Για «πόλεμο κατά της σκληρής λιτότητας» έκανε λόγο ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης σε συνέντευξή του την Τετάρτη το πρωί στον τηλεοπτικό σταθμό «Σκάι», επικρίνοντας «πολιτικές περικοπών και φόρων που βυθίζουν τη χώρα πιο βαθιά στην ύφεση», αλλά και υπεραμυνόμενος των κριτικών απόψεων που διατυπώνει κατά την προεκλογική περίοδο απέναντι σε μνημονιακές πολιτικές που ασκήθηκαν τα τελευταία χρόνια.
Ερωτηθείς μάλιστα εάν είναι αντιμνημονιακός, απάντησε: «Καθόλου. Ούτε αντιμνημονιακός ήμουνα, ούτε μνημονιακός. Ούτε είπα ποτέ ότι έπρεπε να εφεύρουμε το Μνημόνιο, ούτε ότι είναι κακό όλο το Μνημόνιο. Υπήρχαν πράγματι προτάσεις στο Μνημόνιο που έπρεπε ήδη να έχουν υλοποιηθεί και υπήρχαν προτάσεις υπερβολικές, στις οποίες έπρεπε να αντιδράσουμε. Ο κ. Τσίπρας ήταν «όχι σε όλα» ως τον Δεκέμβριο του 2014 και τώρα είναι «ναι σε όλα» από τον Σεπτέμβριο του 2015».
Ο κ. Μεϊμαράκης απέδωσε στην σκληρή λιτότητα τις εκλογικές απώλειες που έχει υποστεί η ΝΔ, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι «η σκληρή λιτότητα οδήγησε σε ψήφο διαμαρτυρίας» και εκτίμησε ότι «εκφράστηκε εν πολλοίς από τους νεοδημοκράτες με αποχή γιατί δεν ήθελαν να ψηφίσουν άλλο κόμμα». Επεσήμανε ότι η επιστροφή αυτών των ψηφοφόρων αποτελεί ουσιαστική στόχευση για τον ίδιο.
Διευκρίνισε πάντως ότι «η σκληρή πολιτική λιτότητας έληξε, αλλά η δημοσιονομική πειθαρχία οφείλουμε να υπάρχει, οι ιδιωτικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να γίνουν». Αναφερόμενος στις απόψεις του για το κράτος επέμεινε στην «αυτοκριτική», όπως επανέλαβε, γύρω από τις απολύσεις που έγιναν στο δημόσιο, υποστηρίζοντας σε σχέση με τη δική του στάση την περίοδο εκείνη ότι «προσπάθησε και τότε να μην υλοποιηθεί εκείνη η πολιτική, αλλά δεν είναι δυνατόν να ρίξεις την κυβέρνηση για θέματα που εκείνη την ώρα τουλάχιστον, συγκριτικά με την συνολική πορεία της χώρας, είναι δευτερεύουσας σημασίας».
Υπογράμμισε τέλος πως δική του άποψη είναι ότι το κράτος, «που είναι ο μεγάλος ασθενής, πρέπει να βελτιωθεί ποιοτικά και να μην κάνει άλλες προσλήψεις». «Η κινητικότητα ήταν κάτι το σωστό», σημείωσε και διευκρίνισε πως για εκείνον «μικρότερο κράτος σημαίνει επιτελικό κράτος που δεν κάνει επιχειρήσεις, που δεν νοθεύει τον ανταγωνισμό, που βάζει το πλαίσιο».
