Κύπρος: Χρειάζεται reset στη Δημοκρατία, όχι format από τους influencers
Shutterstock
Shutterstock
Αφ. Λαγγίδης

Κύπρος: Χρειάζεται reset στη Δημοκρατία, όχι format από τους influencers

Συνήθως, σε ένα σημείωμα πολιτικής ανάλυσης, η απάντηση στις αναζητήσεις που θέτει ο τίτλος, βρίσκεται, είτε στις ακροτελεύτιες φράσεις ή κάπου περίπου στο μέσον αυτού.

Στην παρούσα, η απάντηση, δίδεται ήδη στο ξεκίνημα και είναι μονολεκτική.

Ναι, ο πειρασμός, ήδη ενυπάρχων σε παλαιότερες πολιτικές συνθήκες, είναι πολύ πιο αυξημένος από την ίδια τη δεσπόζουσα δυστυχώς παρουσία, φυσικών προσώπων, που συνηθίζουμε να αποκαλούμε… Influencers.

Προσώπων που δεν περιορίζονται στο να «επηρεάζουν» το Lifestyle, αλλά, και πάλι δυστυχώς, περίπου τα πάντα.

Αναπόφευκτη κατάσταση ή όχι, εν έτει 2026, λόγω τεχνολογικών κι όχι μόνο εξελίξεων, ο κίνδυνος όχι μόνο παραμένει αλλά επαυξάνεται από την ταχύτητα μετάδοσης του «Μηνύματος».

Κι ας η λησμονούμε, ότι στη Διεθνή Πολιτική, οι Influencers, υπήρχαν, υπάρχουν και θα παραμείνουν με το σχήμα της πολιτικής επιρροής-διπλωματίας, είτε για να διαταράσσουν τα σχέδια ανταγωνιστών τους (βλ. Σοβ. Ένωση-Ρωσία), είτε για τη διαιώνιση της παρουσίας τους συνήθως σε περιοχές του Κόσμου, χιλιάδες μίλια από την «μητρόπολη» (Βρετανία, ΗΠΑ, Κίνα, κ. ά.).

Κακά τα ψέματα, ένας «influencer» επιτυγχάνει έως και εντυπωσιακά αποτελέσματα με «virtual» - εξ αποστάσεως παρουσία, αλλά αν είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω «εκπροσώπων-proxies» βρίσκεται «επί του εδάφους», τα θετικά αποτελέσματα αυξάνονται…γεωμετρικά.

Στην περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεδομένου ότι το σύστημα διακυβέρνησης είναι Προεδρικό, με το Κοινοβούλιο να έχει ελεγκτικό κυρίως ρόλο, οι συνέπειες πολιτικών αλλαγών επ’ αφορμή Βουλευτικών Εκλογών, περιορίζονται, και πολλές φορές, η εκλογική διαδικασία, καθίσταται βαλβίδα ανακούφισης δυσαρέσκειας, όπως - περίπου - και οι αυτοδιοικητικές εκλογές ή πλέον και αυτές για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο Ευρωκοινοβούλιο.

Φευ, η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη.

Η Κύπρος, είναι μια χώρα, το δεύτερο κράτος του Ελληνισμού, που είναι υπό Κατοχή, κατά το ήμισυ σχεδόν της επικράτειας της, κι ακόμη περισσότερο, η Κατοχή αυτή από τον πλέον Κακόβουλο Γείτονα που μπορεί να φανταστεί κάποιος, την Τουρκία, εκφράζεται…καθημερινά.

Ταυτόχρονα, κι ας μην το ξεχνάμε, μια πρώην «Μεγάλη Δύναμη», η Βρετανία, έχει στην κατοχή της, εδάφη της νεαρής Δημοκρατίας κι όχι μόνο δεν τα προασπίζεται πολιτικά και στρατιωτικά έναντι τρίτων (βλ. Ιράν ή Τουρκία βεβαίως) αλλά - ιστορικά αποδεδειγμένο αυτό - τα χρησιμοποιεί ως ορατό ή αόρατο ορμητήριο για παράνομες κατά το Διεθνές Δίκαιο δραστηριότητες.

Σε αυτό το περίπλοκο σκηνικό και στην ταυτόχρονα καθημερινά μεταβαλλόμενη γεωπολιτική συγκυρία, οι Έλληνες της Κύπρου καλούνται να εκλέξουν αντιπροσώπους στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Είναι  - δυστυχώς - κοινοτοπία πλέον, να εκφράζονται επιχειρήματα που προκρίνουν τη Διαφθορά, τη Διαπλοκή, την Ανικανότητα πλείστες όσες φορές, προσώπων και πολιτικών σχημάτων που ταυτίστηκαν με την Κυπριακή ιστορία, έναντι του μοναδικού στο χαρακτήρα του Προβλήματος, που ζει - όχι αντιμετωπίζει - η Κύπρος.

