Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις τελευταίες εξελίξεις καταφέρει να σταθεί στοιχειωδώς στα πόδια του, πολύ περισσότερο να αγγίξει το 3% και να εισέλθει στη Βουλή. Πολύ δύσκολη η προσπάθεια με δεδομένες τις πληγές από μια διαδικασία πλήρως απαξιωτική για την πολιτική και βέβαια την Αριστερά όπως τη γνωρίζαμε στις πιο καλές ή πιο άσχημες, ακραίες στιγμές της. Δεν είναι και συνηθισμένο πρόεδρος του κόμματος επί μήνες να προτείνει το κόμμα του να συνεργαστεί με το κόμμα Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος με σαφήνεια το αρνείτο και είναι αμφίβολο αν του σήκωνε και το τηλέφωνο.
Δεν είναι και τόσο συνηθισμένο να γίνεται συνεδρίαση της Κ.Ε κόμματος και να ψηφίζουν υπέρ της μη αυτόνομης καθόδου στις εκλογές, στελέχη που ήδη έχουν υπογράψει τη διακήρυξη κάποιου άλλου. Όπως είναι και πρωτόγνωρο να σκοντάφτει ο ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στον άλλο για να φύγει, να ανεξαρτοποιηθεί χωρίς να παραδίδει και την έδρα, χωρίς πολλοί από αυτούς να αισθάνονται καν την ανάγκη να κάνουν μια πολιτική δήλωση, να πουν κάτι. Αυτό το έργο ζούμε το τελευταίο διάστημα και έχει όλο αυτό σχέση με κάποιας μορφής πολιτική ηθική;
Εδώ που τα λέμε βέβαια, όλοι μαζί, και αυτοί που μένουν και αυτοί που φεύγουν τρέχοντας, έδωσαν μαθήματα αυταρχισμού, ετσιθελισμού και ολοκληρωτικής σκέψης και πρακτικής, όταν αποφάσιζαν να εκδιώξουν με κάθε τρόπο τον Σ. Κασσελάκη στήνοντας το μπουζουξίδικο, ακυρώνοντας εκλογές συνέδρων, επειδή ήξεραν ότι αν γίνονταν εκλογές θα ξανάβγαινε και πάλι ο ίδιος όπως έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Σημειωτέον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επί Σ. Κασσελάκη έπαιρνε 15% στις Ευρωεκλογές και με διασπασμένο τον ΣΥΡΙΖΑ και όταν τα κατάφεραν και τον έδιωξαν, ο ΣΥΡΙΖΑ που επέστρεψε στον περίφημο αριστερό λόγο, κατρακυλούσε στο 3%-5%. Είχαν μεσολαβήσει βέβαια και άλλα (διάσπαση, δημιουργία ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, αποχωρήσεις από την ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ).
Έτσι ο Α. Τσίπρας αξιοποιώντας την αυτοκαταστροφική μανία του ΣΥΡΙΖΑ και την μοναδική αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να ανέβει επί δύο χρόνια αν και του δόθηκαν όλες οι δυνατές ευκαιρίες επανεμφανίστηκε, ίδρυσε την ΕΛΑΣ, εμφανίζεται με την αξιοποίηση κάποιων νέων προσώπων ως το νέο και με το καλημέρα εμφανίζεται στο 17% και είναι δεύτερος απέχοντας 13% από την ΝΔ και 6% από το τρίτο ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, η μη τυπική, οργανωτική διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα βρίσκεται στο 1,0%-1,5% δημοσκοπικά , είναι ένα δεδομένο που δεν μπορεί να υποτιμηθεί από κανένα. Πρώτο, γιατί αν ο Α. Τσίπρας υπολόγιζε ότι μπορεί να εισπράξει άλλο ένα 1%-1,5% από τον χώρο αυτό, μάλλον αυτό θα δυσκολέψει. Υπάρχουν πολίτες που θέλουν να αισθάνονται ριζοσπάστες αριστεροί και αντισυστημικοί και θα μείνουν στον ΣΥΡΙΖΑ ή μπορεί και να υπάρχουν οριακές επιστροφές σ' αυτόν, ιδιαίτερα αν βρεθούν έστω μικρές δυνατότητες συνεργασιών και δεν κυριαρχήσουν πάλι τα σύνδρομα καθαρότητας και αυτοκτονικών τάσεων.
