Φαίνεται πως το πολιτικό σκηνικό αρχίζει σιγά - σιγά και ξεκαθαρίζει.
Η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει να διατηρεί την πρώτη θέση με διαφορά, αλλά δεύτερος πέρασε πλέον ο Τσίπρας με το ΠΑΣΟΚ τρίτο ή τέταρτο, να συναγωνίζεται το κόμμα Καρυστιανού. Από κει και πέρα ακολουθούν 2-3 μικρομεσαίοι στην κατηγορία 3-6% και μετα το χάος με τον ΣΥΡΙΖΑ τη Νέα Αριστερά και τον Κασσελάκη να ανιχνεύονται μόλις και μετά βίας δημοσκοπικά.
Και υποπτευόμαστε ότι μάλλον ελάχιστοι εξεπλάγησαν.
Μετά το διπλό στραπάτσο των εκλογών του ’23 όταν και αναγκάστηκε να «παραμερίσει», o Τσίπρας διείδε αρκετά έγκαιρα το πολιτικό κενό στον άξονα Κεντροαριστεράς -Αριστεράς, και εκμεταλλεύθηκε αριστοτεχνικά την αλλοπρόσαλλη τακτική του ΠΑΣΟΚ που αμφιταλαντευόταν μεταξύ Κέντρου και Αριστεράς, για να στρίψει τελικά το τιμόνι αριστερά, εγκαταλείποντας το Κέντρο το οποίο ούτως ή άλλως είχε δυσκολίες να ενθυλακώσει. Αλλά στο ΠΑΣΟΚ δεν υπολόγισαν ότι σε αυτήν την Αριστερά, ο Τσίπρας είχε και έχει τον πρώτο λόγο. Ήταν ένα λάθος που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για τη συνέχεια.
Οι τρέχουσες τάσεις στις μετρήσεις, δεν είναι προφανώς οριστικές καθώς ο κόσμος βλέπει πάντα με συμπάθεια τα νέα κόμματα, δίνοντας μια περίοδο χάριτος, το λεγόμενο honey moon effect. Και πιθανότατα να υπάρξουν αλλαγές και διορθώσεις στο επόμενο διάστημα, πόσο μάλλον που έχουμε ακόμα αρκετούς μήνες μέχρι τις εκλογές.
Είναι ωστόσο ενδεικτικές και δεν παύουν να αποτελούν μια ψυχρολουσία τουλάχιστον για το ΠΑΣΟΚ.
Γιατί από εκεί που υποτίθεται ότι θα διεκδικούσε την πρωτιά, κατρακύλησε τώρα τρίτο ή τέταρτο και η θεωρία της νίκης «έστω και με μια ψήφο διαφορά» ακούγεται πλέον ελάχιστα πειστική αν όχι κάτι σαν καλαμπούρι. Κι όταν το αφήγημα δεν πείθει, τότε έχεις πρόβλημα.
Και το γεγονός της κατρακύλας του ΠΑΣΟΚ γίνεται ακόμα πιο δυσάρεστο καθώς ο Τσίπρας ούτε πρόγραμμα ανακοίνωσε, αν εξαιρέσει κανείς κάτι μπαρούφες για «πατριωτικές εισφορές» και φορολόγηση «των σκαφών που τρέχουν γρήγορα», αλλά ούτε και τα στελέχη που εμφάνισε, θα έλεγε κανείς ότι ξεσηκώνουν τα πλήθη.
Πρόκειται απεναντίας για κάτι δευτεροκλασάτους πρώην ΠΑΣΟΚ, κάτι πρώην ΣΥΡΙΖΑ αλλά κι έναν πρώην Ποταμίσιο που μόλις μερικά χρόνια πριν, αποκαλούσε τον Τσίπρα «ψεύτη», «καραγκιόζη» και «αποκορύφωση της κατάντιας».
Εκεί που σίγουρα πάντως η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη είναι στον ΣΥΡΙΖΑ και τα πολιτικά παραπροϊόντα των διασπάσεών του, τη Νέα Αριστερά δηλαδή και κόμμα Κασσελάκη που κατά πάσα πιθανότητα μας αφήνουν χρόνους.
Ο Τσίπρας ήδη το ξέκοψε και δεν συζητά καν συνεργασίες και «λαϊκά μέτωπα», ενώ και προκειμένου για ατομικές προσχωρήσεις, έβαλε προϋποθέσεις τέτοιες που είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνουν αποδεκτές από στοιχειωδώς αξιοπρεπείς ανθρώπους. Καταρρέει συνεπώς και το αφήγημα Φάμελλου για «συντεταγμένη στήριξη» του κόμματος Τσίπρα χωρίς αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε ο ίδιος ο Τσίπρας είπε ότι έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο. Και με αυτό το δεδομένο ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται στον αφανισμό με μαθηματική ακρίβεια.
Και τι κάνει το ΠΑΣΟΚ για να αναστρέψει την κατάσταση; Σύμφωνα με πληροφορίες ετοιμάζει τη «μεγάλη αντεπίθεση» με την επιστροφή της Τζάκρη και της Κασιμάτη. Δεν το λες ακριβώς και κίνηση game changer, ένα ωστόσο είναι σίγουρο. Ότι μέχρι τις εκλογές δεν προβλέπεται να πλήξουμε καθόλου.
