σάρα Πάλιν, η οποία τον ζητούσε για την Αλάσκα, της οποίας ήταν Κυβερνήτης.
Ήρθε ο καιρός και υπάρχουν -«πιο πράσινα δεν γίνεται»- κράτη που το σκέφτονται. Στα σοβαρά.
Όπως άλλωστε κάνουμε κι εμείς. Πλέον. Με καθυστέρηση πολλών ετών, λες κι έχουμε χρόνο για χάσιμο. Μπορεί να μην πηγαίνουμε για πετρέλαιο, αλλά για το κάπως πιο «ευγενές» αέριο. Αλλά περί ορυκτών καυσίμων πρόκειται. Ήδη δώσαμε άδειες και θα δώσουμε όσες χρειαστεί για να τροφοδοτηθούν οι αγωγοί και άλλες γεωπολιτικές και οικονομικές δοσοληψίες με την ενέργεια. Είμαστε μάλιστα πολύ υπερήφανοι για τις νέες κατευθύνσεις τις οποίες η Ελλάδα, δια της κυβερνήσεως, υιοθέτησε με ζήλο, ενθουσιασμό και λήθη των λαθών της.
Το Σχέδιο που εφαρμόζει, υποτίθεται, η χώρα, προέβλεπε ότι η πρωτογενής διάθεση ενέργειας (σε TWh) που εξαρτιόταν από πετρελαϊκά προϊόντα κατά 138 τεραβατώρες το 2022, θα έπεφτε στα 93 τέρα το 2030 και μετά θα μειωνόταν συστηματικά μέχρι τα 11 τέρα το 2050. Οι προβλέψεις για το φυσικό αέριο ήταν, αντιστοίχως βολονταριστικές: 51-43-16.
Προφανώς τη θέση τους θα έπαιρναν οι Ανανεώσιμες (ΑΠΕ), η απόδοση των οποίων θα ήταν 43-87-195, πάλι για τα χρόνια 2022-2030-2050. Τώρα πιέζουμε τη ΔΕΗ να κρατήσει αναμμένο τον λιγνίτη, όταν πριν λίγα χρόνια της επιβάλαμε, λανθασμένα, να τον παρατήσει και να... διαλύσει τα εργοστάσια της Πτολεμαΐδας, με αποτέλεσμα να ζητεί τώρα τη σχετική χρηματική αποζημίωσή της. Αν ήταν βεβαίως η ΔΕΗ αμιγώς κρατική, θα τα φορτώναμε στον φορολογούμενο.
Για τις αντιφάσεις αυτές δεν πρόκειται βεβαίως να συζητηθεί στα σοβαρά κάτι: ένας λάθος υπολογισμός έγινε βρε παιδιά! Όπως τίποτε δεν συζητήθηκε και τότε, επειδή η κυβέρνηση έπρεπε να φαίνεται όσο πιο «πράσινη» μπορούσε. Δεν λέω τίποτε γιατί τα ψήφισα κι εγώ όλα αυτά, άρα...
Είναι λογικό οι άνθρωποι να αισιοδοξούμε. Μετά όμως, ο Πούτιν αποφάσισε να κάνει πράξη τις ιμπεριαλιστικές τρέλες του και επιτέθηκε στην Ουκρανία. Eκστρατεία που έχει την πλήρη υποστήριξη 2,5 κομμάτων, τουλάχιστον (Βελόπουλος, Νατσιός, ΚΚΕ) και άλλων σκοτεινών δυνάμεων (Χρυσαυγίτες και εθνικιστές του ισορροπισμού). Και τώρα, ο φίλος του ο Τραμπ, αποφάσισε να βομβαρδίσει -έτσι χωρίς πρόγραμμα- το Ιράν και να προκαλέσει τη δεύτερη μεγάλη πετρελαϊκή κρίση των τελευταίων 50 ετών.
Ήρθαν λοιπόν τα πάνω κάτω, όπως πολύ καλά γνωρίζει η Γερμανία, η οποία πάντως είχε φροντίσει να κρατήσει και εκσυγχρονίσει κάποια από τα λιγνιτικά της (Moorburg, Datteln 4) με σοβαρές παρεμβάσεις για περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου, αυτοματισμούς και ενίσχυση των θέσεων παραγωγής από ηλιακά/αιολικά. Μάλιστα, μετά την επίθεση Πούτιν, επανέφερε και παλαιότερες μονάδες, επειδή είχαν την «γερμανική» πρόνοια να τις συντηρούν επαρκώς για ώρα ανάγκης, όπως πράγματι συνέβη.
Όπως γλαφυρά εξήγησε ο Κωστής Σταμπολής (Καθημερινή, 26/4/2026) η Ελλάδα σκοπεύει να πραγματοποιήσει την πρώτη της γεώτρηση κατά τα τελευταία 33 χρόνια και οι πιθανότητες είναι να βρεθούν 270 δισ. κυβικά μέτρα (δ.κ.μ.) αερίου, μόνον από το Block2 του Ιονίου Πελάγους, όταν η πρόσφατη μέση κατανάλωση αερίου της χώρας ήταν στα 6 δ.κ.μ.
Συμπέρασμα: αργήσαμε και υπήρξαμε προπετείς. Η αυτοκριτική δεν βλάπτει, αρκεί να γίνεται δημόσια και να συνοδεύει τους (δικαιολογημένους) πανηγυρισμούς για την Ελλάδα που γίνεται ενεργειακός κόμβος.
Με την ευκαιρία, ας επικαιροποιήσουμε και το Εθνικό Σχέδιο. Έτσι, για να έχουν να το δείχνουν οι κκ. Παπασταύρου και Τσάφος και για να υπάρχει κάπου, για τα μάτια του κόσμου. Αφού, κατά τα άλλα, ενεργούμε, όπως συνήθως, χωρίς σχέδιο αλλά με «όνειρα», προπαγάνδα και επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Όπως ορθολογικά σημειώνει ο κ. Σταμπολής: «Η κυβέρνηση υπό την πίεση μιας κλιμακούμενης ενεργειακής κρίσης αλλά και στο πλαίσιο εναρμόνισης των δράσεών της με την ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ, προσπαθεί απεγνωσμένα να επιταχύνει τις εξελίξεις. Μόνον που τραγικά λάθη του παρελθόντος δεν διορθώνονται εύκολα, έχοντας αφήσει βαριά κληρονομιά την ακαμψία ενός συστήματος που είναι εθισμένο στο εύκολο κέρδος.»
Yes we drill!
