Σε τροχιά διάσπασης βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ με την ερχόμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής να χαρακτηρίζεται κρίσιμη. Την ίδια στιγμή πληθαίνουν οι φωνές κατά του Στέφανου Κασσελάκη και του επιτελείου του. 1.300 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισαν «απάτη τον μύθο Κασσελάκη», ενώ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στο στόχαστρο των Νίκου Ξυδάκη, Γιάννη Δραγασάκη και Σία Αναγνωστοπούλου.
Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις μια ημέρα μετά το άρθρο - κόλαφος για τα τεκταινόμενα στο ΣΥΡΙΖΑ από τον Γιώργο Σταθάκη ο οποίος άφησε σαφείς αιχμές για περί «ΣΥΡΙΖΑ που δεν υπάρχει πια» και ότι «η Αριστερά δεν έχει θέση στο κόμμα Κασσελάκη-Παππά-Πολάκη» προαναγγέλλοντας την αποχώρησή του από το κόμμα, μετά την «πόρτα» της εξόδου που άνοιξε μία ημέρα πριν με δηλώσεις του ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Με κείμενο - παρέμβαση 1.300 μελών του ΣΥΡΙΖΑ εξαπολύουν σφοδρή επίθεση κατά του Στέφανου Κασσελάκη διαμηνύοντας ότι ο «μύθος Κασσελάκη είναι απάτη» και πως «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι οι τραμπουκισμοί και η θρασύτητα ενός πνεύματος ιδιοκτήτη που αποφαίνεται "όποιος διαφωνεί, να φεύγει"», καθώς ο νέος πρόεδρος του κόμματος προωθεί τις διαγραφές των Νίκου Φίλη, Στέφανου Τζουμάκα, Πάνου Σκουρλέτη και Δημήτρη Βίτσα.
Την ίδια ώρα η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ζητάει την παραπομπή στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Ελένης Ακρίτα, της βουλεύτριας Πειραιώς, Νίνας Κασιμάτης και του βουλευτή Επικρατείας και εκ των στενών συνεργατών του Στέφανου Κασσελάκη, Ευάγγελο Αποστολάκη, αλλά ζητάει να αποσυρθούν οι παραπομπές για διαγραφή των στελεχών που επιδιώκει ο πρόεδρος του κόμματος.
Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί είναι η χθεσινή επιστολή του Γιάννη Δραγασάκη με την οποία χαρακτηρίζει την κατάσταση «εκτάκτου ανάγκης», προειδοποιώντας πως «αν αυτό το κλίμα δεν ανατραπεί, ο ΣΥΡΙΖΑ ενδέχεται να αντιμετωπίσει όχι απλά κίνδυνο διάσπασης ή αποχώρησης κάποιων μελών αλλά κίνδυνο κατακερματισμού και απαξίωσής του ως κόμματος της Αριστεράς».
Επιπλέον, ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Ξυδάκης στηλιτεύει το πολιτικό βάρος του κ. Κασσελάκη λέγοντας ότι «δεν έχει την πολιτική βαρύτητα να πάει τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά», καθώς και ότι «δεν μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα τη συνέχεια και την πρόοδο να πάει σε ένα επίπεδο», ενώ από την πλευρά της η Σία Αναγνωστοπούλου επιτέθηκε κατά του επιτελείου του και συγκεκριμένα κατά του Π. Πολάκη τονίζοντας πως «σε επιτελική θέση με το ύφος μαγκιάς δεν είναι ό,τι καλύτερο σε στιγμές κρίσης».
