field_kentriki_fotografia
Κρεμλίνο
Οπισθοχώρηση στην Ουκρανία, καταπίεση στο εσωτερικό της Ρωσίας

Η αντιστροφή της φοράς του πολέμου εναντίον της Ρωσίας έχει συνδυαστεί με την ένταση των προσπαθειών καταστολής κάθε αντίθετης φωνής στο εσωτερικό. Με την εφαρμογή της κωδικοποίησης του νόμου περί «ξένων πρακτόρων», το Κρεμλίνο σφίγγει τον κλοιό γύρω από κάθε αντιπολίτευση, έχοντας πλέον τη δυνατότητα να στραφεί εναντίον κάθε απλού πολίτη, που μπορεί να βαφτίσει «κατάσκοπο».

Όσο η τυχοδιωκτική εισβολή στην Ουκρανία, που αποφάσισε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, φαίνεται να παλινδρομεί, τόσο πιο αυταρχικό φαίνεται να γίνεται το ρωσικό καθεστώς. Η πρώτη μέρα του Δεκεμβρίου σηματοδότησε την έναρξη ισχύος του νέου νόμου για τον έλεγχο δραστηριότητας προσώπων που βρίσκονται υπό ξένη επιρροή. Η Μόσχα ενοποίησε όλα τα μητρώα όσων ονομάζει ξένους πράκτορες, ώστε να μπορεί να στρέφεται εναντίον τους κατά βούληση.

Στο παρελθόν το Κρεμλίνο έχει κατηγορήσει και τιμωρήσει εμβληματικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης σαν ξένους πράκτορες, όπως για παράδειγμα τον ζωντανό θρύλο και πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι, Γκάρι Κασπάροφ, ώστε να σταματήσει την κριτική εναντίον του καθεστώτος. Αντίστοιχα, ακόμα κι απλοί πολίτες κατέληξαν να στερηθούν τα δικαιώματα τους στην εργασία ή στην έκφραση λόγω της συμμετοχής τους, για παράδειγμα σε διαδηλώσεις. Τώρα, πλέον το καθεστώς μπορεί να φτάσει σε τιμωρίες όπως στη φυλάκιση, ή και πιο ανορθόδοξες «σύγχρονες» μεθόδους, όπως η επιστράτευση τους. 

Η καθιέρωση του ενιαίου μητρώου ξένων πρακτόρων από τη ρωσική κυβέρνηση έρχεται να προστεθεί στις συντονισμένες απόπειρες να καταπιεστεί κάθε αντίθετη φωνή στο κυρίαρχο αφήγημα του Βλαντιμίρ Πούτιν. Η ελευθερία του λόγου ταυτίζεται από την καθεστωτική προπαγάνδα με την εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων. Η κατάθεση ενός νομοσχεδίου από τη Δούμα για την απαγόρευση κάθε έκφρασης της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας είναι ενδεικτική αυτής της κατεύθυνσης.

Στο υπόβαθρο αυτών των κινήσεων, υπάρχει η πεποίθηση του καθεστώτος πως είναι θεματοφύλακας των παραδοσιακών αξιών της χώρας, στις οποίες επιτίθεται η Δύση, με όλους τους εχθρούς που δημιουργεί και φαντάζεται το Κρεμλίνο. Σε αυτή τη βάση άλλωστε ο Ρώσος πρόεδρος ανήγγειλε την εισβολή στην Ουκρανία, ώστε να την «προστατέψει».

Ωστόσο, η αρνητική εξέλιξη των επιχειρήσεων στην Ουκρανία έχει καταστήσει το ρωσικό καθεστώς ακόμα πιο ανήσυχο για την κατάσταση στο εσωτερικό του. Κάθε αντίθετη φωνή φαίνεται να αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για το Κρεμλίνο, που πρέπει να καταπνιγεί με κάθε τρόπο, την ώρα που η υποστήριξη των Ρώσων στον πόλεμο μειώνεται μέρα με την ημέρα. Καθώς η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» στην Ουκρανία δεν έχει την κατάληξη που ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανέμενε, οι άνθρωποι στη Ρωσία θα βιώνουν ακόμα δραματικότερα τις συνέπειες αυτού του πολέμου.