Οι χώρες που επηρεάζονται από τον πόλεμο στο Ιράν θα πρέπει να προετοιμαστούν για παρατεταμένες διαταραχές που συνδέονται με τη σύγκρουση, οι οποίες ενδέχεται να διαρκέσουν για μήνες, ακόμη και αν διατηρηθεί η εύθραυστη εκεχειρία και επαναλειτουργήσει τα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε την Τετάρτη ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Ατζάι Μπάνγκα.
«Θα χρειαστούν αρκετοί μήνες μέχρι να επανέλθει η κατάσταση στα προηγούμενα επίπεδα», σημείωσε, αναφερόμενος στην ομαλοποίηση της βασικής διαδρομής μεταφοράς πετρελαίου, εφόσον εκλείψουν οι πιέσεις που προκαλούν οι ιρανικές απειλές και ο αμερικανικός αποκλεισμός. Τη δήλωση έκανε στην Κάρεν Τσο του CNBC, στο περιθώριο της εαρινής συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
«Επομένως, πρέπει να προετοιμαστούμε για μια περίοδο μηνών με αποσταθεροποίηση για αυτές τις χώρες», πρόσθεσε.
Ο Μπάνγκα αποκάλυψε ότι η Παγκόσμια Τράπεζα έχει ήδη καταρτίσει σχέδιο επιχορηγήσεων, το οποίο προβλέπει διαφορετικά επίπεδα χρηματοδότησης, ανάλογα με τη διάρκεια της σύγκρουσης.
«Με τα εργαλεία αντιμετώπισης κρίσεων που διαθέτουμε, οι χώρες μπορούν να αποκτήσουν άμεση πρόσβαση σε περίπου 20 έως 25 δισεκατομμύρια δολάρια, ακόμη και από την επόμενη ημέρα, χωρίς να απαιτούνται νέες εγκρίσεις», ανέφερε.
Σε περίπτωση που ο πόλεμος παραταθεί για πέντε έως έξι μήνες, το ποσό αυτό θα μπορούσε να αυξηθεί έως και στα 60 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ σε ορίζοντα 15 μηνών η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι μπορεί να κινητοποιήσει συνολικά 80 έως 100 δισεκατομμύρια δολάρια, εφόσον καταστεί αναγκαίο.
Όπως επισήμανε, κατά την περίοδο της πανδημίας Covid-19 η τράπεζα είχε διαθέσει περίπου 70 δισεκατομμύρια δολάρια, υπογραμμίζοντας ότι πλέον διαμορφώνεται ένα πολυεπίπεδο «πολεμικό ταμείο» για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Παράλληλα, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας συνέστησε στις χώρες που πλήττονται από τον πόλεμο να δώσουν προτεραιότητα στον έλεγχο του πληθωρισμού.
«Βεβαιωθείτε ότι έχετε θέσει τον πληθωρισμό υπό έλεγχο, πριν επικεντρωθείτε υπερβολικά στην επαναφορά της ανάπτυξης», τόνισε, προσθέτοντας ότι η διαχείριση του ζητήματος αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για τη σταθεροποίηση των οικονομιών.
