Ο Αμερικανός πρόεδρος προέτρεψε πριν από λίγες μέρες τους διστακτικούς Ρεπουμπλικάνους της Βουλής να εγκρίνουν πακέτο μέτρων για τη στέγαση που πέρασε η Γερουσία, το οποίο περιλαμβάνει αυστηρότερους περιορισμούς στη δυνατότητα της Wall Street να αγοράζει μονοκατοικίες.
Με τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν, ο Λευκός Οίκος θεωρεί την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη στέγαση κρίσιμη για την αντιμετώπιση του ευρύτερου ζητήματος της ακρίβειας. Οι περισσότεροι γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα στηρίζουν τη νομοθεσία.
Ο πρόεδρος Τραμπ είχε υποστηρίξει την εκδοχή του νομοσχεδίου που εγκρίθηκε από τη Γερουσία στις 12 Μαρτίου αλλά έκτοτε αντιμετωπίζει δύσκολη πορεία στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
«Ζητώ από το Κογκρέσο να ψηφίσει αυτό το νομοσχέδιο, το 21st Century Road to Housing Act, το οποίο θα διασφαλίσει ότι τα σπίτια προορίζονται για τους ανθρώπους και όχι για τις εταιρείες», o Tραμπ έγραψε στο Χ. «Όπως ανέφερα στην ομιλία μου στις 25 Φεβρουαρίου για την κατάσταση του έθνους, το αμερικανικό όνειρο της ιδιοκατοίκησης δέχεται επίθεση».
To νομοσχέδιο έχει βαλτώσει εδώ και δύο μήνες καθώς αρκετοί βουλευτές, μεταξύ των οποίων και μερικοί Ρεπουμπλικάνοι, αντιτάσσονται στη νέα διατύπωση του νομοσχεδίου και στην αφαίρεση πέντε διατάξεων που έχει εγκρίνει η Βουλή.
«Ο πρόεδρος Τραμπ έχει ΔΙΚΙΟ: το Αμερικανικό όνειρο της ιδιοκτησίας κατοικίας βρίσκεται υπό πολιορκία εξαιτίας της εταιρικής απληστίας που κλέβει ευκαιρίες από τους εργαζόμενους Αμερικανούς», ανέβασε στο Χ ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Bernie Moreno από την πολιτεία του Οχάϊο.
«Ο πρόεδρος υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που απαγορεύει σε μεγάλες επενδυτικές εταιρείες να αγοράζουν μονοκατοικίες. Εγώ ηγήθηκα της προσπάθειας να το ενσωματώσουμε σε νομοθεσία, η Γερουσία το πέρασε και τώρα ο Τραμπ καλεί τη Βουλή των Αντιπροσώπων να το κάνει νόμο της χώρας».
Oι αντιτασσόμενοι έχουν εκφράσει αντιρρήσεις για μια διάταξη της απαγόρευσης που απαιτεί από τις μεγάλες επενδυτικές εταιρείες να πουλούν τα σπίτια που κατασκευάζονται για ενοικίαση (build-to-rent) επτά χρόνια μετά την ανάπτυξη τους.
Η προσιτότητα της στέγασης έχει εξελιχθεί σε σημαντικό πρόβλημα σε εθνικό επίπεδο στις ΗΠΑ καθώς τα υψηλά επιτόκια στεγαστικών δανείων και η περιορισμένη προσφορά κατοικιών συνεχίζουν να πιέζουν τους αγοραστές.
Σύμφωνα με έκθεση τo 2024 της ανεξάρτητης ομοσπονδιακής υπηρεσίας των ΗΠΑ που λειτουργεί ως το ελεγκτικό όργανο του Κογκρέσου, του Government Accountability Office, οι θεσμικοί επενδυτές ενδέχεται να έχουν συμβάλει στην αύξηση των τιμών των κατοικιών και των ενοικίων, ιδιαίτερα σε πόλεις του Νότου και της Νοτιοδυτικής Αμερικής.
Η εκστρατεία της κυβέρνησης Τραμπ για την αντιμετώπιση των ανησυχιών των Αμερικανών ψηφοφόρων σχετικά με το κόστος διαβίωσης ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών δείχνει να μην αποδίδει καθώς ορισμένες βασικές προσπάθειες έχουν κολλήσει, εγκαταλειφθεί ή περιοριστεί σε εύρος.
Το μεγαλύτερο νομοθετικό πακέτο για τη στέγαση εδώ και μια γενιά έχει βαλτώσει στο Κογκρέσο λόγω αντιρρήσεων για μια διάταξη που διαπραγματεύτηκε ο Λευκός Οίκος.
Ο πρόεδρος Τραμπ έχει σταματήσει να προωθεί την πρόταση για ανώτατο όριο 10% στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών μετά από αντιδράσεις των τραπεζών και σκεπτικισμό από οικονομολόγους.
Παράλληλα, δύο εκτελεστικά διατάγματα που στοχεύουν στη διευκόλυνση της πρόσβασης στην στεγαστική πίστη και στην απλοποίηση των κανόνων για τους κατασκευαστές δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί .
Την ίδια στιγμή ο πόλεμος στο Ιράν έχει οδηγήσει σε αύξηση των τιμών της βενζίνης και έχει παγώσει την ανοιξιάτική αγορά κατοικίας. Έχει επίσης επισκιάσει τις οργανωμένες εκδηλώσεις της κυβέρνησης που είχαν στόχο να προβάλουν τις μεγαλύτερες επιστροφές φόρων και τα μέτρα για τη μείωση των τιμών φαρμάκων.
Οι ψηφοφόροι το έχουν αντιληφθεί. Το καταναλωτικό κλίμα έπεσε τον προηγούμενο μήνα στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί με δεδομένα που φτάνουν μέχρι το 1978. Και με λιγότερο από έξι μήνες μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές, η δημοτικότητα του Τραμπ έχει φτάσει σε νέα χαμηλά.
Αν ο Λευκός Οίκος δεν αντιστρέψει την τάση αυτή, οι Ρεπουμπλικάνοι θα βρεθούν σε μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου – εξέλιξη που θα μπορούσε να μπλοκάρει την ατζέντα του προέδρου στα τελευταία δύο χρόνια της θητείας του.
