Αυτό που ανέδειξαν οι πρώτες επαφές μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης, είναι ότι η επίτευξη μιας βιώσιμης ειρηνευτικής συμφωνίας θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο δύσκολη από την ίδια τη στρατιωτική σύγκρουση, σύμφωνα με το CNN.
Παρά τη συγκρατημένη αισιοδοξία που εξέφρασαν οι δύο πλευρές έπειτα από τις συνομιλίες στην Ελβετία, οι βαθιές διαφωνίες που οδήγησαν στον πόλεμο εξακολουθούν να απειλούν τη διαδικασία.
Το μνημόνιο που υπέγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ προβλέπει κατάπαυση των εχθροπραξιών, άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και οικονομικά κίνητρα προς την Τεχεράνη, με αντάλλαγμα τη δέσμευση του Ιράν να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Ωστόσο, κρίσιμα ζητήματα, όπως το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος και των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου, παραπέμπονται σε διαπραγματεύσεις διάρκειας 60 ημερών.
Το σημαντικότερο κέρδος της συμφωνίας είναι ότι απέτρεψε την άμεση συνέχιση της σύγκρουσης. Η Τεχεράνη έχει πλέον τη δυνατότητα να αυξήσει τα έσοδά της από τις εξαγωγές πετρελαίου, ενώ η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποφύγει μια νέα στρατιωτική εμπλοκή. Για τον λόγο αυτό, και οι δύο πλευρές έχουν ισχυρό κίνητρο να διατηρήσουν την εκεχειρία.
Παρά ταύτα, οι εντάσεις παραμένουν έντονες. Το Ιράν επιχειρεί να αξιοποιήσει τη διαπραγματευτική του θέση, ενώ ο Τραμπ συνεχίζει να χρησιμοποιεί σκληρή ρητορική και απειλές, ακόμη και για πιθανή αμερικανική παρέμβαση στο Στενό του Ορμούζ. Παράλληλα, οι εξελίξεις στον Λίβανο και η αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ, Χεζμπολάχ και Ιράν αποτελούν μόνιμη πηγή κινδύνου για τη διαδικασία.
Η Τεχεράνη δείχνει αποφασισμένη να διαπραγματευτεί σκληρά, γνωρίζοντας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί μια γρήγορη διπλωματική επιτυχία πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει μια ευρύτερη αναδιάταξη των σχέσεων με το Ιράν, ελπίζοντας ότι η οικονομική συνεργασία θα περιορίσει τις περιφερειακές φιλοδοξίες του καθεστώτος.
Ωστόσο, η ιστορία των τελευταίων δεκαετιών δείχνει ότι η αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ αποτελεί βασικό στοιχείο της ταυτότητας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Την ίδια στιγμή, η συμφωνία προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον. Επικριτές του Τραμπ υποστηρίζουν ότι παραχώρησε υπερβολικά ανταλλάγματα, ενώ ακόμη και υποστηρικτές του αναγνωρίζουν ότι οι πιθανότητες επιτυχίας παραμένουν αβέβαιες.
Το μνημόνιο κατανόησης εξακολουθεί να αποτελεί την καλύτερη διαθέσιμη επιλογή για την αποφυγή μιας νέας πολεμικής αναμέτρησης και των σοβαρών συνεπειών της για τη Μέση Ανατολή και την παγκόσμια οικονομία.
Ωστόσο, οι πρώτες ημέρες εφαρμογής του καταδεικνύουν ότι η μετάβαση από τον πόλεμο στην ειρήνη δεν θα είναι ούτε εύκολη ούτε δεδομένη. Οι δυσκολίες που εμφανίζονται ήδη υπογραμμίζουν ότι η οριστική διευθέτηση παραμένει μακρινός και αβέβαιος στόχος.
