Οι βιολόγοι δεν τον έχουν ακόμη καταγράψει επισήμως. Οι πολιτικοί επιστήμονες των νοτίων Βαλκανίων όμως, τον συναντούν καθημερινά. Πρόκειται για ένα σπάνιο ελληνικό υποείδος, που εξελίχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες και παρουσιάζει μοναδικά χαρακτηριστικά. Η επίσημη ονομασία του είναι Homo Erdοganius. Το πρώτο γνώρισμά του είναι ότι δηλώνει φανατικός εχθρός του Ερντογάν. Το δεύτερο, ότι περνά σχεδόν όλη του τη ζωή θαυμάζοντάς τον.
Ο Homo Erdοganius έχει αναπτύξει μια εκπληκτική ικανότητα. Μπορεί να μετατρέπει κάθε κίνηση του Τούρκου προέδρου σε στρατηγικό αριστούργημα. Αν ο Ερντογάν μιλήσει, στέλνει μηνύματα. Αν δεν μιλήσει, στέλνει ακόμη σοβαρότερα μηνύματα. Αν απειλήσει, κυριαρχεί. Αν συμβιβαστεί, ξεγελάει τους πάντες. Αν υποχωρήσει, πρόκειται για ελιγμό δεκαπέντε κινήσεων. Και αν χάσει, είναι επειδή αποφάσισε ότι τον συνέφερε να χάσει.
Αντίθετα, η Ελλάδα αποτελεί γι' αυτόν ένα ανεξάντλητο εργαστήριο αποτυχίας. Αν κερδίσει κάτι, δεν το κατάλαβε. Αν εξοπλιστεί, ξόδεψε άδικα τα λεφτά της. Αν δεν εξοπλιστεί, πρόδωσε την πατρίδα. Αν συνάψει συμμαχίες, εξαπατήθηκε. Αν ο Ερντογάν κανει οτιδήποτε, ακόμα και μέσα στο μπάνιο ή στην κουζίνα του, αποτελεί ελληνική αποτυχία το γεγονός ότι δεν καταφέραμε να το προβλέψουμε και να το αποτρέψουμε. Κάθε ελληνική απόφαση είναι λανθασμένη, κάθε τουρκική είναι ιδιοφυής.
Ο Homo Erdoganius έχει ακόμη ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό. Δεν αναλύει ποτέ την Ελλάδα με βάση τα δικά της δεδομένα. Τη μετρά αποκλειστικά με τον Ερντογάν ως μονάδα μέτρησης. Η ισοτιμία είναι σταθερή. Μία τουρκική δήλωση ισούται με τρεις ελληνικές ήττες, ακόμη κι αν δεν έχει συμβεί απολύτως τίποτε.
Το είδος τρέφεται κυρίως με βεβαιότητες. Είναι απολύτως βέβαιο ότι η Τουρκία πάντα κερδίζει, η Ελλάδα πάντα χάνει. Η πραγματικότητα οφείλει να προσαρμόζεται σε αυτές τις αρχές. Αν δεν προσαρμόζεται, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
Με αφορμή τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Homo Erdοganius εμφάνισε έντονη συναισθηματική φόρτιση. Δεν είδε μια διεθνή συνάντηση στην οποία ειπώθηκαν και πέντε φιλοφρονήσεις, είδε την παγκόσμια στέψη του Ερντογάν. Αν αύριο στην Άγκυρα συγκεντρώνονταν οι καλύτεροι μάγειρες του κόσμου για ένα συνέδριο γαστρονομίας, θα ήταν βέβαιος ότι ο Ερντογάν χρίστηκε αρχιμάγειρος της διεθνούς κουζίνας.
Όταν ο Homo Erdoganius ακούει τον Τραμπ να λέει ότι ο Καναδάς θα γίνει πολιτεία των ΗΠΑ, γελά. Όταν τον ακούει ότι η Γροιλανδία θα γίνει Αμερικάνικη, πέρδεται. Όταν τον ακούει να λέει ότι νίκησε τους Αγιατολάδες, καγχάζει. Αλλά όταν τον ακούει να λέει ότι θα επανεξετάσει την ένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, τον πιάνει τρομάρα και ζητά… την παραίτηση Μητσοτάκη.
Καθότι το παράδοξο μ’ αυτό τον Homo Erdοganius είναι ότι αυτοπροσδιορίζεται ως ο απόλυτος Έλλην υπερπατριώτης. Κι όμως, δεν πιστεύει σχεδόν ποτέ στις δυνατότητες της δικής του χώρας. Η αυτοπεποίθηση της Ελλάδας τον ενοχλεί. Η αυτοπεποίθηση του Ερντογάν τον συναρπάζει. Γι' αυτό και το είδος αυτό δεν κινδυνεύει από την τουρκική προπαγάνδα. Έχει καταφέρει κάτι πολύ πιο οικονομικό. Την παράγει μόνο του.