Το παρέμβαση των 1.300 μελών του ΣΥΡΙΖΑ
«Διέξοδος Αριστερά
Εμείς, που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, μέλη με μικρότερη ή μεγαλύτερη διαδρομή στη ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά αλλά και μέλη που προσήλθαμε πρόσφατα και μάλιστα σε εποχές εκλογικής ήττας και πολιτικής υποχώρησης, είμαστε βαθιά ανήσυχοι και ανήσυχες για το παρόν και κυρίως για το μέλλον του κόμματός μας. Όλοι και όλες διαπιστώνουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι σε αποδρομή. Μέχρι πρόσφατα πολλοί/ές τρέφαμε την ελπίδα ή την αυταπάτη ότι στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ διεξαγόταν μια θεμιτή και θεσμικά εξασφαλισμένη αντιπαράθεση, που θα μπορούσε να επιλυθεί με συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες. Κοινός παρονομαστής των ανησυχιών μας σήμερα είναι η συλλογική αίσθηση ότι μετέχουμε σε ένα κόμμα που τείνει να μην έχει, με οποιοδήποτε πολιτικό σκεπτικό, σχέση με την Αριστερά. Όλα όσα γνωρίζαμε για τη φυσιογνωμία και τις κοινωνικές προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ αλλάζουν, αλλάζουν βίαια και μονομερώς.
@ Παρ’ όλα αυτά, ή ακριβώς για όλα αυτά που ζούμε, η διέξοδος είναι Αριστερά. Για να αντιμετωπίσουμε :
Την πικρία και την απογοήτευση από τη διπλή εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ τον Μάιο-Ιούνιο 2023. Ήττα την οποία όφειλε να διαδεχθεί η συλλογική αναζήτηση των αιτιών, για να χαραχθεί η στρατηγική της ανάταξης, αλλά τη διαδέχτηκε η ανησυχία και ο θυμός για τη διάψευση της προσδοκίας. Συναισθήματα διάχυτα στα μέλη και τους/τις φίλους/ες του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα μετά την προβληματική εξέλιξη της εκλογής προέδρου, ανεξάρτητα από το πώς τα διαχειρίζονται.
Τις τάσεις παραίτησης και τις αποχωρήσεις, που εντείνονται καθημερινά τώρα που κλείνει ένας κύκλος εκλογικών αναμετρήσεων με τα αποθαρρυντικά για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Και δεν γίνεται πια να τις παρακολουθούμε παθητικά.
@ Η πεποίθησή μας ότι εκεί βρίσκεται η διέξοδος, δεν είναι εμμονή, είναι στάση ζωής, ο δικός μας δοκιμασμένος τρόπος να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε την κυριαρχία της Δεξιάς, την απειλή της ακροδεξιάς, τις ανισότητες που θεριεύουν, τις διακρίσεις που παγιώνονται.
Δεν είναι γιατί έτσι συνηθίζαμε από παλιά, αλλά γιατί αυτό απαιτούν σήμερα οι ανάγκες, τα σημερινά επίδικα, τα καθημερινά προβλήματα και οι σύγχρονες παγκόσμιες απειλές, οι επίκαιρες αντιθέσεις.
Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε και να οραματιζόμαστε, να σχεδιάζουμε από σήμερα την αλλαγή που έχει ανάγκη η κοινωνία και η ζωή μας, τον σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία.
@ Οι εξελίξεις διαψεύδουν καθημερινά και τις πιο καλοπροαίρετες διαθέσεις:
Λόγω των απαράδεκτων αλλαγών στο καταστατικό, τις οποίες και εμείς δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε, παρότι δώσαμε μάχη και πολλοί και πολλές τις καταψηφίσαμε, η διαδικασία εκλογής προέδρου είχε μια οπερετική κατάληξη, που εξελίσσεται σε δράμα ολοκληρωτικής μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε απροσχημάτιστα αρχηγικό κόμμα, με ελέω θεού πρόεδρο, πηγή όλων των εξουσιών, που ασκεί «αδιαμεσολάβητα» την ηγεσία χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη σύγκλησης των εκλεγμένων συλλογικών κομματικών οργάνων.
Το αυτονόητο αίτημα για απολογισμό και εκτίμηση του αποτελέσματος των τριών αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων, που κατέληξαν σε στρατηγικές ήττες, απορρίπτεται με ένα σωρό προσχήματα, παραπεμπόμενο στο αόρατο μέλλον.
