Η Αγκνιέτα είναι σχεδόν πενήντα χρονών. Και βρίσκεται σε επανακαθορισμό διαδρομής. Η ζωή της ανιαρή και μονότονη. Τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και τη θυμούνται, σχεδόν μόνο, όταν θέλουν χρήματα. Ο σύζυγος της βρίσκεται στη φάση επανεφεύρεσης του εαυτού του και ζει για τα σπορ. Το απάγκιο της είναι ο έρωτας της για τη Γαλλία, τα γαλλικά τυριά και το φίνο κρασί.
Όταν χάνει τη δουλειά της, απολύεται από τη δημόσια υπηρεσία στην οποία δούλευε επί 25 χρόνια, αποφασίζει να εγκαταλείψει τη Σουηδία για τη Γαλλία που τόσο αγαπά. Απαντά σε μια αγγελία, στην οποία ζητείται εσωτερική νταντά για ένα αγόρι, σουηδικής καταγωγής, που μένει στην Προβηγκία. Και «μπίνγκο», της απαντούν θετικά.
Με μοναδικό εφόδιο, το «Je m’ appele Agneta» η ηρωίδα δεν σταματά σε λεπτομέρειες όπως η γνώση της γαλλικής γλώσσας ή το γεγονός ότι θα αφήσει μόνο του τον σύζυγο της. Οι χωριστές κρεβατοκάμαρες είναι άλλωστε κομμάτι του σκηνικού της ανιαρής καθημερινότητας της, την οποία τροφοδοτεί με όνειρα πάνω στα ψίχουλα των κράκερς που συνοδεύουν το καμαμπέρ. Όπως λέει η Αγκνιέτα «έχει όρεξη, αλλά για τα λάθος πράγματα».
Η ταινία «Με λένε Αγκνιέτα» (Je m’ appelle Agneta) προβάλλεται από το Netflix και το σενάριο της βασίζεται στο ομώνυμο μπεστ σέλερ της Έμα Χάμπεργκ. Πρωταγωνιστεί η Εύα Μελάντερ και η σκηνοθεσία είναι της Γιοχάνα Ρούνεβαντ. Είναι μια ταινία γυναικείας αφύπνισης, με συγκινητικές στιγμές και πολύ χιούμορ. Η ηρωίδα δεν είναι κλασική καλλονή, είναι μια γυναίκα κανονική, συνηθισμένη που όμως ανακαλύπτει ξανά τη φλόγα μέσα της. Τη δροσιά της ζωής. Όπως βουτά και ξαναβουτά το κεφάλι της μέσα σε ένα σιντριβάνι, είναι σαν να ξαναβαφτίζεται. Και εκεί που νόμιζε ότι όλα έχουν τελειώσει, ξεμπερδεύει με τις συμβάσεις που την γύριζαν πίσω και κατά μία έννοια ξαναγεννιέται.
Ο μικρούλης Σουηδός, ο Έιναρ, είναι στην πραγματικότητα ένας εκκεντρικός ηλικιωμένος, με φοβερή προσωπικότητα κι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, πολυκύμαντη ζωή. Η δική του παρουσία είναι αυτή που συμβάλλει καθοριστικά στην αλλαγή της Αγκνιέτα. Ακολουθεί μια χαοτική αλλά και συγκινητική περιπέτεια, που ωθεί τη μεσήλικη ηρωίδα να αναρωτηθεί: πώς μπορεί να ζήσει πραγματικά και ολοκληρωμένα τη μία και πολύτιμη ζωή που της ανήκει; Η Αγκνιέτα, αναζητώντας τις απαντήσεις, ζει τον έρωτα, μαθαίνει να αγαπά το κορμί της, τον εαυτό της. Μαθαίνει να ζει για την Αγκνέτα.
Το «Je m’appelle Agneta» γυρίστηκε στο χωριό Salasc και στην πόλη της Sète για τρεις εβδομάδες, από τις 2 έως τις 18 Οκτωβρίου 2024.Η ταινία έλαβε στήριξη μέσω του γαλλικού Διεθνούς Φορολογικού Κινήτρου για Οπτικοακουστικές Παραγωγές (CNC / Film France), καθώς και από την επιτροπή κινηματογραφικών γυρισμάτων της Οξιτανίας. Τα γυρίσματα οδήγησαν στην πρόσληψη πολλών τεχνικών, ηθοποιών και κομπάρσων από την περιοχή.
Μια γλυκιά ταινία που καταλήγει με την Αγκνέτα τα τρέχει στα πανέμορφα λιβάδια με τις λεβάντες φορώντας ασορτί εσώρουχα και ρούχα. Και να μεθάει από τα αρώματα και την ελευθερία. Η ταινία είναι και μια υπενθύμιση ότι η ζωή δεν αρχίζει ούτε τελειώνει όταν το αποφασίζουν οι άλλοι…