Δεν αποτελεί πλέον δικαιολογία αντιτείνουν πολλοί και σε κάποιο βαθμό δικαίως, αλλά ουδείς εξ αυτών που χρησιμοποιούν αυτό το Σοφιστικό επιχείρημα, αντιστρέφοντας το, αναρωτιέται σε ποιο βαθμό, η κατάσταση δυσανεξίας είναι παράγωγη μιας πραγματικότητας.

Αυτής της Κατοχής, από τον Εισβολέα που κείται 40 μίλια βορείως των κυπριακών ακτών, αυτό των απειλών κατά της χρήσης των ενεργειακών αποθεμάτων που κατά το Διεθνές Δίκαιο, ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Αποθέματα που με τη σειρά τους ορθά και χρηστά εκμεταλλευόμενα, διαφοροποιούν ΡΙΖΙΚΑ και την οικονομία της Μεγαλονήσου.

Δυστυχώς και πάλι, οι καθημερνοί «χρήστες» των παραπάνω «επιχειρημάτων» εστιάζουν σε θέματα όπως το ιδιοκτησιακό καθεστώς περιουσιών στην επικράτεια της Κ.Δ. , και τον «κίνδυνο» που πιθανόν θα επέλθει από τις αγορές από τρίτους.

Τούτο καθίσταται έως και επικίνδυνο, όταν στόχος καθίσταται έμμεσα ή άμεσα, ο μοναδικός πέραν της Ελλάδας τρίτος «δρών» στη γεωπολιτική περιφέρεια, ήτοι το Κράτος του Ισραήλ, που παρέχει, «πάνω και κάτω απ’ το τραπέζι», πολύμορφη αρωγή στην Κύπρο.

Προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων εννοείται, αλλά αν κάποιος δεν καταλαβαίνει ότι αυτή είναι η Πεμπτουσία των Διεθνών Σχέσεων, τόσο το χειρότερο γι αυτόν.

Η κυριαρχία δυο πολιτικών κομμάτων, επί σειρά δεκαετιών, ακόμη κι αν υποθέσει κανείς πως αυτά ξεκίνησαν εξ ‘ αρχής τη διαδρομή τους έμπλεα καλών προθέσεων, έχει φθείρει σε ανησυχητικό βαθμό, όχι μόνο τη δική τους αξιοπιστία, αλλά συνολικά τη σύσταση του πολιτικού συστήματος, αφού, η Διαφθορά και η Διαπλοκή είναι εξόφθαλμες και πανταχού παρούσες.

Ακόμη κι αν αυτή η επικίνδυνη «απορρύθμιση» της Πολιτικής, δεν προκαλούσε το ορμέμφυτο τρίτων να εμπλακούν κακόβουλα, το ίδιο το φαινόμενο της προϊούσας σήψης, είναι φύσει και θέσει επικίνδυνο.

Σχεδόν ως αυτοματισμός, μέσω της αναμενόμενης ψυχολογικού χαρακτήρα γενίκευσης, η Πολιτική, υπό την παρούσα μορφή απαξιώνεται σε σημείο αμφισβήτησης της ίδιας της Δημοκρατικής διαδικασίας.

Το ότι η Δημοκρατία λειτουργεί με σοβαρά προβλήματα, ιστορικά αποδεδειγμένα, οδηγεί να καθόλα αντιδημοκρατικές διαδικασίες και αντιλήψεις. Σε πολιτικά μορφώματα που κινούνται ή ξεπερνούν τα όρια του ολοκληρωτισμού.

Το «πολιτικό αυτό οικοσύστημα» ευνοεί όχι μόνο παρόμοιους πολιτικά συγκροτημένους σχηματισμούς, αλλά και πρόσωπα, «Φατσούλες» με έντονο το στοιχείο του σαρκασμού, όπου η αμφισβήτηση και η σάτιρα, επί τη ελλείψει ολοκληρωτικά, προσωπικής ακόμη και ψυχολογικής αρτιμέλειας και σταθερότητας, φθάνουν να φαντάζουν ως πραγματικές επιλογές.

Δεν ήταν η Κύπρος που ανέδειξε την «Τσιτσιολίνα» ως πολιτική περσόνα, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία, ιδίως στο πλήρως μεταβατικό σήμερα.

Πολύ δε περισσότερο, όταν πίσω από τον πολιτικό κατακερματισμό και την αμφισβήτηση της ίδιας της Δημοκρατίας, κυριαρχεί η σκιά της κακόβουλης, κακεντρεχούς, Επεκτατικής Τουρκίας.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, είναι ΠΡΟΦΑΝΕΣ, χρειάζεται ένα reset στις αρχικές της δημοκρατικές ρυθμίσεις, αλλά πρέπει να αποφύγει τον πειρασμό - και την καταστροφή - του Format με «καλοθελητές», τους λογής-λογής Influencers.


* Ο Αφεντούλης Λαγγίδης είναι Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων, διδάσκων στο Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι επίσης εξωτερικός επιστημονικός συνεργάτης του ΙΔΙΣ.