@ Αντί γι’ αυτό, με πραξικοπηματικού χαρακτήρα αρχηγικές δηλώσεις, επιβεβαιώνεται η πρόθεση για επανάληψη των ίδιων επιλογών που μας έχουν ήδη οδηγήσει σε οδυνηρά αποτελέσματα:
Η, πιο διαχειρίσιμη, εκλογική ήττα του 2019 αντιμετωπίστηκε με μια φυγή τάχα προς τα εμπρός, που κατέληξε σε μια ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να μετατραπεί στη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη». Με τα γνωστά αποτελέσματα της κατάρρευσης του εκλογικού ποσοστού τέσσερα χρόνια μετά.
Το 2023, χωρίς ίχνος πολιτικής φαντασίας, αποφασίζεται να εφαρμοστεί η ίδια «σωτήρια» στρατηγική. Χωρίς την παραμικρή συζήτηση οπουδήποτε. Μετά την απογοητευτική, πλην φωτεινών εξαιρέσεων, εμφάνιση στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αυτή η «μεγάλη ιδέα» τείνει να καταλήξει σε μια άνευ όρων συμπόρευση –ορισμένοι οραματίζονται ακόμα και συγχώνευση– ενός αποδυναμωμένου πια κόμματος με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Σε μια πολιτική παρωδία, που καταλαμβάνει το κενό της στρατηγικής συμμαχιών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η στενή ομάδα στελεχών που περιβάλλει τον Στ. Κασσελάκη οδηγεί, με τη συναίνεσή του, τον ΣΥΡΙΖΑ στη μετάλλαξη σε έναν απολίτικο σχηματισμό, άσχετο με οποιαδήποτε εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ ή και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αναμασώντας προϊστορικές θεωρίες περί συνεργασίας κεφαλαίου και εργασίας και αποδίδοντας στο κεφάλαιο την ιδιότητα του εργαλείου για την καταπολέμηση των ανισοτήτων, καταντάει να υποδεικνύει νέες μεθόδους για την αποτελεσματικότερη απόσπαση της υπεραξίας από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, προτείνοντας έτσι ένα μόρφωμα συμπαραστάτη της «επιχειρηματικότητας» αντί για κόμμα στην υπηρεσία των εργαζομένων.
Και αυτό το επιχειρεί παραπέμποντας συνειδητά στις ελληνικές καλένδες κάθε συλλογική απόπειρα για αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας. Καθημερινά σχεδόν μας θυμίζουν ότι το ομόφωνα αποφασισμένο για τον Νοέμβριο συνέδριο δεν θα πραγματοποιηθεί στο ορατό μέλλον.
Η νέα ηγεσία δεν ενεργεί ως προεδρία, δηλαδή ως μονοπρόσωπο όργανο με καταστατικές δεσμεύσεις απέναντι στη συλλογικότητα, αλλά σαν να έχει κυριεύσει μια θέση εξουσίας την οποία προφυλάσσει σαν κόρη οφθαλμού από τη λογοδοσία στα συλλογικά όργανα.
@ Πεπεισμένοι/ες για την ιστορική σημασία της ιδρυτικής συμφωνίας του ΣΥΡΙΖΑ ως συνασπισμού πολιτικών δυνάμεων της ευρύτατης Αριστεράς, από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία ως τη ριζοσπαστική Αριστερά, δεν θα μπορέσουμε να συνυπάρχουμε αρμονικά στο ίδιο κόμμα και να εκπροσωπούμαστε από μια ηγεσία που υποβάλλει αίτηση διαζυγίου από κάθε πολιτικό σκεπτικό που σχετίζεται με την Αριστερά, τις αξίες, τις ιδέες, το ήθος και το ύφος της.
