Αν η κυβέρνηση εκτιμά πως οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχουν νομικό έρεισμα και πως η τμηματική αποστολή τους από το ελληνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έχει πολιτική στόχευση, τότε οφείλει να απαντήσει πολιτικά. Πώς θα το κάνει αυτό; Τρόποι υπάρχουν, ας τους βρει. Πάντως η οποιαδήποτε αντίδραση θα πρέπει να εκδηλωθεί, αν εκδηλωθεί, στο ανώτατο επίπεδο. Εννοείται πως αν πιστεύει ότι όλα είναι καλώς καμωμένα, ας ακολουθήσει με συνέπεια τη γραμμή που ήδη έχει χαράξει. Όμως ένα γεγονός αποδεικνύει πως όλα δεν ήταν τελικά καλώς καμωμένα: η διαρροή σε αντιπολιτευόμενες εφημερίδες από τον Οκτώβριο της ύπαρξης των δικογραφιών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και αυτή η διαρροή μόνον μια πηγή μπορεί να είχε. Καταλαβαινόμαστε.
Το πρόβλημα σε πρώτο επίπεδο είναι πολιτικό, καθώς οι διώξεις πλήττουν την κυβέρνηση σε εποχή που κατέγραφε τις καλύτερες δημοσκοπικές επιδόσεις της, όμως υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο, βαθύτερο και πιο ανησυχητικό. Οι πάντες, πολιτικά πρόσωπα και διοικητικοί, έχουν κατεβάσει τα μολύβια και δεν υπογράφουν τίποτα που να αφορά ευρωπαϊκά κονδύλια. Ο κίνδυνος είναι προφανής. Να εκτροχιαστούν όλα τα επενδυτικά πλάνα, σε ένα κρίσιμο σημείο για την Εθνική Οικονομία.
Στο βαθμό που άπαντες θεωρούν πως μπορεί να μπουν στο στόχαστρο των συγκεκριμένων εισαγγελέων, ακόμα και γιατί το όνομά τους αναφέρθηκε σε μια συνομιλία τρίτων προσώπων, τότε η αντίδρασή τους φαίνεται λογική. Γιατί να μπλέξουν σε δικαστικές περιπέτειες για να αποδείξουν την αθωότητά τους μετά από χρόνια; Αυτή είναι η πιο ανησυχητική συνέπεια των μεθοδεύσεων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Ουδόλως με ενδιαφέρει αν η Κοβέσι μεγάλωσε σε ένα νομικό σύστημα που αγνοούσε το τεκμήριο της αθωότητας. Ούτε αν κάποιοι συνεργάτες της εμφορούνται από το πνεύμα του δικού μας «Ρασπούτιν». Όλοι αυτοί κάνουν τη δουλειά τους όπως την αντιλαμβάνονται. Το ερώτημα είναι τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση.
Είχα γράψει πριν από λίγες μέρες, εδώ στο Liberal.Gr, στην κατακλείδα ενός άρθρου μου, πως η χειρότερη άμυνα είναι η άμυνα. Αν κλειστείς στην περιοχή σου, σίγουρα το γκολ θα το φας. Και η φοβική αντιμετώπιση των καταστάσεων, με κάθε βεβαιότητα, δεν προμηνύει τίποτα το θετικό. Σήμερα το πολιτικό ερώτημα είναι αν όσα λέει ο πρωθυπουργός τα ακούει το ακροατήριό του ή αν αρχίζουν να εμφανίζονται ρωγμές σε αυτό. Σε όλες τις κυβερνήσεις υπάρχει μια γραμμή που αν την ξεπεράσουν βαδίζουν στον δρόμο της απώλειας. Σε τι φάση βρίσκεται η σημερινή κυβέρνηση;
Υποθέτω πως ο πρωθυπουργός έχει αντιληφθεί κάποια πράγματα και θα αντιδράσει αναλόγως. Έχει αποδείξει πως διαθέτει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Ίσως, η σημερινή εμφάνισή του στη βουλή να σηματοδοτήσει τη φάση της αντεπίθεσης. Η αντιπολίτευση έχει φορτώσει την ατζέντα της - και καλά κάνει από την πλευρά της. Ο Μητσοτάκης έχει όλα εκείνα τα χαρτιά για να την αντιμετωπίσει όχι απολογούμενος, αλλά περνώντας στην επίθεση και στέλνοντας μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις. Θα το κάνει;
