Σε ένα ακόμη βήμα για το ξεδίπλωμα της ισλαμικής ατζέντας του Ταγίπ Ερντογάν, η κυβέρνηση με απόφαση του Α. Νταβούτογλου προβλέπει μεσημεριανό διάλειμμα την Παρασκευή για την προσευχή των Δημόσιων Υπαλλήλων.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο που τίθεται σε εφαρμογή τις επόμενες εβδομάδες παρατείνεται ο προβλεπόμενος χρόνος διαλείμματος για μεσημεριανό ώστε να μπορούν οι δημόσιοι υπάλληλοι να προσευχηθούν. Η προσευχή της Παρασκευής διαρκεί σχεδόν 45 λεπτά και για τους άνδρες είναι υποχρεωτική η μετάβαση σε τζαμί και το πρόσχημα για την έκδοση της απόφασης είναι ο «σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας» των δημοσίων υπαλλήλων.
Το θέμα της προσευχής των τριών εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων ήταν μόνιμο σημείο τριβής μεταξύ των πιστών και της διοίκησης που θεωρούσε ότι η νέκρωση της κρατικής μηχανής για μια ώρα δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην λειτουργία των υπηρεσιών αλλά όπως δήλωσε ο ίδιος ο κ. Νταβούτογλου η απόφαση αυτή θα συμβάλλει τόσο στην ελευθερία άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων των υπαλλήλων αλλά και για την «ανάπτυξη σχέσεων αδελφοσύνης»
Ήδη πάντως στην δημόσια συζήτηση έχει τεθεί το αίτημα για επέκταση του μεσημεριανού διαλείμματος ώστε να διαρκεί τουλάχιστον μιάμιση ώρα, αλλά και η μετάθεση της επίσημης εβδομαδιαίας αργίας από την Κυριακή στην Παρασκευή.
Η Παρασκευή ήταν επίσημη αργία με βάση νόμο που είχε υιοθετηθεί το 1924 λίγο πριν την διάλυση του Χαλιφάτου .Μέχρι τότε δεν υπήρχε κοινή επίσημη αργία, καθώς υπήρχε η αργία της Παρασκευής για τους μουσουλμάνους, του Σαββάτου για τους Εβραίους και της Κυριακή για τους Χριστιανούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Όμως από το 1935 στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων για την μετατροπή της Τουρκίας σε κοσμικό κράτος καθιερώθηκε ως εβδομαδιαία αργία η Κυριακή.
Σήμερα μόνο σε κάποιες μουσουλμανικές χώρες όπως το Ιράν, η Αλγερία, το Αφγανιστάν, το Κατάρ κ.α., η Παρασκευή είναι επίσημη αργία.
Πριν μια εβδομάδα ο Διευθυντής Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας με φετφά απαγόρευε στους αρραβωνιασμένους να κυκλοφορούν σε δημοσίους χώρους πιασμένοι από το χέρι ,ένα ακόμη δείγμα από την συντηρητικοποίηση την οποία επιχειρεί να επιβάλλει στην τουρκική κοινωνία η κυβέρνηση του ΑΚΡ που ποτέ δεν έκρυψε τις ισλαμικές ρίζες του.