@ Δεν μας ταιριάζει να βαυκαλιζόμαστε ότι υπάρχει μαγικό κλειδί για την κυβερνητική εξουσία που το κρατάει ο χαρισματικός ηγέτης. Προϋπόθεση για να υπάρξει ξανά προοπτική διεκδίκησης της εξουσίας από την Αριστερά είναι να ανοικοδομηθεί από τα χαμηλά ποσοστά που έχουμε οδηγηθεί ένας αξιόπιστος πολιτικός φορέας της:
με σοβαρά επεξεργασμένο πρόγραμμα ριζοσπαστικών αλλαγών
με αξιόπιστη και σταθερή πολιτική συμμαχιών, η οποία δεν θα διακηρύσσεται απλώς, αλλά θα οικοδομείται με συνέπεια στην κεντρική πολιτική σκηνή, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο και στο πεδίο των κοινωνικών κινημάτων. Και θα οδηγεί σε προωθητικές προγραμματικές συγκλίσεις με όμορες πολιτικές δυνάμεις μέσα από την ενίσχυση της Αριστεράς και όχι με την παράδοσή της άνευ όρων σε σχέδια ξένα προς το δικό της πρόγραμμα.
@ Ο μύθος του ηγέτη που θα νικήσει τον Μητσοτάκη σε μια μονομαχία είναι ή αυταπάτη ή καθαρή απάτη. Και στη μία και στην άλλη εκδοχή μάς εμποδίζει να ανακτήσουμε την αναγκαία αξιοπιστία, θεμελιωμένη σε μια στέρεη αριστερή ταυτότητα:
με σαφή ταξική τοποθέτηση υπέρ των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων
με σαφή οικονομική και δημοσιονομική πολιτική ενάντια στις ανισότητες
με εναλλακτικό παράδειγμα παραγωγής και κατανάλωσης
με στρατηγικό στόχο τις δομικές μεταρρυθμίσεις που αλλάζουν την υπάρχουσα οργάνωση της κοινωνίας
με τολμηρή ριζοσπαστική πολιτική για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης με επίκεντρο πολιτικές δίκαιης μετάβασης στην πράσινη οικονομία
με ανάκτηση της στενής σχέσης με τα κινήματα για την προάσπιση των δικαιωμάτων (πρώτιστα των προσφύγων/ισσών και το αντιρατσιστικό, της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, των αναπήρων, με το νεανικό και αντιαυταρχικό κίνημα)
με ισχυρούς δεσμούς με το φεμινιστικό κίνημα
με οργανικούς δεσμούς με τα κινήματα της νέας γενιάς, τις προσδοκίες και τους αγώνες της για ένα αξιοβίωτο σήμερα και ένα καλύτερο αύριο σχεδιασμένο με τη δική της συμμετοχή
με σαφείς θέσεις για τη διάκριση κράτους και εκκλησίας.
με σαφές στρατηγικό όραμα για την Ευρώπη των λαών, με σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό σε οργανική σχέση και συντονισμό με την ευρωπαϊκή Αριστερά
με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μέσα από μια εξωτερική πολιτική καλής γειτονίας, με οδηγό την ύφεση, την επιδίωξη της ειρήνης και του αφοπλισμού, απαλλαγμένη από τις επιρροές του εθνικισμού, ακόμα κι όταν αυτός ντύνεται με «πατριωτικό» μανδύα.
@ Η αντίθεσή μας με τη σημερινή ηγετική ομάδα και τη στρατηγική της μετάλλαξης δεν είναι μια συνηθισμένη εσωκομματική αντιπαράθεση, είναι ταυτοτικού χαρακτήρα. Η επίκληση της ενότητας δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος της Αριστεράς. Ακριβώς στο έδαφος της Αριστεράς είναι που επιδιώκεται η ενότητα.
ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι οι τραμπουκισμοί και η θρασύτητα ενός πνεύματος ιδιοκτήτη που αποφαίνεται «όποιος διαφωνεί, να φεύγει». Είμαστε όλοι/ες εμείς που τον ιδρύσαμε, τον
πιστέψαμε, τον αναδείξαμε διεκδικητή της κυβέρνησης, καταφυγή των πολλών, των «από κάτω», αντίπαλο του ακροδεξιού λαϊκισμού που καιροφυλακτεί.
