Το νέο εκλογικό σύστημα δεν έρχεται να πριμοδοτήσει τον Α ή τον Β υποψήφιο αλλά να δώσει πραγματικό κίνητρο συμμετοχής των πολιτών και, επομένως, ισχυροποίηση των νέων αυτοδιοικητικών αρχών, τόνισε ο υπουργός Εσωτερικών Θ. Λιβάνιος, κατά τη σημερινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης που άρχισε να επεξεργάζεται το νομοσχέδιο με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης».
Όπως σημείωσε ο κ. Λιβάνιος, είχαμε ένα σύστημα, το οποίο σταδιακά ακολούθησε τη γενικότερη τάση που υπάρχει και στις εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις, όχι μόνο από πενταετία σε πενταετία, αλλά από την πρώτη Κυριακή στη δεύτερη Κυριακή. «Γιατί; Πρώτον, διότι ανάγκαζες πολλούς ανθρώπους να πάνε να ψηφίσουν, δεύτερη φορά, εκεί που ψηφίζουν. Είμαστε μια χώρα που έχει ζωντανή την παράδοση των ετεροδημοτών. Οπότε, κάποιος έπρεπε να ξεκινήσει από την Αθήνα να πάει μέχρι το Μουζάκι να ψηφίσει, να ξαναγυρίσει, και την άλλη Κυριακή ξανά το ίδιο. Δεύτερον, διότι η συμμετοχή μεταξύ διαφόρων περιοχών της χώρας όπου διεξήχθη δεύτερος γύρος ήταν διαφορετική. Αν στο δεύτερο γύρο είχαμε μόνο δημοτικές εκλογές ή μόνο περιφερειακές εκλογές ή και τα δύο. Ειλικρινά, εκεί που υπήρχαν μόνο περιφερειακές εκλογές, η συμμετοχή ήταν πολύ πολύ χαμηλή. Παράδειγμα: Υπάρχει ΟΤΑ, που στην πρώτη Κυριακή σε απόλυτο αριθμό ψήφων, αυτός που έχασε, τελικά πήρε περισσότερες ψήφους από τον νικητή του δεύτερου γύρου την δεύτερη Κυριακή! [. . .] Τρίτον, το είπε και ο εισηγητής μας, κ. Κωτσός, ότι όταν έχεις πολλούς δυσαρεστημένους ψηφοφόρους, πολλές φορές υπάρχει ανατροπή της ψήφου μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής..»
Ο κ. Λιβάνιος παρατήρησε μάλιστα ότι, οι βασικοί άξονες του Κώδικα, συμπεριλαμβανομένου και του εκλογικού συστήματος, παρουσιάστηκαν στην ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ εδώ και τέσσερα χρόνια, «όχι 4 μήνες πριν τις εκλογές..» 'Αρα, λοιπόν, «έρχεται εγκαίρως ένα εκλογικό σύστημα, το οποίο παρουσιάστηκε πολύ πιο νωρίτερα, έχοντας έναν κύριο στόχο: όχι να πριμοδοτήσει τον Α, τον Β, τον Γ, τον Δ υποψήφιο, διότι στην εκλογική ιστορία, όποιος κάνει τέτοια σχέδια, συνήθως πέφτει στην παγίδα που στήνει. Αλλά για ένα λόγο: να δώσει πραγματικά κίνητρο συμμετοχής των πολιτών και επομένως, η ισχυροποίηση, και η νομιμοποίηση των δημάρχων, να μην έρχεται με ένα ψευδεπίγραφο 50% του 25% του εκλογικού σώματος, αλλά με τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή. Και γι' αυτό υιοθετήθηκε, αφού είδαμε πάρα πολλά συστήματα, αυτό που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και ιδίως στην Αγγλία, και το οποίο επανέρχεται πλέον. [. . .] και το οποίο δίνει μία πολύ αυξημένη νομιμοποίηση. Ναι, προτιμάω οι διάλογοι να γίνονται προεκλογικά, να κατεβαίνουν μαζί συνδυασμοί και όχι "ας κατεβούμε και οι δύο και όποιος μπει στο δεύτερο γύρο, ο ένας θα υποστηρίξει τον άλλον και να δούμε τι θα γίνει". Να κατεβούν μαζί, με κοινό πρόγραμμα, να εκτεθούν μαζί στην κρίση του ελληνικού λαού και να επιλέξουν από τις τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι συνδυασμούς, αυτόν που είναι καλύτερος.»
Ο κ. Λιβάνιος έκλεισε την τοποθέτησή του αναφερόμενος στο Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης: «Σήμερα έχουμε δύο ειδών φόρους. Τον Φόρο Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων και το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας. Ο Φόρος Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων είναι ο ορισμός του χαρατσιού σήμερα, διότι είναι οριζόντιος σε όλη την επικράτεια του δήμου, ανεξαρτήτως παλαιότητας του ακινήτου, και ανεξαρτήτως τιμής ζώνης. Σύμφωνα με αυτό, ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών στην Κυψέλη 50 ετών [. . .] πληρώνει ακριβώς τον ίδιο φόρο ηλεκτροδοτούμενων με ίσου εμβαδού νεόδμητη πολυκατοικία στο Κολωνάκι. Οριζόντια. Δεν υπάρχει καμία διάκριση. 100 τετραγωνικά αγροικία, με 100 τετραγωνικά διαμέρισμα στην πιο ωραία περιοχή ενός δήμου.. Ήταν παράλογο. Τι κάνουμε; Ενοποιούνται αυτά τα δύο. Ήταν φόρος του ίδιου αντικειμένου και μπαίνει η τιμή ζώνης, η τιμή η παλαιότητας του ακινήτου, και το εμβαδόν του. Αυτό, στην μεγαλύτερη πλειοψηφία, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, δημιουργεί μικρότερες χρεώσεις, και μια μεγαλύτερη δικαιοσύνη όσον αφορά την κατανομή ενός φόρου, που είναι χρήματα που τα αξιοποιούν οι δήμοι για να φτιάξουν περισσότερα σχολεία, για να φτιάξουν υποδομές και στο τέλος να κριθούν.. [. . .] 'Αρα λοιπόν, ούτε νέοι ΕΝΦΙΑ υπάρχουν, ούτε νέα "χαράτσια", ούτε τίποτα. Υπάρχει η ενοποίηση δύο φόρων σε έναν, με δικαιότερο, ανθρώπινο και αντικειμενικό πρόσημο, με πολλές απαλλαγές πλέον..»
