Μπορεί στις δηλώσεις τους για την ανακοίνωση της αποστολής αρμάτων μάχης στην Ουκρανία, Μπάιντεν και Σολτς να είχαν πανηγυρικό τόνο, όμως αυτή η εξέλιξη ήταν αποτέλεσμα τεταμένων διαπραγματεύσεων, όπως αποκαλύπτουν σε σχετικό ρεπορτάζ τους οι Financial Times.
Στο ρεπορτάζ επισημαίνεται ότι παρά το γεγονός ότι φάνηκε ότι πέρασε στον Σόλτς, υπογραμμίστηκε η πραγματικότητα ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται βαθιά από την Αμερική ως εγγυητή της ασφάλειάς της.
Αποκαλύπτεται ότι για πολλούς στην Ουάσινγκτον, η διαμάχη απεικόνιζε, επίσης, τις προκλήσεις του να κρατήσει κανείς τη Γερμανία, ένα έθνος που εξακολουθεί να επιβαρύνεται από την ιστορία του και να είναι επιφυλακτικό στην προβολή σκληρής ισχύος, στο πλευρό των άλλων συμμάχων του ΝΑΤΟ, καθώς αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη απειλή για τη δυτική ασφάλεια εδώ και δεκαετίες.
«Η Γερμανία είναι ένας -αν όχι ο πιο σημαντικός- ευρωπαϊκός σύμμαχος των ΗΠΑ και πρέπει να φροντίσουμε αυτή τη σχέση», δήλωσε η Rachel Rizzo, ανώτερη συνεργάτης στο Ευρωπαϊκό Κέντρο του Ατλαντικού Συμβουλίου. «Αλλά η Γερμανία είναι ακόμη έφηβη όσον αφορά την πολιτική ασφάλειας και άμυνάς της», επισημαίνει στους FT.
Η προσέγγιση του Σολτς ήταν αμφιλεγόμενη ακόμη και στη Γερμανία, όπου ορισμένοι στον τρικομματικό συνασπισμό του ανησυχούσαν για τη ζημιά που θα μπορούσε να προκαλέσει στη σχέση ΗΠΑ-Γερμανίας. Επιμένοντας στον Abrams ως προϋπόθεση, ο Σολτς "προσπάθησε ουσιαστικά να πιέσει τον Μπάιντεν", δήλωσε ένας αξιωματούχος στο Βερολίνο. "Είναι κάτι σαν να κουνάει η ουρά τον σκύλο".
Η συμφωνία δικαίωσε την προσέγγιση του Μπάιντεν προς τον Σολτς, η οποία συχνά περιγράφεται ως "στρατηγική υπομονή" με το Βερολίνο. Οι ΗΠΑ έχουν αποφύγει οποιαδήποτε δημόσια πίεση ή κριτική στη Γερμανία για την απροθυμία της να λάβει ορισμένα μέτρα, είτε πρόκειται για κυρώσεις είτε για στρατιωτική βοήθεια.
Ο Wolfgang Ischinger, πρώην πρέσβης της Γερμανίας στην Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι η στροφή του Μπάιντεν σημαίνει ότι ο Σολτς θα μπορούσε να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως επιτυχία στο γερμανικό κοινό, προειδοποίησε όμως ότι οι μακρές, επίπονες διαβουλεύσεις για το θέμα προκάλεσαν περαιτέρω ζημιά στην εικόνα της Γερμανίας.
Πάντως, ο Σάμιουελ Σάρα , ανώτερος πολιτικός επιστήμονας στην Rand Corp, σχολιάζει ότι τελικά αυτό που έγινε ήταν "το καλύτερο αποτέλεσμα που θα μπορούσε κανείς να ελπίζει υπό αυτές τις συνθήκες" συμπληρώνοντας ότι «η διαχείριση συμμαχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση».
