Την ανάγκη για ενίσχυση της εξαγωγικής δυναμικής της Ελλάδας στον τομέα του φυσικού αερίου, αλλά και τη στρατηγική σημασία της χώρας ως ενεργειακού κόμβου για τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη, περιγράφει σε συνέντευξή του στο Liberal ο Κ. Σιφναίος, Διευθύνων Σύμβουλος της Gastrade.
Όπως επισημαίνει, η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει στο μέγιστο τις δυνατότητες των υποδομών της και να αναπτύξει ένα πιο ευέλικτο σύστημα μεταφοράς, τόσο προς ανατολή και δύση όσο και προς τα δυτικά Βαλκάνια, με στόχο αγορές όπως η Σερβία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία.
Ο ίδιος τονίζει ότι χωρίς βελτιώσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα στις εξαγωγικές διαδρομές, η χώρα κινδυνεύει να χάσει σημαντικό μέρος της εξαγωγικής της δυνατότητας. Παράλληλα, αναφέρεται και στο δεύτερο FSRU που έχει στα «σκαριά» η εταιρεία στη Θράκη, σημειώνοντας πως μέσα στο έτος ή το αργότερο στο πρώτο τρίμηνο του επόμενου θα πρέπει να υπάρχει καθαρή εικόνα, ώστε η υποδομή να είναι έτοιμη έως το τέλος του 2028 ή τις αρχές του 2029.
Συνέντευξη στη Μαργαρίτα Ασημακοπούλου
Πόσο επηρεάζει τη χώρα ενεργειακά η κρίση στην Μέση Ανατολή και οι γεωπολιτικές εξελίξεις;
H ανάγκη για ενίσχυση της εξαγωγικής δυνατότητας της χώρας είναι ξεκάθαρη και αυτό το έχουν αναγνωρίσει όλοι. Ελπίζω ότι η κρίση τώρα στα Στενά του Ορμούζ δεν θα αλλάξει κάτι στη συνολική στρατηγική, γιατί αυτό θα ήταν καταστροφικό για την Ευρώπη. Και αναφέρομαι στο ρωσικό αέριο, να μην υπάρχουν πισωγυρίσματα. Ελπίζω όμως ότι δεν θα αλλάξει η στρατηγική. Δεν έχουμε κάποιες ενδείξεις ότι θα αλλάξει.
Αλλά όσο παρατείνεται η κρίση και όσο αρχίζουν και ανεβαίνουν οι τιμές, το τοπίο γίνεται πιο ρευστό και πιο επικίνδυνο. Εν πάση περιπτώσει, όλοι όσοι δουλεύουμε σε αυτόν τον χώρο, εργαζόμαστε με βάση αυτά που γνωρίζουμε τώρα, με στρατηγική σκέψη αλλά και με μια πραγματιστική λογική.
Πού πρέπει να εστιάσει η Ελλάδα για να αξιοποιήσει αυτή την ανάγκη;
Πρέπει να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις εξαγωγικές δυνατότητες της χώρας. Να χτίσουμε εσωτερικά ένα ευέλικτο σύστημα που να μπορεί να κινείται και από ανατολικά προς δυτικά και από βορρά προς νότο.
Αυτή τη στιγμή έχουμε εξαγωγική δυνατότητα, αλλά πρέπει να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί. Δεν αρκεί να στηριζόμαστε μόνο σε ό,τι ήδη υπάρχει. Πρέπει να σπάσουμε «αβγά».
Αυτό σημαίνει και αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο;
Ακριβώς. Νομίζω ότι πρέπει να πάμε ένα βήμα πιο πέρα στο ρυθμιστικό πλαίσιο. Αυτή τη στιγμή, με βάση τη νέα συμφωνία που έχουμε κάνει με τους διαχειριστές αναφορικά με τον Κάθετο Διάδρομο, που βασίζεται στο υπάρχον ρυθμιστικό πλαίσιο, υπήρξε μεν μια θετική εξέλιξη, καθώς δόθηκαν μεγαλύτερες εκπτώσεις στις «ταρίφες».
Το σημαντικό είναι ότι μπήκαμε σε ετήσια προϊόντα, κάτι απολύτως απαραίτητο για το LNG. Όμως, μόνο με μηνιαία προϊόντα, δεν μπορεί να λειτουργήσει το LNG. Για να στέλνεις από το ελληνικό σύστημα μέσα στην Ουκρανία, χρειάζεσαι πιο ανταγωνιστικό κόστος.
Ωστόσο, δεν φτάνει μόνο αυτό. Το σημερινό προϊόν, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, δεν αγγίζει καθόλου το IGB. Δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία έκπτωση εκεί. Αυτό σημαίνει ότι επιβαρύνεται υπερβολικά η συγκεκριμένη διαδρομή και πετάμε στα σκουπίδια περίπου το 60% της εξαγωγικής δυνατότητας.
Σαν Gastrade, αναμένουμε εξελίξεις σχετικά με το δεύτερο FSRU στη Θράκη. Σε ποιο στάδιο βρίσκονται τώρα οι επαφές σας;
Απάντηση: Βεβαίως, οι επαφές προχωρούν. Χρονικά, τοποθετούμε ότι μέσα στη χρονιά, ή το αργότερο στο πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους, θα πρέπει να έχουμε μια καθαρή εικόνα. Πρόκειται για μια υποδομή που χρειάζεται περίπου 1,5 με 2 χρόνια για να κατασκευαστεί. Άρα, αν θέλουμε να είμαστε έτοιμοι μέχρι το τέλος του 2028 ή τις αρχές του 2029, οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν άμεσα.
Τι ξεχωριστό πλεονέκτημα έχει το FSRU της Θράκης;
Το FSRU της Θράκης έχει ένα μοναδικό πλεονέκτημα: βρίσκεται δίπλα στο υφιστάμενο σύστημα της Αλεξανδρούπολης. Αυτό δημιουργεί τεράστιες συνέργειες που τριπλασιάζουν την ευελιξία του συνολικού συστήματος.
Βεβαίως, αυτό προϋποθέτει ότι και το ελληνικό σύστημα πρέπει να λειτουργήσει σωστά, δηλαδή να έχει την ίδια διαμετακομιστική δυνατότητα από Ανατολή προς Δύση. Πρέπει να μπορούμε να αξιοποιούμε και τους δύο δρόμους εξαγωγής, όχι μόνο έναν.
Μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να δούμε ακόμη και ένα τρίτο FSRU;
Aς πάμε βήμα-βήμα. Αυτό στο οποίο εγώ επιμένω είναι η ανάπτυξη του δρόμου προς τα δυτικά Βαλκάνια — δηλαδή προς τη Σερβία και από εκεί προς Ουγγαρία και Σλοβακία.
Γιατί εκεί υπάρχει πραγματικά μεγάλη αγορά. Οι χώρες αυτές το έχουν ανάγκη περισσότερο από πολλές άλλες. Είναι αγορές που θα επηρεαστούν περισσότερο από τη διακοπή του ρωσικού αερίου καθώς χρειάζονται αξιόπιστες εναλλακτικές.
Ή τις αφήνουμε στην τύχη τους, δηλαδή στους Γερμανούς, στους Πολωνούς και στους υπόλοιπους βόρειους παίκτες, ή αποφασίζουμε να κάνουμε κάτι ουσιαστικό γι’ αυτό.
Δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο τη μία διαδρομή. Πρέπει να κοιτάξουμε και την άλλη.
