Αρκεί να δει κανείς την κατάσταση στη Βουλή για να διαπιστώσει ότι η χώρα βρίσκεται σε κοινοβουλευτική κρίση, όμοια της οποίας δεν έχει υπάρξει τις τελευταίες δεκαετίες. Το ερώτημα είναι αν η κρίση αυτή θα θεραπευτεί μετά τις εκλογές ή αν θα αποκτήσει εντονότερα χαρακτηριστικά, δυσχεραίνοντας την αντιμετώπιση προβλημάτων που απαιτούν πολιτικές συναινέσεις.
Ας δούμε, όμως, τα παράδοξα αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου.
Καταρχάς, έχουμε Βουλή 297 εδρών. Μετά την έκπτωση τριών βουλευτών των Σπαρτιατών, οι έδρες δεν αναπληρώθηκαν ποτέ, ενώ η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος διαλύθηκε. Εδώ υπάρχει ένα νομοθετικό κενό που η κυβέρνηση δεν έχει προνοήσει να θεραπεύσει.
Δεύτερον, τη μεγαλύτερη «ομάδα» απέναντι στην κυβέρνηση συγκροτούν, ουσιαστικά, οι 51 ανεξάρτητοι βουλευτές, αριθμός πρωτοφανής για τα κοινοβουλευτικά μας χρονικά. Το κόμμα που εξελέγη ως αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει συρρικνωθεί εντυπωσιακά.
Τρίτον, δύο κόμματα που στις δημοσκοπήσεις καταλαμβάνουν τη δεύτερη (Τσίπρας) και την τέταρτη θέση (Καρυστιανού) δεν διαθέτουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Η υψηλή, για την ώρα, δημοσκοπική τους παρουσία αποτελεί ταυτόχρονα και ηχηρή αποδοκιμασία για τα υπάρχοντα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Τέταρτον, βουλευτές παραιτούνται από τις έδρες τους για να προσχωρήσουν σε μη κοινοβουλευτικά κόμματα, ενώ πολλοί που καταλαμβάνουν τις έδρες που κενώνονται, ανεξαρτητοποιούνται αμέσως.
Τέλος, η θητεία της Βουλής ξεκίνησε με οκτώ κόμματα, στη συνέχεια έγιναν εννέα (Νέα Αριστερά) και σήμερα έχουν απομείνει επτά, με την Κ.Ο. της Πλεύσης Ελευθερίας να διατηρεί οριακά τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών.
Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά είναι διαλυτικά και βεβαίως δεν ενισχύουν τον θεσμό του Κοινοβουλίου. Αποτελούν, ωστόσο, αφορμή για να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση για τη λειτουργία της Βουλής και για επιμέρους ζητήματα που πρέπει να επανεξετασθούν: σε ποιον τελικά ανήκει μια κοινοβουλευτική έδρα; Στο κόμμα; Στον βουλευτή; Και στους δύο;
Ένα είναι σίγουρο: ένα Κοινοβούλιο δεν μπορεί να λειτουργήσει με αυτή την εικόνα και αυτή τη σύνθεση.
Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει μετά τις εκλογές. Θα προκύψει σύνθεση που θα εξασφαλίζει ομαλή λειτουργία ή θα συνεχιστεί ο κατακερματισμός; Θα μπορέσει να ολοκληρωθεί η Συνταγματική Αναθεώρηση και να υιοθετηθούν πολιτικές που απαιτούν ευρύτερες συναινέσεις, όπως το Εθνικό Απολυτήριο; Δεν είμαι αισιόδοξος, τουλάχιστον με βάση τη σημερινή δημοσκοπική εικόνα. Η Βουλή, πάντως, βρίσκεται σε κρίση, και μόνο η ψήφος των πολιτών μπορεί να τη θεραπεύσει.
* Ο Τάσος Γαϊτάνης είναι υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στον Νότιο Τομέα
