«Αν το ΠΑΣΟΚ έρθει πρώτο, θα συνεργαστούμε με όποιον συμφωνήσει με την ατζέντα μας…», δήλωσε ο Παύλος Γερουλάνος.
Καμία αντίρρηση. Αλλά τι θα γίνει αν δεν συμφωνήσει κανείς;
Γιατί τελευταία δεν βλέπω και πολλούς πρόθυμους να το κάνουν.
Για την ακρίβεια, όσοι ήταν διαθέσιμοι είτε διαλύονται, είτε πάνε με τον Τσίπρα, είτε ακούν ΠΑΣΟΚ και στρίβουν γωνία.
Έχουν άραγε plan b στο ΠΑΣΟΚ για αυτό το ενδεχόμενο;
Για συνεργασία με τη ΝΔ δεν συζητάμε καν γιατί οι ίδιοι το απέκλεισαν με επίσημη σχεδόν συνεδριακή θέση.
Αλλά κι αυτό να μην γινόταν, μάλλον ούτε κι ο Μητσοτάκης θα καιγόταν ιδιαίτερα να συνεργαστεί με το σημερινό ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη.
Οπότε τι μένει αν η ΝΔ δεν κερδίσει αυτοδυναμία;
Είτε να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τον Τσίπρα, είτε να παραμείνει στην αντιπολίτευση.
Το πρώτο χλωμό ακούγεται και μάλλον δεν το θέλει κανείς απ' τους δύο. Άσε που δεν βγαίνει και ο λογαριασμός.
Μας μένει επομένως μόνο το δεύτερο που είναι και το πιθανότερο.
Αλλά κόμμα που κατεβαίνει στις εκλογές για να μείνει στην αντιπολίτευση, είναι χαμένο από χέρι. Εξαιρείται το ΚΚΕ που είναι ειδική περίπτωση.
Και θα ρωτήσει κάποιος εντελώς καλόπιστα. Μα γιατί ρωτάτε μόνο το ΠΑΣΟΚ με ποιόν θα συνεργαστεί κι όχι τους άλλους;
Η απάντηση είναι απλή.
Γιατί μόνοι τους άνοιξαν τη συζήτηση ενώ δεν είχαν κανένα λόγο να το κάνουν. Και μόνοι τους επέμεναν να αποκλείσουν τη ΝΔ από οποιαδήποτε μελλοντική σύμπραξη και με οποιαδήποτε ηγεσία.
Και αυτοπαγιδεύθηκαν έτσι σε μία θέση που δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο τους ίδιους σε αδιέξοδο.
Έφτιαξαν δηλαδή ένα πλάνο και μια στρατηγική που είναι όμως ατελής και προβληματική γιατί δεν απαντά στο «δια ταύτα».
Και το ζουμί της υπόθεσης είναι ακριβώς εκεί.
Γιατί ο κόσμος ψηφίζει για κυβέρνηση αλλά όχι για αντιπολίτευση.
Κι αν ο Τσίπρας τους φάει τη δεύτερη θέση όπως διαφαίνεται και αρχίσει η φαγωμάρα μετά, ας μην τα ρίξουν στον κόσμο, στον καιρό, στον Ερμή που ήταν ανάδρομος.
Όλοι τους θα φταίνε, μηδενός εξαιρουμένου.
Τους το είπε άλλωστε κι ο αείμνηστος Σημίτης ότι οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες.
Αλλά αυτοί επέμεναν να ακούν τους Δούκες, τους Τσουκαλάδες, τους Δουδωνήδες και το κακό συναπάντημα.
Ας πρόσεχαν.
