Σοβαρολογώ! Είναι αναμφίβολα ένα συστημικό κόμμα, αν και μερικές φορές γέρνει προς «Πλεύση Ελευθερίας» μεριά. Όμως σε γενικές γραμμές κινείται στον σωστό χώρο. Κάποια στελέχη του βέβαια παρουσιάζουν τις γνωστές παιδικές ασθένειες αλλά, Θεού θέλοντος, θα ξεπεράσουν αυτό το στάδιο. Αν όλα πάνε καλά, κοντά στο 2031 θα μπορούν να συγκυβερνήσουν με τη Νέα Δημοκρατία.
Υπάρχει ένα «όμως» σε αυτή την πορεία. Θα πρέπει στις εκλογές να καταλάβει απαραιτήτως τη δεύτερη θέση. Αν δεν τα καταφέρει, τότε αυτή τη θέση θα την έχουν καταλάβει ή ο Τσίπρας ή η Καρυστιανού, με τη δεύτερη να συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες. Δε χρειάζεται να αναλύσω τις συνέπειες αυτών των ενδεχομένων.
Ανοίγω παρένθεση. Στην πολιτική είθισται να στοχοποιείς ένα κόμμα για να το προωθήσεις. Του επιτίθεσαι, διότι με αυτόν τον τρόπο το αναγορεύεις ως τον βασικό σου αντίπαλο και αυτό έτσι το εισπράττει η κοινή γνώμη. Είναι η κλασική μέθοδος που μια παράταξη επιλέγει τον αντίπαλό της είτε για κομματικούς λόγους είτε για εθνικούς. Δηλαδή είτε γιατί είναι βολικό να τον έχεις απέναντι είτε γιατί τα άλλα κόμματα είναι επικίνδυνα για τους θεσμούς και την πολιτική σταθερότητα.
Όλοι θυμούμαστε πως όταν εμφανίστηκε ο Α. Τσίπρας με το rebranding, η κυβέρνηση αμέσως του επιτέθηκε καθώς έκρινε πως ήταν του χεριού της. Καταγράφοντας μόνον συνεχείς ήττες ήταν ό,τι καλύτερο για αυτήν. Εγκατέλειψε αυτή την προσπάθεια όταν διαπίστωσε πως ήταν μάταιη, αφού ο Τσίπρας πλέον δεν μπορούσε να βοηθήσει τον ίδιο τον εαυτό του και δικαιώθηκε. Σήμερα περιφέρεται μεταξύ Βελουχιώτη και κλεισίματος τραπεζών. Τράτζικ!
Τώρα τελευταία βλέπουμε πως η κυβέρνηση άνοιξε μέτωπο με το ΠΑΣΟΚ. Σκληρές εκατέρωθεν επιθέσεις, βαριές κουβέντες, αναδρομές στο παρελθόν, προσωπικές μονομαχίες, ένταση.
Αναμφίβολα αυτό το κλίμα ενισχύει τη θέση του ΠΑΣΟΚ στον χώρο της αντιπολίτευσης. Του δίνει πόντους και εκτιμώ πως αυτό ακριβώς επιδιώκει και η κυβέρνηση. Θέλει το Κίνημα στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρωτίστως διότι είναι ένα θεσμικό-συστημικό κόμμα. Δευτερευόντως διότι έχει μερικά ικανά στελέχη που μπορεί, γενικότερα και ειδικότερα, να προσφέρουν. Και βέβαια όχι μόνον η κυβέρνηση, αλλά όλοι οι συνετοί πολίτες, αυτό το συγκροτημένο 40%, δε θέλουμε να αναδειχθεί στην αξιωματική αντιπολίτευση ένα μόρφωμα λαϊκιστικό-αντισυστημικό, με θρησκοληπτικές παραστάσεις και ρωσική στήριξη. Τελεία-παύλα.
Έχω γράψει πως ορθά η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ κινείται προς τα αριστερά, διότι εκεί θα συναντήσει όλους αυτούς που το εγκατέλειψαν την περίοδο 2012-2015. Με αυτούς θα σταθεροποιηθεί στη δεύτερη θέση. Αν δεν τα καταφέρει, όσες «βοήθειες» και να του δώσει η Νέα Δημοκρατία δεν αρκούν. Θα πρέπει από τώρα να σφραγίσει τον ζωτικό χώρο του που θα απειληθεί από την εμφάνιση του Α. Τσίπρα. Δύσκολο το εγχείρημα, αλλά είμαστε κι εμείς εδώ να βάλουμε το χεράκι μας αν χρειαστεί, με έντονες επιθέσεις κατά των πρασινοφρουρών, των κλαδικών, των ΚΑΦΑΟ και του… γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού.
