Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν βρίσκεται πιθανότατα στην πιο επισφαλή θέση από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Καθώς οι ηγέτες του ΝΑΤΟ συναντώνται αυτή την εβδομάδα στην Άγκυρα, εντείνεται η συζήτηση για το αν η Μόσχα θα επιχειρήσει να δοκιμάσει πραγματικά τις αντοχές της Συμμαχίας.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, ο πόλεμος, που διανύει πλέον το πέμπτο έτος, επιβαρύνει τη ρωσική οικονομία και τη δημοτικότητα του Πούτιν, ενώ τα ουκρανικά πλήγματα μεγάλου και μεσαίου βεληνεκούς προκαλούν ζημιές σε διυλιστήρια, ελλείψεις καυσίμων και πυρκαγιές ακόμη και στην περιοχή της Μόσχας. Το βασικό ερώτημα είναι εάν το Κρεμλίνο μπορεί ή επιθυμεί να απαντήσει κλιμακώνοντας όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά και εναντίον κρατών του ΝΑΤΟ.
Στην Ευρώπη παραμένουν έντονες οι ανησυχίες για ένα νέο μέτωπο. Η Πολωνία φέρεται να έχει προειδοποιηθεί για το ενδεχόμενο περιορισμένης ρωσικής επίθεσης, μέσω drones ή άλλων μορφών υβριδικού πολέμου. Αντίστοιχοι φόβοι έχουν εκφραστεί στην Εσθονία, τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Μολδαβία.
Η εικόνα της Ρωσίας είναι αντιφατική. Από τη μία πλευρά, η χώρα εμφανίζεται αισθητά αποδυναμωμένη σε σχέση με το 2022: εισάγει καύσιμα, αντλεί από τα αποθεματικά της, στρατολογεί κρατουμένους και εξαρτάται στρατιωτικά από τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, ενώ έχει ενισχύσει την εξάρτησή της από την Κίνα.
Από την άλλη, η οικονομία και η κοινωνία έχουν προσαρμοστεί σε συνθήκες πολέμου. Εργοστάσια τροφοδοτούν διαρκώς τη στρατιωτική μηχανή, η προπαγάνδα κυριαρχεί στα μέσα ενημέρωσης και οι αμυντικές δαπάνες ενδέχεται να αγγίζουν το 7% του ΑΕΠ και σχεδόν το μισό του κρατικού προϋπολογισμού.
Ωστόσο, οι πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες της Μόσχας παραμένουν περιορισμένες. Τα μεγάλα πλήγματα κατά του Κιέβου πραγματοποιούνται ανά διαστήματα, η προέλαση στο μέτωπο έχει επιβραδυνθεί και το Κρεμλίνο καταφεύγει συχνά σε αμφισβητούμενους ισχυρισμούς περί εδαφικών κερδών.
Το πιθανότερο είναι ότι ο Πούτιν θα επιδιώξει να προκαλέσει αναστάτωση χωρίς να οδηγήσει σε άμεση στρατιωτική αναμέτρηση με το ΝΑΤΟ. Η Ρωσία έχει ήδη χρησιμοποιήσει δηλητηριάσεις, σαμποτάζ, κατασκοπεία και εκλογικές παρεμβάσεις για να πιέσει τη Δύση χωρίς να προκαλέσει γενικευμένη σύγκρουση.
Το πλεονέκτημα του Πούτιν παραμένει ο χρόνος. Μπορεί να περιμένει την αλλαγή κυβερνήσεων και πολιτικών συσχετισμών στη Δύση. Μια ευθεία σύγκρουση με το ΝΑΤΟ, όμως, θα μπορούσε να επισπεύσει το τέλος της εξουσίας του.
