Το λαϊκιστή, και αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς, θα μπορούσε να λέει μια παλιά παροιμία, η οποία σήμερα θα χαρακτηριζόταν «ρατσιστική», σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής.
Ο κ. Αλέξης Τσίπρας, στο πλαίσιο της επανόδου του στο πολιτικό σκηνικό με την αμφίεση του κεντροαριστερού μετριοπαθούς, φαίνεται πως βρήκε τη λύση για την ανάπτυξη και τις οικονομικές ανισότητες.
Θα φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο. Συγκεκριμένα, θα λύσει τα προβλήματα χρηματοδότησης του κράτους και αναδιανομής του πλούτου φορολογώντας τις 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις, που παράγουν το 80% της συνολικής επιχειρηματικής κερδοφορίας.
«Οι 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις έχουν το 80% της συνολικής κερδοφορίας όλων των επιχειρήσεων στη χώρα. Εκεί είναι η απάντηση για το πού θα βρούμε τα λεφτά. Όχι από τη μικρή, ούτε από τη μεσαία επιχείρηση…», ανέφερε επί λέξει ο ίδιος.
Η λογική αυτή θυμίζει το σύνθημα με το οποίο κέρδισε τις εκλογές ο Γιώργος Παπανδρέου το 2009 και λίγους μήνες αργότερα η χώρα χρεοκόπησε στα χέρια του.
Η αλήθεια είναι πως, σε μια χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό μικρών επιχειρήσεων στον κόσμο, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων είναι προβληματικές και ζημιογόνες, το σύνθημα «θα φορολογήσουμε τις 20 μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις για να μοιράσουμε τα λεφτά στις υπόλοιπες 700 χιλιάδες που φυτοζωούν» μπορεί να ψαρέψει ψηφαλάκια…
Την πρώτη χρονιά, βέβαια, που θα φορολογηθούν οι 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις, οι περισσότεροι θα είναι χαρούμενοι. Οι ζημιογόνοι θα εισπράξουν επιδόματα, τα οποία θα καταναλώσουν, αυξάνοντας προσωρινά τη ζήτηση και την ανάπτυξη.
Την επόμενη χρονιά όμως, οι 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις δεν θα έχουν κανέναν λόγο να παρουσιάσουν αυξημένα κέρδη. Το πιθανότερο είναι πως, όπως την περίοδο διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και του Γιώργου Παπανδρέου, είτε θα εμφανίσουν ζημιές είτε θα μεταφέρουν τις κερδοφόρες δραστηριότητές τους σε θυγατρικές του εξωτερικού.
Αν οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας υπερφορολογηθούν, τα ξένα funds που επενδύουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα δισεκατομμύρια ευρώ, στηρίζοντας την ανάπτυξη και την απασχόληση, δεν θα συνεχίσουν να επενδύουν. Αυτό σημαίνει πως κάποιοι θα χάσουν τη δουλειά τους.
Οι νέοι υψηλής ειδίκευσης θα αρχίσουν πάλι να φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη άλλων οικονομιών. Τα τελευταία χρόνια, οι ροές φυγής των νέων είχαν αρχίσει να αντιστρέφονται.
Οι μικρές επιχειρήσεις ούτε υψηλούς μισθούς μπορούν να προσφέρουν ούτε να παράγουν προϊόντα ανταγωνιστικά απέναντι στα εισαγόμενα. Η αιτία λέγεται οικονομίες κλίμακας.
Κατά συνέπεια, θα συνεχίσουμε να γκρινιάζουμε γιατί δεν παράγουμε ούτε πρίζες ούτε μπαλαντέζες και γιατί ακόμη και τα σκόρδα ή οι ντομάτες είναι εισαγόμενα.
Οι μεγάλες επιχειρήσεις λειτουργούν σε διεθνές περιβάλλον. Οι τράπεζες ανταγωνίζονται ευρωπαϊκές τράπεζες, οι ενεργειακοί όμιλοι επενδύουν σε πολλές χώρες, ενώ οι βιομηχανίες συγκρίνουν συνεχώς κόστος παραγωγής, ενέργειας και φορολογίας. Αν η Ελλάδα επιβάλει πολύ υψηλότερη φορολογία από άλλες χώρες, υπάρχει κίνδυνος να μειωθούν οι επενδύσεις, να μεταφερθούν δραστηριότητες, να περιοριστούν τα μερίσματα και η κεφαλαιοποίηση και να χαθεί πρόσβαση σε διεθνή κεφάλαια.
Από την άλλη πλευρά, όταν υπάρχουν αγορές με πολύ υψηλή συγκέντρωση, περιορισμένο ανταγωνισμό ή έκτακτα υπερκέρδη — όπως συνέβη στην ενέργεια και στις τράπεζες μετά την άνοδο των επιτοκίων - πολλές χώρες εφαρμόζουν προσωρινούς φόρους υπερκερδών χωρίς να καταρρεύσει η ανταγωνιστικότητα. Το είδαμε στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Βρετανία και αλλού.
Για ποιους χτυπά η καμπάνα
Σύμφωνα με στοιχεία της αγοράς και οικονομικές καταστάσεις εισηγμένων, οι 149 εισηγμένες εταιρείες συνολικά εμφάνισαν καθαρά κέρδη άνω των 11,48 δισ. ευρώ το 2024.
