Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί όλο το τελευταίο διάστημα να “κλείσει” με κάθε τρόπο δύο σενάρια που κυριαρχούν εδώ και μήνες στη δημόσια συζήτηση, το σενάριο των πρόωρων εκλογών, αλλά και την υπόθεση εργασίας για δεύτερες κάλπες λόγω μη επίτευξης αυτοδυναμίας ή σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας. Η δήλωσή του ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027 επαναλήφθηκε από το βήμα της κοινοβουλευτικής ομάδας, με τον ίδιο, ωστόσο να θέτει και το πλαίσιο αυτής της εκλογικής αναμέτρησης για την κυβέρνηση.
“Η Κυριακή της κάλπης πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη μάχη που έχουμε δώσει ως τώρα” είπε, βάζοντας το διακύβευμα για τη ΝΔ, “είναι μία ημέρα η οποία θα κρίνει αν η πατρίδα μας θα συνεχίσει να προοδεύει ή θα χάσει σε μία στιγμή όλα όσα κατέκτησε με πολύ κόπο εδώ και επτά χρόνια”. Και ταυτόχρονα ανέδειξε με έμφαση την στρατηγική που σχεδιάζει, με μια και μοναδική στόχευση, την συσπείρωση των εκλογικών δυνάμεων του, “η Κυριακή είναι μία και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές εκλογές διαμαρτυρίας, ούτε πρόβα τζενεράλε με δήθεν μηνύματα, ούτε περιθώρια για ρίσκα καταστροφής, με τη διεθνή αλλά και την εσωτερική κατάσταση να οδηγούν σε μία επιλογή: μία ισχυρή κυβέρνηση σιγουριάς, φροντίδας και αποτελέσματος, ενός κόμματος, όχι κατ’ ανάγκη ενός χρώματος”.
Η κατάσταση που διαμορφώνεται στο διεθνές περιβάλλον, με την αναζωπύρωση της έντασης στη Μέση Ανατολή, επιτείνει ακόμη περισσότερο για το Μέγαρο Μαξίμου, την ανάγκη να προταχθεί η σταθερότητα ως το μείζον διακύβευμα, τόσο για την διακυβέρνηση της χώρας, όσο και για την οικονομία της. Με τις τιμές των καυσίμων να ακολουθούν ξανά ανοδική τροχιά, το κυβερνητικό επιτελείο βάζει “στο τραπέζι” για μια ακόμη φορά τη λήψη έκτακτων μέτρων ενίσχυσης, που όπως φαίνεται θα είναι προσανατολισμένα στη μείωση της τιμής του diesel, που μετακυλίεται στις μεταφορές, αλλά και τις τιμές των προϊόντων. Ένα ακόμη σκηνικό που κατά τα κυβερνητικά στελέχη, ενισχύει το επιχείρημα ότι η χώρα δε μπορεί να μπει σε εσωτερικές περιπέτειες, όταν καλείται ανά πάσα στιγμή να διαχειριστεί καταστάσεις αβεβαιότητας σε κάθε επίπεδο.
Ζητώντας μια τρίτη θητεία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα θέτει, δίπλα στην ανάγκη μιας ισχυρής κυβέρνησης που θα διαχειριστεί τις διεθνείς εξελίξεις με επιπτώσεις στο εσωτερικό, τα πεπραγμένα της κυβέρνησής του, αλλά και το σχέδιό της για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Η πρώτη παρουσίαση αυτού που ο ίδιος ονομάζει “οδικό χάρτη”, θα γίνει από το βήμα της ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, ανοίγοντας την “βεντάλια” της προγραμματικής αντιπαράθεσης με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Η οικονομία θεωρείται από την κυβέρνηση ως το δυνατό της χαρτί και σε αυτό θα επιμείνει, σημειώνοντας ότι μια περίοδος αναταραχής και ακυβερνησίας θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην πορεία των οικονομικών, όπως αντίστοιχες συνέπειες θα έχει και η ανάδειξη κομμάτων με ακοστολόγητες προτάσεις, που θα μπορούσαν να “εκτροχιάσουν” τα οικονομικά στοιχεία. Οι μεταρρυθμίσεις θα είναι ο δεύτερος πυλώνας, που θα αναδείξει, με τα θέματα της Συνταγματικής Αναθεώρησης, την συνέχεια της ψηφιοποίησης του κράτους, την υγεία, την παιδεία και τα μεγάλα έργα, να αποτελούν την αιχμή για την αλλαγή της χώρας, όπως υπογραμμίζουν.
Ο στόχος παραμένει ένας. Να αναδειχθούν οι διαφορές στην αποτελεσματικότητα και τις προγραμματικές θέσεις μεταξύ της ΝΔ και των άλλων πολιτικών δυνάμεων, αλλά και η αδυναμία συνεννόησης, άρα και συνεργασίας σε κυβερνητικό επίπεδο, ενισχύοντας το αφήγημα της αυτοδυναμίας. Ο φόβος για μια εκλογική αναμέτρηση, στην οποία οι πολίτες θα εκφράσουν την δυσαρέσκεια ή την διαμαρτυρία τους για λάθη και αδυναμίες, με το σκεπτικό ότι θα ψηφίσουν για κυβέρνηση την επόμενη Κυριακή, είναι ο μεγαλύτερος στο κυβερνητικό επιτελείο, με δεδομένο ότι οι συσχετισμοί το βράδυ των εκλογών θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν και την δυναμική των κομμάτων. Το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση, χωρίς “υπόλοιπα” για μια δεύτερη αναμέτρηση και εκτιμά ότι η ανάδειξη των διαχωριστικών γραμμών και του διακυβεύματος μπορούν να οδηγήσουν σε αυτό.
Η προετοιμασία για επαναληπτικές εκλογές δε φεύγει, ωστόσο, από τον σχεδιασμό. Αν υπάρξουν δεύτερες κάλπες, είναι βέβαιο ότι η πολιτική σύγκρουση θα είναι κυρίαρχη και τα διλήμματα ακόμη πιο ισχυρά. Στο κυβερνητικό επιτελείο επιδιώκουν, σε μια τέτοια περίπτωση, να ξεκινούν από “θέση ισχύος”, με ένα ποσοστό άνω του 30%, που θα καταδείκνυε ως επιτεύξιμο τον στόχο της αυτοδυναμίας, μέσα σε ένα σκηνικό πόλωσης.