@ Πρόθεσή μας και στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε έναν πολιτικό χώρο ικανό να υπερασπίζεται και να προβάλλει την ταυτότητα, τη φυσιογνωμία, τις αξίες, τις ιδέες και τις πολιτικές προτάσεις της Αριστεράς, ανοιχτό στις δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και άνδρες της Αριστεράς, της οικολογίας, του φεμινιστικού κινήματος, των κινημάτων της νεολαίας, των κοινωνικών κινημάτων, που νιώθουν την ανάγκη να συζητήσουν και να δράσουν από κοινού για το παρόν και το μέλλον της, για το δικό τους παρόν και μέλλον, είτε μετέχοντας σε αυτόν είτε παρακολουθώντας την πορεία του, χωρίς να εγκαταλείπουν για την ώρα τις σημερινές επιλογές τους. Θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν κοινό τόπο ικανό να εμπνεύσει αισιοδοξία και να κινητοποιήσει όσους/ες οδηγούνται στην παραίτηση, αλλά και το «πλήθος της αποχής», που το τροφοδοτεί η λαθεμένη πεποίθηση ότι από την πολιτική δεν έχει τίποτα να περιμένει κανείς, ενώ, αντίθετα, από τη συμμετοχή μας στις διεργασίες της πολιτικής και στα κοινωνικά κινήματα εξαρτώνται σχεδόν τα πάντα»
Ν. Ξυδάκης: Ο Κασσελάκης δεν έχει την πολιτική βαρύτητα να πάει τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά
Σκληρή επίθεση στο επιτελείο του Στέφανου Κασσελάκη αλλά και του ιδίου, για το ότι δεν παραβρέθηκε στην εκδήλωση για τον Κώστα Σημίτη, εξαπέλυσε ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Ξυδάκης, μιλώντας στο Action24
Όπως σημείωσε για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ «δεν μπορεί να υπάρχει συνεκτικός και δυνατός ο ΣΥΡΙΖΑ και από την παρουσία του που ενώ είναι άνθρωπος που φαίνεται ικανός και ευφυής, δεν έχει το βάρος τη γνώση και την εμπειρία για να πάρει το ρευστό αυτό πράγμα στην συγκυρία και να το πάει μπροστά».
«Έχει ένα αόριστο όραμα, ένα πράγμα νεφελώδες, δεν μπορώ να τον κρίνω πολιτικά γιατί δεν έχει πολιτικό παρελθόν. Το παρελθόν του ήταν στο πολιτικό εκκολαπτήριο του κ. Δαματάρη στον Εθνικό Κήρυκα, ανθρώπου του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεξιότατο και συντηρητικό», είπε και κατά την εκτίμησή του «αν ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ φυλορροεί και φθίνει είναι μερικοί άνθρωποι που δεν θα θέλουν να το υποστούν αυτό».
Ειδικά, δε, για το επιτελείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι «δεν μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα τη συνέχεια και την πρόοδο να πάει σε ένα επίπεδο».
Όσον αφορά τις διαγραφές ο Νίκος Ξυδάκης εκτίμησε ότι ο Στέφανος Κασσελάκης «βιάστηκε υπερβολικά χωρίς να ζυγίσει αρκετές κινήσεις μετά, τι θα γίνει στην Κεντρική Επιτροπή. Αν ωθούμενος ή παρωθούμενος ή με συμβουλές από το περιβάλλον που φαίνεται πάει σε πλήρη ρήξη γιατί πιστεύει ότι θα βγει πιο δυνατός, η εκτίμησή μου είναι ότι δεν θα βγει πιο δυνατός».
Ο κ. Ξυδάκης χαρακτήρισε, «ασύλληπτη» τη «στελεχοπενία στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει αυτή την ώρα οικονομικό επιτελείο. Δεν μπορεί να αναλύσει σε βάθος τον προϋπολογισμό ο Παππάς» και πρόσθεσε πως «ο κ. Κασσελάκης θα καταλάβει ότι δεν μπορεί να πάρει ένα παιδί 27-28 ετών και να το χρήσει υπεύθυνο οικονομικής πολιτικής. Με τους ανθρώπους που έχει δίπλα του δεν νομίζω ότι ο κ. Κασσελάκης να έχει μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση. Επειδή ξέρει καλά αγγλικά μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη; Θέλει και 20-30 στελέχη».
