Οι επιστήμονες πίστευαν κάποτε ότι κάθε ζωντανός οργανισμός χρειάζεται τροφή για να επιβιώσει. Μέγα λάθος. Ο Έλληνας Homo Erdoganius απέδειξε ότι μπορεί να ζήσει αποκλειστικά με την εγχώρια απογοήτευση. Αν δεν τη βρει, την κατασκευάζει. Πρόκειται για αξιοθαύμαστο είδος. Σπάνιο. Ενδημικό. Δεν απαντάται ούτε στη Σκανδιναβία ούτε στη Λατινική Αμερική. Μόνο εδώ. Αναγνωρίζεται εύκολα. Μόλις ανοίξει το στόμα του, ακούγεται περίπου η ίδια φράση. «Κάτι θα κέρδισε ο Ερντογάν. Δεν μπορεί...».
Στη σύνοδο του NATO είχε οργανώσει πανηγύρι. Είχε προεξοφλήσει θριάμβους, συνθηκολογήσεις, ταπεινώσεις, φωτογραφίες που θα έμπαιναν στα σχολικά βιβλία με τίτλο «Η μεγάλη ελληνική υποχώρηση». Ύστερα ήρθαν τα γεγονότα και τον χτύπησαν στην πατριωτική του μούρη.
Οι F-35 δεν εμφανίστηκαν. Το casus belli όχι μόνο δεν έγινε σημαία της Άγκυρας, αλλά ο ίδιος ο Ερντογάν προτίμησε να το προσπεράσει σαν παλιό έπιπλο που του χαλάει τη διακόσμηση. Ο Μητσοτάκης το έβαλε πάνω στο τραπέζι, μέσα στο σπίτι του οικοδεσπότη, και οι τοίχοι δεν έπεσαν. Δύσκολες ώρες για την επιστήμη.
Εκεί όμως φάνηκε η ανωτερότητα του είδους. Ο Homo Erdoganius δεν εγκλωβίζεται ποτέ στην πραγματικότητα. Είναι πάνω από αυτήν. Η πραγματικότητα είναι απλώς πρώτη ύλη. Τη λυγίζει, τη ζυμώνει, την ξαναψήνει και στο τέλος βγάζει πάντοτε το ίδιο προϊόν. «Η Ελλάδα έχασε».
Πώς; Μικρή σημασία έχει. Πρώτα ανακαλύφθηκε ότι το εθνικό δράμα ήταν το φόρεμα της Μαρέβας. Ύστερα ανακαλύφθηκε το ακόμη μεγαλύτερο δράμα. Ο Τραμπ πήγε στην Άγκυρα και όχι στην Αθήνα. Ο Σαμαράς το διαρρέει αυτό.
Το ότι η σύνοδος γινόταν στην Άγκυρα αποτελεί λεπτομέρεια ανάξια αναφοράς. Αν αύριο γίνει σύνοδος στην Ανταρκτική, ο Homo Erdoganius θα αποδείξει ότι ο πραγματικός λόγος είναι πως ο Αρκτικός πιγκουίνος προτιμήθηκε από τον Έλληνα πιγκουίνο, ο οποίος φυσικά δεν υπάρχει επειδή φταίει η κυβέρνηση. Η λογική δεν είναι το δυνατό του σημείο. Η φαντασία είναι. Και η προσαρμοστικότητα.
Αν αύριο η Τουρκία δεν πάρει τίποτε, θα μας εξηγήσει ότι κέρδισε χρόνο. Αν ούτε χρόνο πάρει, θα μας εξηγήσει ότι κέρδισε κύρος. Αν δεν κερδίσει ούτε κύρος, θα μας εξηγήσει ότι δεν ενδιαφέρεται για το κύρος, διότι προτιμά να την φοβούνται. Αν κανείς δεν τη φοβάται, θα μας εξηγήσει ότι αυτό ακριβώς είναι το πιο επικίνδυνο διότι μας ρίχνει στάχτη στα μάτια. Το συμπέρασμα έχει γραφτεί πριν γραφτεί η είδηση.
Κάποτε η επιστήμη πίστευε πως η εξέλιξη γίνεται μέσα σε χιλιάδες χρόνια. Ο Homo Erdoganius την διέψευσε. Μέσα σε μία μόνο ημέρα μπορεί να αλλάξει τρεις θεωρίες, τέσσερα επιχειρήματα και πέντε αφηγήματα, χωρίς να αλλάξει ούτε ένα συμπέρασμα. Αυτό δεν είναι απλώς προσαρμογή. Είναι εξελικτικό θαύμα.
Αν ο Δαρβίνος ζούσε στην Ελλάδα, θα είχε αφήσει κατά μέρος τις χελώνες των Γκαλαπάγκος και θα αφιέρωνε ολόκληρο τόμο σ' αυτό το μοναδικό πολιτικό θηλαστικό. Με μία μόνο παρατήρηση στο τέλος του βιβλίου: «Το είδος αυτό δεν κινδυνεύει από εξαφάνιση. Τρέφεται με τις διαψεύσεις του και αναπαράγεται με τις προβλέψεις του.»
Υ.Γ. Ευχαριστώ τον Σάκη Μουμτζή για τις αναφορές του. Διακοπή μιας βδομάδας στην αρθρογραφία μου και επανέρχομαι.
