Οι ΗΠΑ ενέκριναν πωλήσεις όπλων αξίας άνω των 8,6 δισ. δολαρίων προς το Ισραήλ, το Κατάρ, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, παρακάμπτοντας το Κογκρέσο.
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε ότι αυτό οφείλεται σε επείγουσες ανάγκες ασφάλειας που προκύπτουν από τη συνεχιζόμενη περιφερειακή σύγκρουση με το Ιράν, παρά την κατάπαυση του πυρός που ισχύει για πάνω από τρεις εβδομάδες.
Τέτοιες εξουσίες έχουν χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν, αλλά η κλίμακα και ο χρονισμός αυτού του πακέτου υπογραμμίζουν τη στρατηγική επείγουσα ανάγκη της Ουάσιγκτον να ενισχύσει την άμυνα των συμμάχων της στη Μέση Ανατολή.
Tι περιλαμβάνουν οι συμφωνίες
Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν την αγορά συστημάτων πυραύλων Patriot αξίας 4,01 δισ. δολαρίων από το Κατάρ και συστημάτων Advanced Precision Kill Weapon Systems (APKWS) αξίας 992,4 εκατ. δολαρίων, το Ολοκληρωμένο Σύστημα Διοίκησης Μάχης αξίας 2,5 δισ. δολαρίων από το Κουβέιτ, πυρομαχικά APKWS αξίας 992,4 εκατ. δολαρίων από το Ισραήλ, καθώς και την παραγγελία APKWS αξίας 147,6 εκατ. δολαρίων από τα ΗΑΕ.
Στους βασικούς αναδόχους περιλαμβάνονται οι BAE Systems, RTX, Lockheed Martin και Northrop Grumman.
Οι πωλήσεις καλύπτουν τον τομέα της αεροπορικής άμυνας, των πυρομαχικών ακριβείας και των συστημάτων διοίκησης, με στόχο την ενίσχυση των δυνατοτήτων αποτροπής έναντι πιθανών απειλών από το Ιράν.
Επιπτώσεις στους ευρωπαίους συμμάχους και στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα
Ενώ οι σύμμαχοι της Μέσης Ανατολής λαμβάνουν ταχείες παραδόσεις, ευρωπαϊκές χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πολωνία, η Λιθουανία και η Εσθονία έχουν προειδοποιηθεί για σημαντικές καθυστερήσεις στην παραλαβή αμερικανικών όπλων. Σύμφωνα με αναφορές, οι καθυστερήσεις αποδίδονται στην εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων λόγω της παρατεταμένης σύγκρουσης με το Ιράν.
Αυτή η ιεράρχηση προτεραιοτήτων σηματοδοτεί μια στρατηγική αλλαγή στην αμυντική εφοδιαστική των ΗΠΑ, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει την ετοιμότητα του ΝΑΤΟ και τις διατλαντικές αμυντικές σχέσεις.
Σενάρια για την περιφερειακή σταθερότητα
Εάν οι μεταφορές όπλων ενισχύσουν την αποτρεπτική δύναμη, η εύθραυστη εκεχειρία με το Ιράν θα μπορούσε να διατηρηθεί, οδηγώντας σε σταθεροποίηση της περιφερειακής ασφάλειας και στην επανέναρξη των πυρηνικών διαπραγματεύσεων.
Αντίθετα, η εισροή προηγμένων όπλων ενδέχεται να οδηγήσει σε κλιμάκωση των εντάσεων, ωθώντας το Ιράν ή τους συμμάχους του να ξαναρχίσουν τις εχθροπραξίες, με αποτέλεσμα ενδεχομένως να εμπλακούν οι ΗΠΑ βαθύτερα στη σύγκρουση.
Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση να δοθεί προτεραιότητα στις παραδόσεις προς τη Μέση Ανατολή έναντι των ευρωπαϊκών παραγγελιών θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τη δυναμική των συμμαχιών των ΗΠΑ και τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού όπλων.