Σ. Αναγνωστοπούλου για Πολάκη: Το ύφος μαγκιάς δεν είναι ό,τι καλύτερο σε κρίσεις
Αιχμές κατά του στενού συνεργάτη του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Παύλο Πολάκη άφησε εκ νέου η Σία Αναγνωστοπούλου, κατακρίνοντας τον τρόπο με τον οποίο απάντησε ο πρώτος στο άρθρο του Γιώργου Σταθάκη.
Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Attica η κ. Αναγνωστοπούλου ανέφερε αρχικά ότι ο κ. Σταθάκης «έγραψε ένα πολιτικό κείμενο, τα κείμενα αυτά μπορεί να είναι και σκληρά σε τέτοιες στιγμές, δεν είναι προσωπικό κείμενο δεν είναι υβριστικό. Η απάντηση του Πολάκη δεν ήταν σε αυτό το επίπεδο».
Σύμφωνα με την ίδια, «όλοι οι άνθρωποι ειδικά όταν είμαστε στην πολιτική μπορεί να είμαστε πάρα πολύ καλοί σε κάτι, να μην είμαστε όμως σε θέσεις που θέλει άλλα χαρακτηριστικά και αυτό αφορά τον Πολάκη. Έχει τον αψύ χαρακτήρα, έχει προσφέρει στο κόμμα και την κυβέρνηση. Για επιτελική θέση με το ύφος μαγκιάς δεν είναι ό,τι καλύτερο σε στιγμές κρίσης»
Για το θέμα των αντιδράσεων στελεχών του κόμματος κατά των διαγραφών σημείωσε πως «όταν ένα κλίμα είναι πολωμένο και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί βγαίνουμε και πολώνουμε 100 φορές παραπάνω; Τι είμαστε εσωτερικοί εχθροί; Τι είναι αυτή η τοξικότητα; Πού είναι η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη;»
«Συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις είχαμε πάντα σε πολιτικό επίπεδο όχι στο προσωπικό. Όταν οι αντιπαραθέσεις καταντάνε να είναι προσωπικές και στο ύφος του εσωτερικού εχθρού δύσκολα επουλώνονται. Αν είναι πολιτικού χαρακτήρα επουλώνονται και γρήγορα. Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να επουλώσουμε αυτό το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί» συμπλήρωσε.
Για την Κεντρική Επιτροπή του Σαββατοκύριακου είπε ότι «πρέπει να δείξουμε πολιτικό, ψυχικό, ηθικό σθένος, κανείς δεν θα χάσει όλοι θα κερδίσουμε και πρώτος από όλους ο Στέφανος Κασσελάκης» και πρόσθεσε πως «ένας ηγέτης πρέπει να έχει σθένος και το ίδιο και η ηγετική ομάδα δίπλα στον ηγέτη».
Εκτίμησε πως«ο κόσμος δείχνει ότι δεν έχει πού να πάει. Θέλει ένα κόμμα σοβαρό αξιόπιστο συγκροτημένο. Αν αρχίσουμε διαγραφές, αφού αρχίσαμε με υπονομευτές.... Οι ήττες είναι στρατηγικές και δεν ερμηνεύονται με υπονομευτές. Να πέσουν οι τόνοι να βρούμε τα λόγια το Σαββατοκύριακο να συνεννοηθούμε».
Γ. Δραγασάκης: Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης
«Κατά τη γνώμη μου αν αυτό το κλίμα δεν ανατραπεί, ο ΣΥΡΙΖΑ ενδέχεται να αντιμετωπίσει όχι απλά κίνδυνο διάσπασης ή αποχώρησης κάποιων μελών αλλά κίνδυνο κατακερματισμού και απαξίωσής του ως κόμματος της Αριστεράς», προειδοποίησε ο Γιάννης Δραγασάσκης σε επιστολή που απέστειλε λίγα εικοσιτετράωρα πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση της ΚΕ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο.
