Οι αραβικές χώρες του Κόλπου εντείνουν τις διπλωματικές επαφές με τις Ηνωμένες Πολιτείες και επιδιώκουν κοινή στάση απέναντι στον πόλεμο με το Ιράν, ωστόσο οι βαθιές πολιτικές και γεωστρατηγικές διαφορές τους δυσκολεύουν τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής, σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico.
Όπως επισημαίνεται, όλες οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) συμφωνούν ότι προτεραιότητα αποτελεί η διατήρηση ανοικτών των Στενών του Ορμούζ, όμως διαφωνούν για τον τρόπο επίτευξης αυτού του στόχου. Οι αποκλίσεις αφορούν την εξάρτηση κάθε χώρας από τη θαλάσσια οδό, τις οικονομικές σχέσεις με το Ιράν, τις ενεργειακές υποδομές και το κόστος που υφίσταται κάθε οικονομία από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση.
Διπλωμάτες και πρώην Αμερικανοί αξιωματούχοι που επικαλείται το Politico αναφέρουν ότι ορισμένες χώρες επιθυμούν σκληρότερη στάση απέναντι στην Τεχεράνη, ενώ άλλες δίνουν προτεραιότητα στην άμεση αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας και στην αποφυγή περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Οι πρόσφατες ιρανικές επιθέσεις σε Μπαχρέιν, Κουβέιτ και Ιορδανία, καθώς και οι επιθέσεις των Χούθι κατά σαουδαραβικών δεξαμενόπλοιων στην Ερυθρά Θάλασσα, έχουν ενισχύσει την πίεση για στενότερη συνεργασία. Ωστόσο, ιστορικές αντιπαραθέσεις, διαφορετικές προτεραιότητες ασφαλείας και η αμοιβαία καχυποψία εξακολουθούν να εμποδίζουν την πλήρη σύμπλευση των κρατών του Κόλπου.
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι το Ομάν και το Κατάρ εξακολουθούν να προκρίνουν τη διαμεσολάβηση με το Ιράν, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εμφανίζονται πιο πρόθυμα να στηρίξουν δυναμικότερες στρατιωτικές επιλογές. Η Σαουδική Αραβία, σύμφωνα με αναλυτές, κινείται μεταξύ των δύο προσεγγίσεων.
Παράλληλα, τα κράτη του Κόλπου επιταχύνουν έργα ενεργειακών υποδομών προκειμένου να μειώσουν την εξάρτησή τους από τα Στενά του Ορμούζ. Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι ακόμη και οι νέοι αγωγοί ή εναλλακτικές διαδρομές παραμένουν ευάλωτοι σε επιθέσεις όσο συνεχίζεται ο πόλεμος.
Σύμφωνα με το Politico, οι χώρες της περιοχής επιδιώκουν πλέον να αποκτήσουν ενεργότερο ρόλο στις διαπραγματεύσεις για την επόμενη ημέρα, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία για την ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τα δικά τους στρατηγικά συμφέροντα.