Δεύτερο, γιατί τα στελέχη που έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελούν ένα σύνολο ανθρώπων που γνωρίζουν καταστάσεις, θα μιλάνε, θα απαντάνε, θα προσπαθούν να αποδείξουν την « αποστασία του Α. Τσίπρα από την Αριστερά». Γνωρίζουν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτα από την δυσαρέσκεια του Α. Τσίπρα και θα ήθελαν να του στείλουν ένα μάθημα. Θα μπορέσουν; Αμφίβολο έως πάρα πολύ δύσκολο. Θα δούμε όμως.
Αν όμως το νέο σκηνικό κάνει σαφείς τους στόχους της τωρινής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ που συνοψίζονται στο « να κρατήσουμε το οχυρό όπως και αν μπορέσουμε να μπούμε στην Βουλή», εμφανίζονται κάποια νέα δεδομένα και για τον Α. Τσίπρα. Σήμερα έχει μια δυναμική, βρίσκεται στο 17%, αλλά οι πολιτικές εξελίξεις δεν είναι ποτέ γραμμικές. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η ΕΛΑΣ θα ανεβαίνει συνεχώς, παρά τα καθημερινά χτυπήματα από την ΝΔ, αλλά και από την επιθετική πια τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, της ΠΛΕΥΣΗΣ και του ΣΥΡΙΖΑ που αισθάνονται ότι μπορεί να απειλούνται.
Ωστόσο, η ΕΛΑΣ έχει και κάποια θέματα: ΠΡΩΤΟ, έχει στηρίξει όλο το story του νέου κόμματος σε νέα στελέχη που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση. Κάποιοι/ ες τα πάνε καλύτερα, κάποιοι/ες όχι και ιδιαίτερα καλά. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να δώσουν την σκληρή εκλογική μάχη στην εξέλιξή της.
Σ' αυτό το σημείο θα εμφανιστούν απ 'ότι φαίνεται τα παλιά στελέχη που προς το παρόν παραιτούνται περιμένοντας το κάλεσμα του ηγέτη. Μόνο που αυτή η διαδικασία δεν είναι απλή. Η αναλογία παλιών, νέων μπορεί να επιφέρει πλήγμα στο αφήγημα. Έπειτα πως θα αντιδράσουν οι « νέοι» όταν θα υπερφαλαγκίζονται; Τι θα κάνουν οι παλιοί που μπορεί και να κοπούν; Δεν είναι και τόσο απλά τα θέματα .
Υπάρχει ταυτόχρονα και η πρόκληση του προγράμματος που εν τέλει αυτό θα δείξει το νέο στο κόμμα ή την αναπαλαίωση παλιών σχημάτων. Ούτε κι αυτό όμως είναι απλό. Από την μια ο Α. Τσίπρας επιστρέφει στην παλιά ρητορική για την φορολόγηση, τα μερίσματα, τις Τράπεζες ή την ΔΕΗ και από την άλλη ακόμα και η παραμικρή διαφοροποίηση φέρνει καταγγελίες, όπως είδαμε στην περίπτωση της αναφοράς στην μη κατάργηση των μη Κρατικών ΑΕΙ που ήδη λειτουργούν.
Δεν είναι απλό, γιατί αν θέλει να τον δουν αλλιώς δυνάμεις του Κέντρου πρέπει να πει και νέες θέσεις που ίσως σοκάρουν καθαρόαιμους αριστερούς.
Πολλές οι προκλήσεις λοιπόν και θα ήταν λάθος να προβλέψουμε το μέλλον. Θα έχει και η ΕΛΑΣ τα προβλήματά της ειδικά αν φανεί ότι κάπως φρακάρεται η άνοδός της και μάλλον προσέθεσε και άλλο ένα: Ένα ΣΥΡΙΖΑ που δεν μοιάζει με τον ΣΥΡΙΖΑ του Σ. Φάμελλου και μπορεί να πυροβολεί τον πρώην Πρόεδρό του εύκολα και με ευχαρίστηση.
*Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