Παράλληλα, προτείνει μέτρα οικοδόμησης αμοιβαίας εμπιστοσύνης συμφωνημένα από κοινού, σεβαστά από όλους, προκειμένου να ανατραπεί το κλίμα που υπάρχει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ,
Η επιστολή εστάλη χθες προς τον πρόεδρο του κόμματος, Στέφανο Κασσελάκη, τη γραμματέα και τον αναπληρωτή γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας, τα στελέχη που έθεσαν υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος, ενώ κοινοποιείται και προς τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα και τα μέλη της ΚΕ.
Σε σημερινή ανάρτηση του στο Facebook - όπου και δημοσιοποιεί ο ίδιος την επιστολή του - ο κ. Δραγασάκης αναφέρει ότι χθες έστειλε την επιστολή η οποία «είχε θεσμικό χαρακτήρα, εξού και δεν τη δημοσίευσα στον Τύπο» και πως «εντέλει, το κείμενο διέρρευσε, χωρίς δική μου ευθύνη».
Αναφέρει ότι αυτό που κατέγραφε στην επιστολή «δεν ήταν άλλο από την αγωνία των χιλιάδων μελών και τη δική μου, για τον ΣΥΡΙΖΑ. Που έχει μπει σε μια πορεία που, αντί να οδηγεί στην προοδευτική αλλαγή, εξ αντικείμενου ευνοεί τον κ. Μητσοτάκη και τη σημερινή κυβέρνηση».
Επισημαίνει ότι στις συνθήκες που επικρατούν κάνει μία πρόταση έξι σημείων, «μία ύστατη έκκληση για έναν ταπεινό στόχο: να δημιουργηθεί το απαραίτητο πλαίσιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεννόησης».
Προκειμένου, όπως τονίζει, «να μπει ένας φραγμός στη συλλογική απαξίωση, να διαμορφωθεί μια αφετηρία ανάκαμψης και, όπως κι αν εξελιχθούν τα πράγματα, να είναι σε θέση ο χώρος μας να είναι και πάλι ο αριστερός πυλώνας της προοδευτικής διεξόδου για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας».
Ειδικότερα, στην επιστολή του ο κ. Δραγασάκης αναφέρει ότι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή, «το κλίμα που έχει διαμορφωθεί δεν επιτρέπει καν να συζητηθούν νηφάλια και να διαμορφωθούν κοινοί τόποι που ωστόσο είναι αναγκαίοι για την ίδια την επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ».
Παρατηρεί δε ότι «όσοι και όσες αναζητούν όρους συμβίωσης λοιδορούνται υποτιμητικά ως ‘ειρηνοποιοί' ή αφελείς, ενώ οι ακρότητες και οι ύβρεις επικροτούνται δια της της σιωπής. Κέντρα και παράκεντρα ακόμη και στον περίγυρο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στο εσωτερικό του, πυροδοτούν προβοκατόρικα την ένταση, απαιτούν εδώ και τώρα εκκαθαρίσεις και διαγραφές, υμνούν τα υποτιθέμενα αγαθά των διασπάσεων».
Υποστηρίζει ότι «αν αυτό το κλίμα δεν ανατραπεί, ο ΣΥΡΙΖΑ ενδέχεται να αντιμετωπίσει όχι απλά κίνδυνο διάσπασης ή αποχώρησης κάποιων μελών αλλά κίνδυνο κατακερματισμού και απαξίωσής του ως κόμματος της Αριστεράς». Επισημαίνει ότι «ακόμη και οι δύσκολες λύσεις, ακόμη και η διαπίστωση διαφωνιών που σε πρώτη φάση μπορεί να μοιάζουν ανυπέρβλητες, απαιτούν κάποιο κοινά αποδεκτό πλαίσιο για να συζητηθούν πολιτικά και όχι με όρους ανθρωποφαγίας και συλλογικού διασυρμού».
