Παραμένει άγνωστο πώς τα κατάφερε, αλλά η 25χρονη Σόνι κατέλυσε σε ένα υπερπολυτελές θέρετρο με άνεση πολλών εβδομάδων. Εκεί απολαμβάνει την ευρύχωρη καμπάνα της με την πριβέ πισίνα, αφήνεται σε ενενηντάλεπτα μασάζ και θεραπείες περιποίησης και στα μοναχικά, γκουρμέ δείπνα γκουγκλάρει λέξεις από το μενού, όπως μπισκ και καλαμπασίτας. Η Σόνι είναι η ηρωίδα του συγγραφικού ντεμπούτου της Κάλι Αντελάιν με τίτλο «People Watching in the Desert» (Harper’s). Παρατηρώντας τους ανθρώπους στην έρημο…
Η Σόνι Μαγκί είναι ένα μοναχικό κορίτσι, το οποίο δεν εργάζεται, αλλά μυστηριωδώς βρέθηκε με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στον λογαριασμό της.Της αρέσει να απομονώνεται κλεισμένη στη φούσκα της. Προτιμά να βάζει τα ακουστικά της, να παρατηρεί και να σημειώνει τις σκέψεις της στο τετράδιο της. Η ιστορία της Σόνι είναι μια ιστορία ενός παραμελημένου παιδιού, με μητέρα που πάλευε με εθισμούς έως τον θάνατο της για να τη διαδεχθεί η καταπιεστική, υπερπροστατευτική γιαγιά, με αποτέλεσμα η νεαρή γυναίκα να μην ξέρει και πολλά από τον «έξω κόσμο».
Το όνομα του πεντάστερου ξενοδοχείου είναι «Santuary», ένα υπερπολυτελές ησυχαστήριο κάπου στο Φοίνιξ της Αριζόνας. Έξω από το γνώριμο περιβάλλον της και μακριά από τη ζώνη άνεσής της, η Σόνι δυσκολεύεται να προσαρμοστεί τόσο στην υπερβολική περιποίηση του προσωπικού του Resort&Spa όσο και στον άγνωστο κόσμο της χλιδής και της αδιάκοπης επιφανειακής κουβέντας των υπόλοιπων φιλοξενούμενων. Η αναγκαστική συμβίωση με τους υπόλοιπους ενοίκους τη φέρνει σε επαφή με μια σειρά από εκκεντρικούς χαρακτήρες, ενώ ανάμεσα σε εκείνη και έναν εργαζόμενο του θέρετρου αρχίζει να αναπτύσσεται κάτι που μοιάζει με έρωτα. Παρ' όλα αυτά, η Σόνι εξακολουθεί να νιώθει πιο γαλήνια όταν παρατηρεί τους ανθρώπους από απόσταση.
Όταν όμως ένα τραγικό και παράδοξο ο ατύχημα διαταράσσει τη σχολαστικά σκηνοθετημένη γαλήνη του Sanctuary, μια συγκλονιστική ανατροπή γκρεμίζει τον εσωτερικό της κόσμο. Τότε η Σόνι ανακαλύπτει, απρόσμενα, ίσως ακόμη και ευχάριστα, ότι οι άνθρωποι γύρω της είναι πολύ διαφορετικοί απ' όσο πίστευε.
Το καλωσόρισμα του συγγραφέα του So Old, So Young, Γκραντ Γκίντερ, στο «People Watching in the Desert» της Κάλι Αντελάιν ήταν θερμό, «Κάτω από το αιχμηρό χιούμορ -και πιστέψτε με, αυτό το βιβλίο είναι πραγματικά ξεκαρδιστικό-κρύβεται ένα σοφό και αριστοτεχνικά δουλεμένο πορτρέτο της σημασίας της ανθρώπινης σύνδεσης και των απρόσμενων τρόπων με τους οποίους εξελισσόμαστε όταν μαθαίνουμε να ανοίγουμε την καρδιά μας». Το βιβλίο έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να γίνει καλτ, μεταξύ αυτών και την απήχηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Κι ενώ η Σόνι χαλαρώνει δίπλα στην πισίνα, κάνει γιόγκα ή υπομένει μια συνεδρία με sound healing, το μυαλό της -και μαζί του η αφήγηση- κατακλύζεται από ιστορίες γεμάτες φανταστικές απιστίες, θανάτους, χρέη από τον τζόγο και κάθε λογής οικογενειακά δράματα. Οι υποθέσεις που κάνει για τους ανθρώπους γύρω της δεν λένε τόσο ποιοι είναι εκείνοι, όσο ποια είναι η ίδια, καθώς προβάλλει πάνω τους τις δικές της αγωνίες για την αγάπη, το σεξ, τα χρήματα και τον φόβο της απόρριψης.
Σε κάποιο σημείο η Σόνι εξηγεί ότι άρχισε να απελευθερώνεται από την ασφυκτική επιρροή της γιαγιάς της μόνο όταν μπόρεσε να τη φανταστεί να εξαφανίζεται με βίαιο τρόπο
«Έγραψα μια ιστορία. Για εκείνη. Και για το πώς μια μέρα, ενώ ήμουν στη δουλειά, το σπίτι έπιασε φωτιά. Κάτι που δεν ήταν και τόσο απίθανο, γιατί ολόκληρο το σπίτι ήταν πραγματικά μια παγίδα πυρκαγιάς. Και… και… λοιπόν, μέσα στην ιστορία κοιμόταν όταν ξέσπασε η φωτιά και δεν πρόλαβε να βγει έξω. Δεν το εννοούσα. Ήμουν θυμωμένη. Και ήταν απλώς μια ιστορία».΄Ηταν;