Οι περίπου 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις εκτιμάται ότι συγκέντρωσαν πάνω από 9–10 δισ. ευρώ καθαρών κερδών, δηλαδή περίπου το 80% της συνολικής εταιρικής κερδοφορίας. Ο πυρήνας αυτής της κερδοφορίας προήλθε κυρίως από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, την Coca-Cola HBC, τη Metlen Energy & Metals, τον ΟΠΑΠ, τον ΟΤΕ, τη Motor Oil, τη HELLENiQ ENERGY, την Titan Cement και λίγους ακόμη μεγάλους ομίλους.
Αν ο κ. Αλέξης Τσίπρας τους φορολογήσει, π.χ. με επιπλέον φόρο που θα απορροφήσει τα μισά κέρδη τους, το κράτος ίσως εισπράξει γύρω στα 5 δισ. ευρώ. Το ερώτημα είναι πόσα δισεκατομμύρια θα χαθούν τα επόμενα χρόνια από επενδύσεις που δεν θα πραγματοποιηθούν.
Η ΔΕΗ, για παράδειγμα, σχεδιάζει τα επόμενα χρόνια ένα επενδυτικό πρόγραμμα δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα και τις γειτονικές χώρες, το οποίο στηρίζεται σε ξένα κεφάλαια, δανεισμό και ταμειακές ροές από την κερδοφορία. Οι επενδύσεις αυτές μπορούν να δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Αν οι ξένοι επενδυτές σταματήσουν να επενδύουν και τέτοια επενδυτικά σχέδια δεν υλοποιηθούν, ποιος τελικά θα χάσει περισσότερο; Εμείς ή αυτοί;
Βέβαια, το να προσπαθείς να εξηγήσεις σε έναν αριστερό πώς λειτουργεί η οικονομία, είναι σαν να ζητάς από έναν αναλφάβητο να αξιολογήσει ποια μετάφραση του Ομήρου είναι καλύτερη: του Ιάκωβου Πολυλά ή του Νίκου Καζαντζάκη.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Περί ελευθερίας και δημοκρατίας
Αγαπητέ Κε Στούπα,
Με αφορμή την συζήτηση για την ελευθερία/δημοκρατία ήθελα να σας γνωστοποιήσω το παρακάτω πολύ πρόσφατο περιστατικό το οποίο αποδεικνύει ότι ήδη έχουν καταπατηθεί τα ατομικά μας δικαιώματα.
Την προηγούμενη εβδομάδα λαμβάνω ένα τηλεφώνημα από την Τράπεζα μου για να μου πουν ότι έχουν λάβει ένα κατασχετήριο από τον Δήμο Δίου & Ολύμπου για 52 ευρώ. Στην ερώτησή μου τι σημαίνει αυτό μου είπαν ότι μάλλον αφορά κάποια απλήρωτη κλήση.
Εγώ δεν έχω πατήσει ποτέ στο συγκεκριμένο Δήμο, οπότε λέω θα πάρω ένα τηλέφωνο να ρωτήσω. Προς τιμήν του Δήμου Δίου Ολύμπου τουλάχιστον σήκωσαν το τηλέφωνο.
Τους εξηγώ την κατάσταση και μου λένε πείτε μας το ΑΦΜ μας για να δούμε την «καρτέλα» σας. Τους το λέω και μου λένε ότι είναι μια απλήρωτη κλήση από το 2019 σε μια πινακίδα που αρχικά μου ήταν άγνωστη. Τους λέω λοιπόν ότι θα πληρώσω την κλήση γιατί δεν θέλω να υπάρχει οποιαδήποτε υπόνοια στο φάκελο μου και στην τράπεζα ότι δεν πληρώνω τους λογαριασμούς μου αλλά θα ήθελα να μου στείλουν όλα τα χαρτιά για να το διερευνήσω περισσότερο. Μου λένε πολύ ευχαρίστως, αυτό είναι το e-mail σας, αυτό το κινητό σας αυτή η διεύθυνση σας;
Αφού ξεπερνάω το πρώτο σοκ του γιατί ένας άσχετος με μένα Δήμος να έχει φακελωμένα όλα τα προσωπικά μου στοιχεία κοιτάω τα χαρτιά που μου στείλανε τα οποία σας επισυνάπτω για ευκολία. Όπως βλέπετε αφορά παράνομη στάθμευση του 2019.
Η πινακίδα κάτι μου θύμιζε οπότε ψάχνοντας τα προσωπικά μου αρχεία διαπίστωσα ότι το εν λόγω όχημα το αγόρασα το 2020 και το πούλησα το 2021 δηλαδή την εποχή της παράβασης το όχημα δεν ήταν δηλωμένο στο ΑΦΜ μου.
Στέλνω e-mail στον Δήμο με το εκκαθαριστικό μου το 2019 που το όχημα δεν υπάρχει στην κατοχή μου και με το εκκαθαριστικό το 2020 που το όχημα εμφανίζεται στην κατοχή μου και τους παρακαλάω για τις ενέργειές τους (σας επισυνάπτω και το σχετικό e-mail).
Και λαμβάνω την ακόλουθη απάντηση (σας βάζω screenshot για να μην νομίζετε ότι υπερβάλω)
