Αρκεί η απουσία αρνητικών ειδήσεων από τη συνάντηση Ντόναλντ Τραμπ-Σι Τζινπίνγκ για να συντηρηθεί το καλό κλίμα στα χρηματιστήρια, στη λογική του «no bad news is good news»; Ο S&P 500 έφτασε για πρώτη φορά στα χρονικά στις 7.500 μονάδες κυρίως γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος είπε ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να ανοίξουν, ενώ αναφέρθηκε και σε «εκπληκτικά εμπορικά deals».
Όμως την ίδια ώρα η τιμή του Brent αγγίζει τα 110 δολάρια το βαρέλι, αντανακλώντας τις ανησυχίες για την πρόοδο των συνομιλιών αναφορικά με τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Ο επενδυτικός κόσμος θέλει να ενημερωθεί για τα εμπορικά deals και κυρίως για τις συζητήσεις που έγιναν αναφορικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη, τις εξαγωγές σημαντικών ορυκτών, τις σπάνιες γαίες και τους κρίσιμους μαγνήτες (νεοδυμίου) που είναι απαραίτητοι για τα πανίσχυρα μοτέρ των σύγχρονων ηλεκτρικών οχημάτων.
Το θετικό κλίμα μεταξύ των δύο ηγετών επισφραγίστηκε και με την αναμενόμενη επίσκεψη του Σι στην Ουάσιγκτον τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, με το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας να τονίζει ότι οι δύο πρόεδροι συμφώνησαν σε ένα «νέο όραμα» που θα διασφαλίζει την εποικοδομητική και στρατηγικά σταθερή σχέση ΗΠΑ-Κίνας.
Υπάρχει, βέβαια, και το θέμα της Ταϊβάν, το οποίο όσο παραμένει ανοιχτό αποτελεί μία δυνητική εστία νέας γεωπολιτικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο ότι σύμφωνα με κινεζικά μέσα ο Σι τόνισε στον Τραμπ πως το ζήτημα της Ταϊβάν είναι «το πιο σημαντικό για τις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας».
Όταν στην αντιπροσωπεία των ΗΠΑ, που ταξίδεψε στο Πεκίνο για τη Σύνοδο Κορυφής των δύο ισχυρότερων οικονομιών του πλανήτη, συμπεριλαμβάνονται πρόσωπα όπως ο Ίλον Μασκ των Tesla και SpaceX, ο Τζένσεν Χουάνγκ της Nvidia, ο Τιμ Κουκ της Apple, ο Ντέιβιντ Σόλομον της Goldman Sachs, ο Λάρι Φινκ της BlackRock και ο Κέλι Όρτμπεργκ της Boeing, καθίσταται σαφές ότι η συνάντηση Τραμπ-Σι αποκτά εξαιρετικά κρίσιμο χαρακτήρα.
Ίσως ποτέ άλλοτε ένα αεροπλάνο δεν μετέφερε τόσο μεγάλη συγκεντρωμένη οικονομική δύναμη, αφού η χρηματιστηριακή αξία των εταιρειών που εκπροσωπούν οι… επιβάτες του Air Force One αποτιμάται σε πάνω από 20 τρισ. δολάρια. Δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι μόνο η BlackRock και η Goldman Sachs διαχειρίζονται επενδυτικά κεφάλαια από ολόκληρο τον κόσμο που ξεπερνούν τα 17 τρισ. δολάρια. Απίστευτα νούμερα που συνολικά αντιστοιχούν περίπου στο αθροιστικό ΑΕΠ της ΕΕ, της Ιαπωνίας, της Μ. Βρετανίας και της Ινδίας.
Είναι σαφές, λοιπόν, ότι δεν πρόκειται για μία τυπική συνάντηση γεωπολιτικού χαρακτήρα αλλά και για μία επιχειρηματική αποστολή που θα μπορούσε να καθορίσει τη νέα τάξη πραγμάτων στο παγκόσμιο εμπόριο και τις αγορές. Από την πολύτιμη Τεχνητή Νοημοσύνη και τις γεωπολιτικές προεκτάσεις της, λόγω της Ταϊβάν, έως το άνοιγμα κινεζικών εταιρειών στις ΗΠΑ και τις σπάνιες γαίες, οι κορυφαίοι παράγοντες του επιχειρηματικού κόσμου δεν ταξίδεψαν στο Πεκίνο για να φύγουν με άδεια χέρια.
Όμως όταν κάθισαν στο τραπέζι των συνομιλιών οι δύο ηγέτες, ο Σι ξεκίνησε λέγοντας αν ΗΠΑ και Κίνα μπορούν να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη, βάζοντας αυτομάτως την Κίνα στη θέση της ανερχόμενης δύναμης και τις Ηνωμένες Πολιτείες στη θέση της φοβισμένης κυρίαρχης δύναμης. Ο Τραμπ απάντησε ότι γι’ αυτό το λόγο προσκάλεσε 30 κορυφαίους CEOs, οι οποίοι δέχθηκαν, θέλοντας να αποτίσουν σεβασμό στην Κίνα.
Το πρώτο καλό νέο για τις αγορές είναι ότι τουλάχιστον στα λόγια οι σχέσεις των δύο υπερδυνάμεων συσφίχθηκαν, με τον Τραμπ να μιλάει για «καλύτερες σχέσεις από ποτέ» και τον Σι να τονίζει ότι πρέπει να αποφευχθεί κάθε σύγκρουση μεταξύ τους.
Μπορεί να μην έχει μέχρι στιγμής ανακοινωθεί κάποια μεγάλη συμφωνία που αλλάζει τα δεδομένα, ωστόσο το βασικό μήνυμα της συνάντησης είναι ότι Ουάσιγκτον και Πεκίνο όχι μόνο επιθυμούν να αποφύγουν την όποια κλιμάκωση της έντασης μεταξύ τους, αλλά θέλουν να βρουν και νέα κανάλια συνεργασίας.
Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο οι δύο ηγέτες έχουν την πρόθεση να δώσουν λύσεις που θα περιορίζουν τον κίνδυνο μιας νέας κρίσης ακρίβειας για τα νοικοκυριά παγκοσμίως ή απλώς μίλησαν για deals που ενισχύουν τους ισχυρούς. Διότι συμφώνησαν να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ αλλά πότε και πώς;
Αν θα έπρεπε να περιγράψουμε με λίγες λέξεις τη συνάντηση θα λέγαμε ότι ΗΠΑ και Κίνα ήρθαν πιο κοντά. Μένει να φανεί αν προσήλθαν ως δύο… αναγκαίοι εταίροι ή ως στρατηγικοί ανταγωνιστές που διατηρούν ένα σχετικά καλό κλίμα μόνο αν τα συμφέροντά τους συμπίπτουν και οι δύο γνωρίζουν ότι στο μέλλον θα βρεθούν ξανά σε αντίπαλα χαρακώματα.
