Τις τελευταίες ημέρες, το πολιτικό σκηνικό της χώρας δονείται από τον απόηχο της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μιας υπόθεσης που, δικαιολογημένα, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, η οποία απαιτεί πλήρη διαφάνεια και απόδοση ευθυνών. Ωστόσο, πάνω σε αυτό το κοινωνικό αίτημα, η αντιπολίτευση επιχειρεί να χτίσει ένα επικίνδυνο αφήγημα, υψώνοντας ανεύθυνες κραυγές υπέρ της προσφυγής σε πρόωρες εκλογές.
Ο ελληνικός λαός ζητάει κάθαρση – και αυτή πρέπει να έλθει, μέχρι τέλους. Αυτό όμως απέχει παρασάγγας από τους επικίνδυνους πειραματισμούς με την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Μια εκλογική περιπέτεια σήμερα θα εξέθετε την Ελλάδα στον απόλυτο κίνδυνο της ακυβερνησίας, και μάλιστα σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της σύγχρονης ιστορίας της.
Το διεθνές περιβάλλον και ο κίνδυνος της ακυβερνησίας
Δεν ζούμε σε μια εποχή που επιτρέπει εσωστρέφεια και πολιτικά κενά. Ο πόλεμος στο Ιράν και η ευρύτερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, ακόμη και στο αισιόδοξο σενάριο που οδεύει προς μια λήξη χωρίς νέες μεγάλες εχθροπραξίες, έχει ήδη διαταράξει βαθιά το διεθνές οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον. Οι πληθωριστικές πιέσεις, η ενεργειακή ασφάλεια και οι γεωπολιτικές ισορροπίες κρέμονται από μια κλωστή.
Σε αυτές τις συνθήκες παγκόσμιας ρευστότητας, το να ζητά κανείς να κατεβάσει η χώρα τα «ρολά» για να μπει σε μια παρατεταμένη εκλογική περιπέτεια, δεν είναι απλώς ανεύθυνο· είναι εθνικά επιζήμιο.
Η παρούσα κυβέρνηση έχει αποδείξει, μέσα από τη διαχείριση διαδοχικών και πρωτοφανών εξωγενών κρίσεων (πανδημία, ενεργειακό, πληθωρισμός), ότι διαθέτει τα αντανακλαστικά και την ικανότητα να κρατά το τιμόνι σταθερό.
Είναι η ίδια πολιτική που επανέφερε την ελληνική οικονομία στην κανονικότητα και στην ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας και της έδωσε μια ισχυρή αναπτυξιακή προοπτική. Είναι προφανές ότι αποτελεί την καταλληλότερη δύναμη για να διαχειριστεί τις δύσκολες περιόδους που διανύουμε.
Η κλεψύδρα του Ταμείου Ανάκαμψης
Ειδικά αυτή την περίοδο, το διακύβευμα στο εσωτερικό είναι τεράστιο. Βρισκόμαστε λίγους μήνες πριν τη λήξη των μεγάλων προγραμμάτων του Ταμείου Ανάκαμψης. Οι πόροι αυτοί δεν είναι απλώς αριθμοί σε κυβερνητικά σχέδια, είναι το οξυγόνο που έχει απόλυτη ανάγκη η πραγματική οικονομία για τον εκσυγχρονισμό και τη μελλοντική της ανάπτυξη.
Κάθε δυσλειτουργία του κρατικού μηχανισμού, κάθε μέρα παράλυσης που νομοτελειακά φέρνει μια προεκλογική περίοδος, μπορεί να μεταφράζεται σε κόστος δισεκατομμυρίων ευρώ. Ένα κόστος που δεν θα το πληρώσουν τα στελέχη της αντιπολίτευσης, αλλά οι Έλληνες φορολογούμενοι και όλοι όσοι αγωνιούν για το αύριο της εθνικής οικονομίας.
Θεσμική κάθαρση, όχι κυνήγι μαγισσών
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιμετωπίζει την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ με τον μόνο ενδεδειγμένο τρόπο: θεσμικά. Το μήνυμα είναι σαφές και δεν επιδέχεται παρερμηνειών. Δεν πρόκειται να προστατευθεί κανένας, είτε πρόκειται για βουλευτή είτε για υπουργό, εφόσον αποδειχθεί η ενοχή του. Ταυτόχρονα, όμως, δεν θα επιτραπεί να στηθεί ένα άναρχο «κυνήγι μαγισσών» για να ικανοποιηθούν τα μικροκομματικά ένστικτα της αντιπολίτευσης, με αποτέλεσμα να στιγματιστούν αθώοι άνθρωποι.
Η Δικαιοσύνη έχει τον τελευταίο λόγο. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία ήδη έχει ζητήσει την άρση ασυλίας εμπλεκόμενων προσώπων, καλείται τώρα να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Οφείλει να διεκπεραιώσει τις υποθέσεις σε σύντομο χρόνο, τεκμηριωμένα και μακριά από διαρροές, ώστε να μην αιωρείται η παραμικρή υποψία ότι οι παρεμβάσεις της και οι ρυθμοί της εργαλειοποιούνται για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Η κυβέρνηση, άλλωστε, δεν έχει απολύτως τίποτα να φοβηθεί. Είναι χρήσιμο να θυμίσουμε στους όψιμους υπερασπιστές της διαφάνειας ότι η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία ήταν αυτή που ενέκρινε τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, την ίδια ώρα που κόμματα της αντιπολίτευσης γύριζαν την πλάτη σε αυτή την πρωτοβουλία με την ψήφο τους.
Η ριζική Μεταρρύθμιση: Ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ
Η απάντηση στις παθογένειες δεκαετιών δεν δίνεται με συνθήματα, αλλά με ουσιαστικές, διαρθρωτικές αλλαγές. Η κυβέρνηση ανέλαβε ήδη το πολιτικό κόστος και το βάρος να προωθήσει τη δραστική μεταρρύθμιση της μεταφοράς των αρμοδιοτήτων του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.
Με αυτή την κίνηση, το κράτος αξιοποιεί τα ψηφιακά εργαλεία και τον αποδεδειγμένα αποτελεσματικό μηχανισμό της ΑΑΔΕ για να κόψει οριστικά τον ομφάλιο λώρο της αυθαιρεσίας και του ρουσφετιού, αποκλείοντας κάθε δυνατότητα πολιτικών παρεμβάσεων στη διανομή των αγροτικών επιδοτήσεων.
Τα χρήματα των Ελλήνων και Ευρωπαίων φορολογουμένων θα πηγαίνουν αποκλειστικά σε αυτούς που τα δικαιούνται.
Ουσιαστικά και δομικά, η υπόθεση αυτή κλείνει, με την κυβέρνηση να τη διαχειρίζεται με άψογο θεσμικό τρόπο και τη Δικαιοσύνη να αναλαμβάνει το ελεγκτικό της έργο.
Όσοι στην αντιπολίτευση επιδιώκουν να μετατρέψουν αυτή την υπόθεση σε πολιορκητικό κριό, νομίζοντας ότι θα αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση, πλανώνται πλάνην οικτράν. Δεν θα τα καταφέρουν. Πρέπει όμως να συνειδητοποιήσουν ότι δεν παίζουν ένα ακίνδυνο και αφελές πολιτικό παιγνίδι. Με την ανευθυνότητά τους, θέτουν σε ευθύ κίνδυνο την ίδια την πορεία της χώρας. Και αυτό η κοινωνία ούτε το συγχωρεί, ούτε το επιτρέπει.
*O Γρηγόρης Σαμπάνης είναι Οικονομολόγος, πρώην στέλεχος τραπεζών
