Παρά τις σοβαρές απώλειες που έχει υποστεί το συμβατικό ναυτικό του Ιράν, στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η πραγματική ναυτική ισχύς της Τεχεράνης δεν βασίστηκε ποτέ στα μεγάλα πολεμικά πλοία της, αλλά σε ένα πολυεπίπεδο δίκτυο ασύμμετρων μέσων πολέμου που εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική απειλή για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται ο λεγόμενος «στόλος κουνουπιών» των Φρουρών της Επανάστασης, δηλαδή δεκάδες μικρά ταχύπλοα, drones, θαλάσσιες νάρκες και ελαφρά σκάφη επίθεσης, τα οποία είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστούν και να εξουδετερωθούν σε σχέση με τα παραδοσιακά πολεμικά πλοία.
Όπως αναφέρει το CNN, σύμφωνα με ειδικούς, πρόκειται ουσιαστικά για μορφή ανταρτοπολέμου στη θάλασσα, με τη γεωγραφία να ευνοεί το Ιράν, καθώς δεν υπάρχει εναλλακτική διαδρομή για τα πλοία που πρέπει να περάσουν από τα στενά του Ορμούζ.
Η στρατηγική αυτή των Φρουρών της Επανάστασης διαμορφώθηκε κυρίως μετά το 1988, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του παραδοσιακού ιρανικού ναυτικού στον Περσικό Κόλπο.
Από τότε, το συμβατικό ναυτικό του Ιράν περιορίστηκε, έχοντας περισσότερο σε συμβολικό ρόλο, ενώ το πραγματικό επιχειρησιακό βάρος μεταφέρθηκε στο ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης και στις ασύμμετρες δυνατότητές του.
Τα μικρά αυτά σκάφη, συχνά με ελάχιστο πλήρωμα ή ακόμη και μη επανδρωμένα, κινούνται πολύ χαμηλά στην επιφάνεια της θάλασσας, γεγονός που δυσκολεύει σημαντικά τον εντοπισμό τους από τα ραντάρ. Για την αποτελεσματική παρακολούθησή τους απαιτούνται ελικόπτερα, drones και συνεχής εναέρια επιτήρηση.
Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης χρησιμοποιούν ακόμη και πολιτικά σκάφη, όπως αλιευτικά, για μυστικές επιχειρήσεις ναρκοθέτησης, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο την πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων επιτήρησης.
Αναλυτές του Hudson Institute επισημαίνουν ότι ολόκληρη αυτή η αρχιτεκτονική έχει σχεδιαστεί όχι για να κερδίσει μία κλασική ναυμαχία, αλλά για να προκαλεί συνεχή φθορά, αβεβαιότητα και πίεση στον αντίπαλο.
Η απειλή δεν περιορίζεται μόνο στα μικρά σκάφη. Το Ιράν διαθέτει επίσης κινητές συστοιχίες αντιπλοϊκών πυραύλων κρυμμένες κατά μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων ορεινής ακτογραμμής στον νότο της χώρας.
Οι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι το Ιράν δεν χρειάζεται να βυθίσει μεγάλο αριθμό πλοίων για να πετύχει τον στόχο του. Αρκεί να προκαλέσει αρκετά περιστατικά ώστε ασφαλιστικές εταιρείες και πλοιοκτήτες να θεωρήσουν υπερβολικά επικίνδυνη τη διέλευση από την περιοχή.
